Associatieverdrag draait wél om EU-lidmaatschap
Associatieverdrag draait wél om EU-lidmaatschap
Deel dit aub!
Wetboek van Strafrecht

Op woensdag 6 april 2016 mogen we stemmen over het associatieverdrag tussen de Europese Unie (EU) en Oekraïne.[1] Meer dan 400.000 mensen hebben mogelijk gemaakt dat er een raadgevend referendum komt over het verdrag via een referenduminitiatief van Burgercomité EU, het Forum voor Democratie en GeenPeil.[2] Het is de eerste keer dat zoiets in Nederland wordt georganiseerd,[3] maar desondanks zijn dames en heren politici zijn niet erg enthousiast en wilden ze het referendum meer dan graag negeren.[4] Waar veel politieke partijen überhaupt geen voorstander blijken te zijn van het raadplegen van de bevolking buiten de verkiezingen om, lijkt nu ook D66 − nota bene ontstaan uit onvrede over beperkte democratie en warm pleitbezorger van referenda[5] − even niets op te hebben met directe democratie. Partijleider Alexander Pechtold riep zijn collegae in de Kamer op om de mening van de burger niet doorslaggevend te laten zijn.[6] Een vreemde oproep van


De signalen vanuit Oekraïne zijn niet anders. Zo hebben de Oekraïense coalitiepartijen op 21 november 2014 afgesproken om samen te werken aan de integratie van Oekraïne tot de Europese Unie en zei de Oekraïense president Porosjenko aan het begin van besprekingen met de opvolger van Van Rompuy, Donald Tusk, en Jean-Claude Juncker op 27 april 2015, dat hij over vijf jaar klaar is voor EU-lidmaatschap.[43][44] Bovendien gaf de Oekraïense president in een tweet op 23 december 2014 al aan dat er “geen alternatief is voor Euro-Atlantische integratie”.[45]

In artikel 100 van het Wetboek van Strafrecht staat namelijk dat iemand die opzettelijk enige handeling verricht waardoor het gevaar ontstaat dat Nederland in een oorlog wordt betrokken een gevangenisstraf van ten hoogste tien jaren kan worden opgelegd… Goh de hele regering in de gevangenis!
Het Noord-Atlantische Verdrag dat aanvankelijk diende als militaire tegenkracht tegen de communistische landen in het Oostblok, heeft het Oostblok inmiddels grotendeels opgeslokt. Bovendien vergrootte de NAVO in 2014 nog haar militaire aanwezigheid in de Baltische staten en Polen in verband met de onrusten in Oost-Oekraïne.[51] In datzelfde gebied wil ook de Oekraïense interim-regering permanente legerbases vestigen.[52]
Daarnaast heeft de nieuwe pro-Westerse regering onder leiding van Porosjenko op 21 november 2014 besloten dat een van haar belangrijkste doelstellingen de terugkeer van de Krim onder Oekraïense controle zal zijn.[53] Het parlement van het schiereiland − dat door een symbolisch geschenk van Rusland, overigens zonder dat hierbij het volk geraadpleegd was, pas vanaf 1954 bij Oekraïne hoorde en in de jaren ’90 een autonome republiek binnen Oekraïne werd[54] − stemde eerder, op 7 maart 2014, namelijk vrijwel unaniem voor de aansluiting bij Rusland omdat ze de nieuwe revolutieregering in Kiev niet erkent.[55][56] Tijdens de stemming door achtenzeventig parlementariërs onthielden acht zich van het stemmen en bracht niemand een tegenstem uit.[57] De volksraadpleging − die in februari van dat jaar al werd aangekondigd en volgde na diverse demonstraties en bezetting van overheidsgebouwen[58]− vond plaats op 16 maart waarbij een populatie van ongeveer 1,5 miljoen stemgerechtigden zich konden uitspreken over enerzijds aansluiting bij Rusland en anderzijds een zelfstandige republiek binnen Oekraïne te blijven.[59] En doordat de Centrale Kiescommissie in Kiev het actuele kiesregister blokkeerde, werd er besloten om het kiesregister van de parlementsverkiezingen van oktober 2012 te gebruiken.[60]







Volgens de voorstanders van het associatieverdrag is hier echter niets van waar. Vrijwel elk argument tegen het verdrag wordt door hen weggezet als propaganda van het Kremlin.[104] Het bediscussiëren op inhoud (én op gevolgen) van het verdrag krijgt hierdoor nauwelijks een kans. Echter lijkt de propagandamachine uit Washington meer slachtoffers te maken dan enige poging uit Rusland. Terwijl de Amerikaanse geheime dienst namelijk een op ongefundeerde gronden gebaseerde bemoeienis van Rusland inzake het referendum onderzoekt,[105] is het juist de Amerikaanse miljardair, George Soros, die met 200.000 euro de ‘Stem voor’-campagne van PvdA’ers Joshua Livestro en Michiel van Hulten steunt.[106] Het associatieverdrag zoals het er nu ligt is namelijk erg handig voor ondernemers in de olie- en gasindustrie, zoals Soros.[107]
De beruchte miljardair is niet de enige Amerikaan met belangen in Oekraïne. Ook de zoon van de Amerikaanse vicepresident Joe Biden, Hunter Biden, bestuurslid van het grootste gasbedrijf van Oekraïne genaamd Burisma, en de stiefzoon van de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken John Kerry interesseren zich voor Oekraïens olie en gas.[108] Oekraïne bezit namelijk de grootste reserves aan schaliegas van Europa.[109] En waar dat precies zit? Je raad het waarschijnlijk al: in het oosten van Oekraïne en in de Krim. En hoewel ons wordt verteld dat het Oekraïense leger de Oekraïners in deze gebieden wil bevrijden van ‘Russische bezetting’,[110][111] zijn de legers van Kiev er voornamelijk om de fracking-apparatuur te beschermen.[112][113] Daarbij wordt de regering onder leiding van Porosjenko ondersteunt door de Verenigde Staten, die in 2015 zo’n 75 miljoen dollar aan militaire steun gaven in de vorm van Humvees en drones. Inmiddels zijn de Amerikaanse democraten en republikeinen het er zelfs over eens dat de VS ook dodelijke wapens moet leveren aan Porosjenko.[114]







