Donny, de duurste Chihuahua die ik ooit heb liefgehad
Donny, de duurste Chihuahua die ik ooit heb liefgehad
Sommige honden zijn braaf.
Sommige honden luisteren.
Sommige honden zijn zindelijk.
Donny was geen van die drie.
Donny was een Chihuahua met een missie. Niemand wist precies wat die missie was, maar hij voerde haar met volledige overtuiging uit.
Toen hij jaren geleden bij mij woonde, ontwikkelde hij een bijzondere hobby: plassen.
Niet zomaar plassen.
Strategisch plassen.
Op bankkussens.
Op dekentjes.
Op plekken waarvan je dacht: “Nee, daar gaat hij toch niet…”
Jawel.
Daar ging hij.
Na twee jaar van dweilen, wassen, schoonmaken, mopperen en opnieuw schoonmaken werd besloten dat Donny een ander thuis nodig had.
Dat leek verstandig.
Rustig.
Verstandig.
Volwassen.
Het soort beslissing waar je later tevreden op terugkijkt.
Alleen gebeurde er iets vervelends.
Ik miste hem.
Heel erg zelfs.
Twee jaar later scrollt ik door Marktplaats.
En ineens kijkt daar een bekende Chihuahua terug.
Donny.
Van alle honden in Nederland stond precies hij daar tussen.
De hond die mijn bank had geterroriseerd.
De hond die mijn huishouden had ontregeld.
De hond die hmij tot wanhoop had gedreven.
En zonder veel nadenken gebeurde wat eigenlijk niet had moeten gebeuren.
Ik haalde hem terug.
Want sommige fouten maak je met liefde.
Donny kwam thuis alsof hij nooit was weggeweest.
En begon vrijwel direct weer met zijn oude hobby’s.
Hij kreeg plasbanden.
In die plasbanden kwamen maandverbandjes.
Elke dag werd er verschoond.
Soms twee keer. Druipend nat hoor.
Soms vaker.
Een buitenstaander zou denken dat dit het moment was waarop iemand tot bezinning kwam.
Maar Donny had inmiddels iets veel krachtigers opgebouwd.
Emotionele gijzeling.
Hij sliep met zijn ogen open.
Lag als een baby in mijn armen.
Knikte zijn koppie achterover en keek ondersteboven naar de wereld alsof hij de enige was die begreep hoe het leven werkelijk werkte.
Ondertussen stapelden de dierenartsbezoeken zich op.
Blaasontsteking.
Voorhuidontsteking.
Onderzoeken.
Medicatie.
Een castratie.
Na de castratie volgde epilepsie. Hij had foute vaccinaties gehad bij een vorig eigenaar kort daarvoor waaronder enkele die hij niet had mogen hebben en dit was de trigger. Al DIE MEDICATIE en operatie, het werd teveel en chi’s zijn gevoelig.
Het leek alsof Donny elke week een nieuw hoofdstuk toevoegde aan een medisch studieboek.
De rekeningen liep op.
De zorgen ook.
Maar hij leefde.
En zolang hij leefde, bleef ik hopen.
Tot die ene dag.
Na een conflict met zijn zoon werd Donny ineens vreemd.
Duizelig.
Onvast.
Neurologische verschijnselen.
Op dat moment kwam het besef.
Dit ging niet meer.
Niet omdat hij niet geliefd was.
Juist omdat hij dat wel was.
Soms betekent liefde namelijk niet dat je iemand houdt.
Soms betekent liefde dat je loslaat.
Donny verhuisde naar een oudere dame.
Een rustige plek.
Geen ruzies.
Geen spanning.
Geen concurrentie.
Waarschijnlijk denkt die dame vandaag nog steeds:
“Wat een lief hondje.”
En ergens heeft ze gelijk.
Maar ze kent zijn volledige cv niet.
Ooit professioneel bankkussenbevuiler.
Na de castratie was dat wel zga over en voorbij, eindelijk.
Specialist territoriale markering.
Parttime epilepsiepatiënt.
Fulltime aandachtstrekker.
Expert in het leegtrekken van spaarrekeningen.
En bovenal:
Meester in het veroveren van harten.
Donny was geen makkelijke hond.
Geen goedkope hond.
Geen praktische hond.
Maar hij was wel Donny.
En soms is dat genoeg om een leven lang herinnerd te worden.
“Hij was een ramp.”
“Hij kostte me een vermogen.”
“Hij plaste overal tegenaan.”
“Hij bezorgde me grijze haren.”
“En ik hield zielsveel van hem.”
Want laten we eerlijk zijn.
Normale mensen:
“Mijn hond plast twee keer op de bank.”
Hond weg.
Jij:
“Mijn hond heeft twee jaar lang mijn kussens onder geplast.”
“Ik mis hem zo erg.”
“Ik koop hem terug.”
Curriculum Vitae van Donny
Naam: Donny
Functie: Huishoudelijke Ontregelingsspecialist
Werkervaring:
2 jaar professioneel bankkussenbevuiler
Senior medewerker territoriale markering
Vader-zoonconflictmanager
Specialist in onverwachte dierenartsbezoeken
Financieel adviseur (advies: geef al je geld uit)
Bijzondere vaardigheden:
Slapen met open ogen
Op de kop naar de wereld kijken
Mensen verliefd maken ondanks extreem belastende eigenschappen
Op exact het verkeerde moment tegen een dekentje plassen
Referenties:
Niet beschikbaar wegens lopende onderzoeken.
Oudere dame:
“Hij slaapt zo lief in zijn mandje.”
Jij:
“Wacht maar.”
Oudere dame:
“Hij is zo rustig.”
Jij:
“Wacht maar.”
Oudere dame:
“Hij heeft nog geen ongelukje gehad.”
Jij:
“Wacht maar.”
Drie weken later:
📞
“Hallo? Ik heb een vraagje…”
“Ja?”
“Hij heeft zo’n bijzondere hobby…”
En gekke was wel en ergens ook weer zo grappig Donny…
“Misschien moet ik hem toch houden…”
“Misschien komt het nog goed…”
“Misschien kan ik het nog een kans geven…”
Donny:
loopt naar mand
Jij:
“Donny…”
Donny:
gaat pontificaal staan
Jij:
“DONNY…”
Donny:
ssssssssssssssssss
Jij:
“Nou. Dat was de doorslaggevende stem in deze vergadering.”
…..
“Nee, ik kan hem niet wegdoen…”
Donny: “Kijk eens wat ik kan.”
Plas.
Jij: “Oké. Taxi staat over vijf minuten.”
Wat een hond, maar hij heeft mijn hart gebroken!
Hij ging nooit weg omdat ik niet van hem hou!
Na de castratie ging het goed met zijn plasbuien, eindelijk, behalve dan de dag dat… nou ja…en
Dat vechten wat hij deed!
En wat een lasten last post!
Wat een burden, maar zo leuk!
Keek ooit naar de serie ”Who’s the boss”, ik wilde dat toch eens helemaal zien, vroeger was het 1 x in de week op tv je kon niets opnemen etc, dus was je er eens niet of was er iets leukers op een ander kanaal ja pech… hahaha, niks herhaling hoor, nou goed de begintune was voor hem reden om op de bank te springen en te kijken naar de tv!
Hij vond dat nummer prachtig.
Nu denk ik wat een toeval, wie is de baas, inderdaad…hij moest en zou de baas zijn!
Ik ga hem zo missen.
Donny I love You!
