NIEUWE STUDIE: Patiënt met vergevorderde Alzheimer herwon spraak, geheugen en blaascontrole na een eenmalige dosis psilocybine
Een 80-jarige vrouw met vergevorderde Alzheimer, die jarenlang nauwelijks had gesproken, ondervond een snelle en blijvende verbetering na het innemen van 5 gram psilocybinepaddenstoelen.
Een recent gepubliceerd casusrapport in Frontiers in Neuroscience beschrijft een opmerkelijke en onverwachte klinische reactie bij een 80-jarige vrouw met vergevorderde Alzheimer na een eenmalige behandeling met een hoge dosis psilocybine.
De patiënte leed al ongeveer tien jaar aan de ziekte van Alzheimer en had de afgelopen vijf jaar een ernstige functionele achteruitgang doorgemaakt. Volgens het rapport sprak ze grotendeels alleen nog maar één lettergreep, vertoonde ze ernstige cognitieve stoornissen, chronische urine-incontinentie, beperkte mobiliteit, slikproblemen, executieve disfunctie en een sterk verminderd vermogen tot spontane communicatie en emotionele betrokkenheid.
Na inname van een eenmalige orale dosis van 5 gram psilocybinehoudende paddenstoelen (Enigma-stam) ondervond de patiënt naar verluidt een snelle en aanhoudende functionele verbetering op meerdere gebieden.
Tijdens de acute fase raakte de patiënt in een langdurige, diepe slaapachtige toestand, gepaard gaande met overmatig zweten en klinisch vermoede hyperthermie.
Ongeveer 19 uur later gebeurde er iets onverwachts.
De patiënt ontwaakte spontaan en begon urenlang te praten, waarbij hij autobiografische details vertelde en herinneringen ophaalde die al jaren niet meer waren gedeeld.
In de daaropvolgende dagen meldde haar familie aanzienlijke verbeteringen op de volgende gebieden:
- Spraak en communicatie
- Geheugen en contextuele herkenning
- Lopen en mobiliteit
- Emotionele verbondenheid en sociale betrokkenheid
- Blaascontrole na jarenlange chronische urine-incontinentie
Het meest opvallende is dat de verbeteringen niet slechts onmiddellijk en van korte duur waren.
Bij de controle na 1 maand bleek de blaascontrole nog steeds hersteld en de patiënt was functioneel nog steeds verbeterd ten opzichte van de beginsituatie . Vanwege de aanhoudende positieve effecten werd een maand later een tweede begeleide psilocybine-sessie uitgevoerd.
Voor alle duidelijkheid: dit is één gepubliceerd casusverslag, geen gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek, en er kan geen causaal verband worden vastgesteld.
De implicaties zijn echter moeilijk te negeren.
Er zijn momenteel GEEN goedgekeurde Alzheimer-medicijnen bekend die in een gevorderd stadium van de ziekte snelle, multidomeinverbeteringen van deze omvang teweegbrengen. Bestaande therapieën kunnen de achteruitgang enigszins vertragen of beperkte symptomatische verlichting bieden bij sommige patiënten, maar er is geen enkele bekend die spraak, continentie, emotionele betrokkenheid en functionele capaciteit snel kan herstellen bij een patiënt met gevorderde Alzheimer.
Twee van mijn grootouders zijn overleden aan een vergevorderd stadium van de ziekte van Alzheimer, en alle medicijnen die ze voorgeschreven kregen, bleken uiteindelijk niet in staat het verloop van hun achteruitgang wezenlijk te beïnvloeden. Miljoenen families wereldwijd worden geconfronteerd met dezelfde verwoestende realiteit.
Deze bevindingen moeten dringend worden bevestigd. Voor miljoenen mensen die een ouder of geliefde zien aftakelen door de ziekte van Alzheimer, is zelfs de mogelijkheid om verloren functies te herstellen reden voor serieus wetenschappelijk onderzoek.
