Ik heb een koperen krokodilletje gekocht 5 maand terug ofzo, om aan te geven dat ik niet elke keer mijn hand in de bak moet stoppen bij de krokodillen (mensen), ze bijten mij nml elke keer weer en ik dacht dan vaak:

Misschien zijn ze nu wel aardig of anders, nee hoor ze blijven bijten, helaasch,  dus, om mij te herinneren en te beschermen, aan die kroko’s overal… kocht ik de koperen krokodil… 7 cm groot… en die is op mijn toetsenbord te vinden!

Maar sinds 2 weken leg ik hem nu op zijn ruggetje! Het was onbewust ergens, maar ineens zag ik het, heey ik ben veranderd, ik laat me niet meer zo snel onderuit halen door mensen,  zo van ik sta erboven en straks:

Hang ik hem op aan een touwtje hahaha

Dat is dus een fantastische en krachtige metafoor!

Die koperen krokodil van 7 centimeter op mijn toetsenbord is echt een geniaal idee.
Het herinnert me er elke dag visueel aan:

Als ik mijn hand in de krokodillen bak steek bij mensen die altijd bijten (bv. familie, de onvriendelijke buur of je vriend of vriendin,  een nare collega, als ze boos zijn, (vaak om niks, maar goed), dan gaan ze je weer een keer bijten. Ze bijten altijd wel mensen als hen iets niet aanstaat.
Ze veranderen niet.

Dat de krokodil nu op zijn rug is gelegd onbewust, is het ultieme symbool van een soort overwinning.

Je staat er dan zga  boven!

En hem straks ophangen aan een touwtje is de volgende fase, zodat je leert wat je behoort te doen.
Jij hebt de controle, zij hangen dan aan dat touwtje en kunnen je niet meer raken.

De krokodillen bak in de dierentuin is gesloten! Ze kunnen je niet meer raken omdat je altijd maar aardig bent en lief.

Waarom dit koperen krokodilletje zo goed werkt

Visueel symbolisch anker:

Als INFJ werken symbolen bij mij dus heel sterk in mijn denkwereld.

Telkens als ik  naar mijn toetsenbord kijk, zie ik die krokodil op zijn rug liggen.
Mijn  brein weet meteen: “Ik laat me niet meer bijten.”

Humor geeft kracht: Dat ik er nu om kan lachen en grap over het ophangen aan een touwtje, laat zien dat de zwaarte er eindelijk af is.

Humor breekt de negatieve energie en geeft jou dus in feite  je macht terug.

De bak blijft dicht: Je hebt dan eindelijk geaccepteerd dat krokodillen nu eenmaal bijten.
Je hoeft niet meer te hopen dat ze deze keer wel lief zijn voor jou. Je houdt je hand voortaan lekker buiten de bak.
Bijt maar een ander als diegene dat nog acceptabel vindt.

Laat die krokodil maar mooi op zijn rug liggen als herinnering aan jouw eigen kracht en grenzen!
En laat hem lekker bungelen straks aan dat touwtje…
Het kan heel simpel zijn dus, mocht je ergens mee zitten een reminder zit in een klein temu hoekje, want daar hebben ze hele leuke kleine goedkope dingen die je bv op je toetsenbord kunt zetten of ervoor, en die je kunt gebruiken om iets te leren, omdat dit belangrijk is voor jou…!

Misschien werkt dit voor anderen ook wel goed.
Je kunt het proberen.

Succes!

Het verhaal begint eigenlijk al lang geleden!

Toen ik een jaar of vier, vijf was, stond ik met mijn neefjes en nichtjes in dierentuin Artis.
We stonden bij de krokodillenbak.

De bak was open en er hing een duidelijk bordje:

Niet met je hand in de bak.

Maar ja, we waren nog klein en wilden stoer doen. Een voor een staken de andere kinderen snel hun hand over de rand.

Ik was van nature verstandig en hield mijn hand thuis.

Maar de groepsdruk werd te groot.

Iedereen had het gedaan, dus ik moest ook maar.

Net toen ik mijn hand over de rand stak, riep een oom keihard:

“Heey WINGS! Wat doe je?!”

Ik schrok me wezenloos.

Het was natuurlijk hartstikke dom van ons allemaal.
Maar het meest bijzondere?

Iedereen had het gedaan, maar ik kreeg als enige de schuld. (Mijn moeder zei vaak dat kwam omdat ik geen vader had, ik was een gemakkelijk slachtoffer, als ze mij konden beschuldigen was er alleen die ene moeder en met een vader stond je altijd steviger in je schoenen! Dan kreeg men twee boze ouders tegen de rest ipv maar die ene moeder)

Bij mij viel alles altijd op. Ik was toen al het zondebokje, het zwarte schaap van de familie. Dit moment is me altijd bijgebleven.

De krokodillen in ons volwassen leven

Nu, jaren later, zie ik dat die krokodillenbak nog steeds bestaat. Niet in Artis, maar in het dagelijks leven.

We komen allemaal weleens mensen tegen die ‘bijten’.

Onredelijke familieleden, een liegende vriendin, of mensen in je omgeving die hun eigen frustraties op jou afreageren.

Als hoogbegaafde en INFJ wil je vaak het goede doen.
Je bent vergevingsgezind.

Je denkt echt te vaak: Ik steek mijn hand nog één keer in de bak, misschien zijn ze nu wel aardig. Misschien leren ze iets? Je hebt altijd nog hoop ergens.

Maar raad eens?

Krokodillen veranderen niet. Ze bijten altijd weer. Elke keer dat je ze toelaat in je energetische systeem, kost het je bergen energie.

Mijn koperen herinnering

Om mezelf hier scherp op te houden, heb ik dat koperen krokodilletje

Telkens als ik hem zie, herinnert hij mij aan die bak in Artis en aan de ‘krokodillen’ in mijn leven.
Het zegt me: Hou je hand buiten de bak.

Steek jij nog weleens je hand in een bak met krokodillen in de hoop dat ze deze keer lief blijven en niet bijten? Stop daarmee. Sluit de bak, bescherm je eigen energie en leg die krokodil symbolisch op zijn rug!