web analytics
AngelWingsHumor

Damn wat een lucht

“GVD, wat stinkt het hier ineens,” dacht ik bij de kassa in de winkel.
Een beetje bozig keek ik naar die gast voor mij: wat had die toch in zijn tas? Damn, niet gezond meer hoor.

Joost mocht het weten, maar het leek wel een moderne variant van augurkenwiet o.i.d.
Bah, irritant gewoon.

Zo ergerde ik me wel eens aan mensen die een zak warme pinda’s in hun tas bij zich hadden, net bij een notenwinkel gekocht. Alsof ze een nog warme babyluier net hadden verschoond, wat een baggerlucht. Vreselijk. En als het nog van je eigen broedsel is, oké, maar ja, die kids van een ander – net als de nootjes van een ander – niet te doen gewoon.

In de supermarkt haalde ik mijn portemonnee uit mijn tas, en ineens drong die geur zich weer ernstig op aan mijn gevoelige neusorgaan.

“GVD, kwam dat nu uit mijn eigen tas? Nee toch?”

Bij nader inzien ja dus…

Gelukkig denk ik alles nog in mijn brein en zeg ik dat niet hardop natuurlijk. Misschien komt die tijd nog als ik dementerend word?
Hopelijk niet, but you never know.

In mijn tas had een paar dagen terug gekocht minibakje huzarensalade – totaal vergeten, want ik koop dat al z.g.a. nooit – zich ontdaan van het dekseltje.
Alles zat er dus onder; een penetrante geur verspreidde zich al walmend uit mijn tas.

Zo, en daar kan ik nu af en toe grinnikend nog van nagenieten, want ik moet daar dus wel om lachen.
Tassen gaan zo lekker mee met de was.
Omdat dat kan.
Maar dit is denk ik wel mijn Italiaanse bloed dat opspeelt: lekker snel en direct, en van die porco dio-gevoeletjes… en dan: “Oh, ik was het zelf?”
Goh! blush AnGel-WinGs.nl

Gerelateerde artikelen

Gerelateerde artikelen

Back to top button