De gevolgen van de vroege seksualiseringsagenda zijn al zichtbaar in kinderdagverblijven.
Dit is heel erg ziek!
Gestoord, erger is er niet.
OMG!
In 2021 heeft Duitsland een wet aangenomen ter versterking van de rechten van kinderen en jongeren. Deze wet verplichtte kinderdagverblijven en jeugdinstellingen om uiterlijk augustus 2024 concepten ter preventie van geweld te ontwikkelen en te implementeren. Een belangrijk onderdeel van deze concepten moesten “beschermingsconcepten tegen seksueel geweld” zijn. Veel directeuren van kinderdagverblijven maakten daarom gebruik van “seksuele voorlichtingsconcepten” die al langer circuleerden, waarvan sommige zelfs ontwikkeld waren door het voormalige Bundescentrum voor Gezondheidseducatie (BZgA – nu BIÖG), of ze schreven hun eigen concepten. De wet specificeerde niet aan welke concrete inhoudelijke eisen deze concepten moesten voldoen.
Wat is er sindsdien gebeurd in de kinderdagverblijven?
Geweld in kinderdagverblijven in Noordrijn-Westfalen is in 2025 met bijna 80 procent toegenomen ten opzichte van het jaar ervoor. [Ministerie van Gezin: 4.718 incidenten werden gemeld in 2025, tegenover 2.680 in 2024] De meerderheid van alle seksuele, fysieke en psychische mishandelingen werd gepleegd door kinderen tegen elkaar! Zo werd bijvoorbeeld in de kinderdagverblijven van de Rijnlandse Regionale Vereniging 77 procent (ongeveer driekwart) van alle seksuele mishandelingen gepleegd door kinderen tegen andere kinderen.
In 2025 was bij landelijke gevallen van seksueel misbruik van kinderen bijna een derde (31,4%) van de verdachten zelf kind of adolescent. Het aantal gevallen van seksueel misbruik van kinderen en adolescenten steeg met 4,7% ten opzichte van het voorgaande jaar.
Het artikel “WAT GEBEURT ER IN DE KINDEROPVANGCENTRA” in het tijdschrift “EMMA” beschreef nauwkeurig hoe deze misstanden, als gevolg van “concepten over seksuele voorlichting”, er in de praktijk uitzien.
Een samenvatting:
In Duisburg, in de zomer van 2023, dwong een zesjarige jongen andere kinderen om in elkaars mond te plassen en kevers, stokjes en planten in zijn penis, anus en vagina te stoppen. Het jongste slachtoffer was slechts drie jaar oud. De directie van het kinderdagverblijf verklaarde dat het slechts om “normale doktersspelletjes” ging.
Een kinderdagverblijf in Leipzig, winter 2023: In een ‘knuffelgrot’ vonden meerdere gevallen plaats waarbij oudere kinderen jongere kinderen seksueel misbruikten. Drie zesjarige jongens staken hun vingers en potloden in de anus en vagina van jongere kinderen. Het jongste slachtoffer was een tweejarig meisje. Een vierjarige jongen liep een darmperforatie op. De directie van het kinderdagverblijf verklaarde dat de knuffelgrot onderdeel was van hun ‘seksuele voorlichtingsconcept’.
Een kinderdagverblijf in Kerpen, januari 2024: De kleuterschool biedt haar kinderen een ‘masturbatieruimte’ aan. De rechtvaardiging hiervoor is het ‘concept van seksuele voorlichting’. Individuele kinderen mochten zich ‘naar behoefte terugtrekken in een beschermde ruimte om zichzelf fysiek te verkennen en te bevredigen’, zo werd gesteld. Het ‘concept van seksuele voorlichting’ stelt expliciet voor kinderen ouder dan twee jaar: ‘Het kind verkent zijn of haar geslachtsdelen en ook de geslachtsdelen van de verzorgers (moeder, vader, broers en zussen). Dit gedrag komt overeen met de natuurlijke nieuwsgierigheid van kinderen en mag niet worden belemmerd (verboden of onderdrukt).’
Een concept voor een kinderdagverblijf, ironisch genoeg afkomstig van het aartsbisdom Keulen, stelde: “Het toestaan van masturbatie is van groot belang voor de ontwikkeling van de zelfidentiteit en een goed lichaamsbewustzijn.”
De focus op de vermeende seksualiteit van een kind, inclusief concepten als ‘knuffelgrotten’, ‘ontdekkingsruimtes’ en ‘masturbatiekamers’, kan worden herleid tot de zogenaamde ‘hervormingspedagoog’ Helmut Kentler. Kentler, die sindsdien is ontmaskerd als pedofiel en misbruiker, werd in de jaren 70 en 80 geprezen als een ‘bevrijder van de kinderseksualiteit’. Zijn principe van seksuele voorlichting wordt omschreven als ‘leren door te doen’ en is nog steeds terug te vinden in ‘seksuele voorlichting’.
Seksualiteit kan alleen worden onderwezen als er daadwerkelijk iets seksueels gebeurt. Volgens hem moeten er daarom seksuele handelingen plaatsvinden of worden uitgelokt op kleuterscholen, wil er sprake zijn van seksuele voorlichting. Kentler was de pionier van de zogenaamde ‘emancipatoire seksuele voorlichting’.
Tot op de dag van vandaag wordt dit door het “Federaal Centrum voor Gezondheidsvoorlichting” (BZgA), nu onder de naam BIÖG [Federaal Instituut voor Volksgezondheid], en “pro familia” verkocht als een zogenaamd progressief “concept voor seksuele voorlichting” en wordt het al officieel gebruikt op scholen en kinderdagverblijven als basis voor het curriculum voor seksuele voorlichting.
Preventietrainer Josefine Barbaric bekritiseert in het “EMMA”-artikel scherp dat de kern van seksuele voorlichting erop gericht is de natuurlijke schaamtegrenzen van kinderen te doorbreken. Deze grenzen zijn echter juist belangrijke beschermende grenzen. “Hoe moeten kinderen anders seksuele grensoverschrijdingen herkennen?”, vraagt ze zich af. Dit is absurd en gevaarlijk!
Toch zijn talloze concepten voor seksuele voorlichting, waaronder die ter voorkoming van misbruik, die tegenwoordig in Duitse kinderdagverblijven circuleren, vrijwel letterlijk gebaseerd op Kentlers “emancipatoire seksuele voorlichting”. Hoe kan dat? Tientallen jaren na Kentlers onthulling en bijna twintig jaar na zijn dood?
Zijn theorieën werden overgenomen door de volgende zogenaamde hervormingspedagoog, Uwe Sielert. Van 1992 tot 2017 was Sielert hoogleraar aan het Instituut voor Pedagogiek (IFP) van de Universiteit van Kiel. Tegenwoordig is hij lid van de wetenschappelijke adviesraad van het ISP, het “Instituut voor Seksuele Voorlichting”.
Hij is betrokken bij vrijwel alle instellingen voor seksuele voorlichting en werkt nauw samen met “pro familia” en het Federaal Centrum voor Gezondheidsvoorlichting (BZgA) [waar hij van 1989 tot 1992 werkzaam was].
Alle institutioneel opgerichte (en dus grotendeels door de staat gefinancierde) instituten voor seksuele voorlichting zijn gebaseerd op de theorieën van Kentler en Sielert: BZgA, pro familia, ISP, GSP, Hogeschool Merseburg, IFP Kiel [Instituut voor Seksuele Voorlichting; Vereniging voor Seksuele Voorlichting; Hogeschool Merseburg; Instituut voor Onderwijs Kiel].
Nog in 1997 erkenden deze instellingen de stellingen van Kentler expliciet tijdens een gezamenlijke conferentie en bleven ze deze in diezelfde lijn verder ontwikkelen. Simpel gezegd: een veroordeelde pedofiel werd geëerd en zijn aanbevelingen werden expliciet onderschreven!
Sielert stelt dat het kind “vanaf het allereerste begin een seksueel wezen is”. Hoewel hij benadrukt dat hij de seksualiteit van kinderen niet gelijk wil stellen aan die van volwassenen, zijn zijn praktische voorstellen vergelijkbaar met die van Kentler. Zelfs baby’s zouden door hun verzorgers “seksueel” gestimuleerd moeten worden. Volgens Sielert is het overkoepelende doel van “seksuele voorlichting”: “Heteroseksualiteit, het kerngezin en voortplanting moeten worden ontdaan van natuurlijke aanleg”.
In 1992 nam het Federaal Centrum voor Gezondheidsvoorlichting (BZgA) de verantwoordelijkheid voor het thema seksualiteit op zich. Samen met de WHO zette het zich in voor een ‘holistische’ benadering van seksuele voorlichting. Dankzij deze samenwerking met het BZgA werden Sielert en ‘seksuele voorlichting’ genoemd in een gedeeltelijke editie van de Duitstalige ‘WHO-normen voor seksuele voorlichting in Europa’.
Thibault Kerlirzin, een Franse sociaal wetenschapper van de kinderbeschermingsorganisatie “Mamans Louves”, onderzocht de bronnen voor de wetenschappelijke aanbevelingen van de WHO-normen en stuitte in de bibliografie op duidelijke voorstanders van pedofilie, die als experts werden gebruikt of aangehaald:
In zijn voorwoord bij het boek “Male Intergenerational Intimacy” uit de vroege jaren negentig schreef Gunter Schmidt: “Er bestaan succesvolle pedofiele relaties die het kind helpen en aanmoedigen.” En: “De dreiging om alle pedofiele handelingen strafbaar te stellen is onrechtvaardig en moet worden afgeschaft, omdat het neerkomt op discriminatie en vervolging van een minderheid.”
Ernst Bornemann schreef in zijn boek “Het seksuele leven van het kind”: “Pedoseksuele, niet-gewelddadige seksuele handelingen hoeven niet per se negatieve gevolgen te hebben voor het kind.”
Beiden worden genoemd in de WHO-normen, Bornemann met zijn boek “Childhood Faces of Maturity”, waarin hij de vermeende seksualiteit van kinderen onder de acht jaar behandelt. De centrale stelling van het boek: “…dat mensen vanaf de conceptie seksuele wezens zijn. Dit manifesteert zich bij kinderen op verschillende manieren – in hun spel, hun rijke verbeelding, hun behoefte aan aanraking en hun masturbatie.”
Dit is precies wat steeds vaker de basis vormt voor nieuwe kinderopvangconcepten via het Bundesgerichtsinstituut voor Gezondheidseducatie (BZgA) en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Ernst Bornemann en Gunter Schmidt zijn slechts twee van de vele voorbeelden die aantonen dat de WHO-normen niet alleen gebaseerd zijn op een zeer eenzijdige visie van experts, maar soms ook diep geworteld zijn in pedofiele kringen.
Gunter Schmidt is een Duitse schakel met pedofiele kringen en werkte samen met Volkmar Sigusch. Sigusch beweerde dat seksualiteit in de kindertijd niet alleen plezierig, maar ook noodzakelijk was. Hij werkte voor het tijdschrift “Archives of Sexual Behavior”, dat nog steeds bestaat en werd opgericht door Richard Green.
Richard Green: Voorstander van pedofilie en vriend van Thomas O’Carroll.
Thomas O’Carroll was de oprichter en voorzitter van een organisatie genaamd “Pedophile Information Exchange”—een platform voor pedofielen. Deze groep was zeer controversieel en pleitte voor de legalisering van seksueel contact tussen volwassenen en kinderen.
Binnen links Duitsland, met name de beweging van 1968, waren er destijds pogingen om pedofilie te legaliseren. [Pedofiele misdrijven zonder slachtoffers – Ik hou van jongens] Bekende voorbeelden zijn de GroenLinks-politicus Daniel Cohn-Bendit, de federale werkgroep “Homo’s, pedofielen en transseksuelen” van de GroenLinks [De GroenLinks financierde in de jaren 80 een pedofielencommissie – pedofielen hadden binnen de GroenLinks meer invloed dan voorheen bekend was], en de Duitse studie- en werkgroep “Pedofilie”, waarvan Helmut Kentler korte tijd lid was van het bestuur. Na Kentler volgden in Duitsland figuren als Uwe Sielert, Volkmar Sigusch en Gunter Schmidt.
Als de meningen van dergelijke ‘experts’ als basis dienen voor de opzet van kinderdagverblijven, is het dan een wonder dat peuters agressief worden? Uwe Sielert bracht zijn ideeën zelfs persoonlijk over op de kinderen.
Hij schreef de ‘kleuterschoolklassieker’ ‘Lisa en Jan – Een educatief boek voor kinderen en hun ouders’ voor kinderen van vier tot acht jaar. Het bevat onder andere realistische tekeningen van masturberende kinderen en van verschillende volwassenen die naakt met kinderen bij het zwembad liggen. Het werd in 1991 uitgegeven (in een tweede editie in 2012) door Beltz Verlag – een uitgeverij die de afgelopen decennia de ideeën van ‘seksuele voorlichting’ via boeken en tijdschriften heeft verspreid.
Sielert’s promovendus Elisabeth Tuider publiceerde haar boek “Sexualpädagogik der Vielfalt: Praxismethoden zu Identitäten, Beziehungen, Körper und Prävention für Schule und Jugendarbeit” (Seksuele Pedagogie van Diversiteit: Praktische Methoden over Identiteiten, Relaties, Lichamen en Preventie voor Scholen en Jeugdwerk) met Beltz Verlag in 2008. In de oefening “Der neue Brothel für alle” (Het Nieuwe Bordeel voor Iedereen) worden 14-jarigen bijvoorbeeld gevraagd een bordeel te moderniseren en er reclame voor te bedenken.
Veel andere auteurs volgen hun voorbeeld en moedigen kinderen aan om hen na te doen.
Dit geldt ook voor de verschillende interactieve boeken “Wuschelkopf und Pupspopo” (Ruigkopje en Schetenkontje) voor kinderen vanaf 18 maanden. Hier is een voorbeeld: Het onnatuurlijke “seksuele” spel van een driejarige jongen wekte de argwaan van zijn moeder. Het bleek dat de jongen de dag ervoor was misbruikt door een vierjarige op de crèche. De moeder diende een strafrechtelijke klacht in, waarin ze beweerde dat de oudere jongen “…de penis van haar zoon in zijn mond had genomen en eraan had gezogen.” In de klacht staat verder dat men ervan uit moet gaan “dat de zoon van de moeder het slachtoffer van de aanranding werd omdat de andere jongen deze handeling in het boek ‘Wuschelkopf und Pupspopo’ had gezien en wilde nadoen.”
Het boek bevat kleurrijke, gedetailleerde tekeningen van naakte kinderen en volwassenen, homoseksuele vormen van verlangen, queer levensstijlen, enzovoort. We zullen de luisteraar verdere details over dit boek besparen.
Gezien het feit dat twee kleine kinderen worden verleid tot een ‘seksueel’ spel, mag worden aangenomen dat dit zelfs de bedoeling van de auteurs was. [https://www.kla.tv/37736]
En dat is lang niet het enige boek. De boekenmarkt wordt momenteel overspoeld met dergelijke geseksualiseerde kinderboeken.
Karla Etschenberg uit kritiek: “Tuider, Sielert en hun echokamer hebben de interpretatie van seksuele voorlichting volledig in handen en verankerd in de ‘Society for Sex Education’ [GSP]. Docenten die deelnemen aan trainingen daar ontvangen certificaten en verplichten zich tot lidmaatschap en permanente professionele ontwikkeling. Het lijkt me bijna een sekte!”
En Ivo Sasek, oprichter van Kla.TV, en Kla.TV zelf waarschuwen al bijna twintig jaar dat deze “sektarische, verplichte seksualisering” niet is ontstaan bij een paar excentrieke “extremisten”. De excessen van deze langdurige genderagenda [meer hierover op: kla.tv #GenderMainstreaming] reiken zelfs tot in kinderdagverblijven. Het begon sluipend, gepresenteerd als aanbevelingen van zogenaamde experts, en voordat je het wist, kon je er niets meer tegenin brengen uit angst de ontwikkeling van kinderen te beïnvloeden. Hoeveel moet er nog gebeuren met de allerjongsten voordat deze concepten van vroege seksualisering uit scholen en kinderdagverblijven worden verbannen? De vrucht van deze hervormingen is meer dan rot en weerzinwekkend.
Tolereer deze intimidatie van uw kinderen niet langer en leg, aan de hand van praktische voorbeelden zoals die in dit programma worden gepresenteerd, uit waarom u zich resoluut verzet tegen deze vroege seksualisering van uw kinderen. Zorg er ook voor dat u de onderliggende filosofie van uw kinderopvangcentrum achterhaalt.
In een bepaalde katholieke kleuterschool in het Zwarte Woud bestond ook een concept met zulke knusse hoekjes, enzovoort, maar de ouders wisten zich er lang genoeg tegen te verzetten, waardoor de directie het concept uiteindelijk liet varen. Het is dus mogelijk! Zulke ontwikkelingen kunnen voorkomen worden!






