Een Anunnaki-metropool van meer dan 200.000 jaar oud ontdekt in Afrika
Een Anunnaki-metropool van meer dan 200.000 jaar oud ontdekt in Afrika
In 2017 werd een belangrijke ontdekking gedaan in Zuid-Afrika. De overblijfselen van een enorme metropool van ongeveer 1.500 vierkante kilometer zijn ontdekt, wat een golf van nieuwsgierigheid en intriges teweegbracht.
De mysterieuze steencirkels bestrijken bijna 10.000 vierkante kilometer afgelegen terrein.
Deze oude nederzettingen dateren uit de periode tussen 160.000 en 200.000 voor Christus en zijn net zo verrassend voor de lokale bevolking als voor ontdekkingsreizigers. Hoewel deze formaties lange tijd een mysterie zijn gebleven, heeft een recente samenwerking tussen onderzoeker en schrijver Michael Tellinger en lokale brandweerman en piloot Johan Heine het belang ervan onthuld. Johan Heine, die al jaren over het gebied vliegt, wees op de omvang en historische betekenis van deze merkwaardige stenen bouwwerken.
De ontdekking van oude stenen ruïnes in Zuid-Afrika heeft opmerkelijke onthullingen opgeleverd die de hele geschiedenis van de menselijke evolutie zouden kunnen veranderen. Foto’s, artefacten en bewijsmateriaal wijzen op een beschaving die honderdduizenden jaren voorsprong heeft op alle andere, wat aanleiding geeft tot verwondering en verder onderzoek op dit gebied.
Deze regio is belangrijk omdat het grote goudvoorraden bevat. De ontdekking van duizenden oude goudmijnen kan duiden op het bestaan van een verloren beschaving die duizenden jaren lang goud heeft gewonnen. Deze beschaving was mogelijk de oudste op aarde en dateert van bijna 200.000 jaar geleden.
Er waren op ongeveer 150 km afstand van deze plaats geen havens die de zeehandel konden bedienen, dus het was waarschijnlijk een grote stad. De meeste ruïnes zijn steencirkels die zijn blootgelegd door natuurlijke erosie en alleen zichtbaar zijn op satelliet- of luchtfoto’s. Sommigen van hen waren blootgelegd door smeltend zand, waardoor de muren en funderingen zichtbaar waren.
Waar voorheen werd gedacht dat het veehokken waren die in de 13e eeuw door nomadische stammen waren gebouwd, is de afgelopen twintig jaar opnieuw nagedacht. Onderzoekers, met name Cyril Chromnick, Richard Wade en Johan Heine, hebben gesuggereerd dat deze stenen bouwwerken de ruïnes zijn van oude tempels en astronomische observatoria die duizenden jaren oud zijn. De cirkelvormige ruïnes, die vele hectares beslaan, zijn vanaf de grond niet te zien, alleen vanuit de lucht of via moderne satellietbeelden. Velen zijn geërodeerd of verborgen door landbouwdijken en klimaatverandering.
Sommige van de overgebleven ruïnes vertonen originele muren van bijna 1,5 meter hoog en op sommige plaatsen meer dan een meter breed, wat de omvang van de oude gemeenschap aangeeft. Bovendien bieden oude goudmijnen die in de buurt zijn ontdekt een mogelijke verklaring voor de keuze van deze locatie voor de nederzetting.
Sporen van grote wegensystemen en terrassen – vergelijkbaar met die gevonden op Inca-locaties in Peru – getuigen van de ontwikkeling van deze oude beschaving. En dezelfde prangende vraag blijft altijd: hoe konden mensen dit 200.000 jaar geleden creëren?
