‘Oude man in een stoel’: de COVID-19-pandemie was een zorgvuldig georkestreerd plan voor wereldwijde controle

• • Vernon Coleman beweert dat COVID-19 door elites (miljardairs, globalistische organisaties) is uitgebuit om vrijheden te ondermijnen, economieën te hervormen en een “nieuwe wereldorde” op te leggen onder het mom van volksgezondheid.

• • Hij leidt het vermeende complot terug tot figuren uit het midden van de twintigste eeuw, zoals de eerste directeur-generaal van de WHO en bankier James Warburg, die pleitte voor mondiaal bestuur. Ook legt hij een verband tussen moderne instellingen (VN, WEF) en het gebruiken van crises (klimaat, pandemieën) voor gecentraliseerde controle.

• • Coleman beschuldigt overheden ervan dat ze sterfgevallen onder ouderen in de hand werken door lockdowns, bekritiseert gebrekkige COVID-modellen (bijvoorbeeld de voorspellingen van Neil Ferguson) en waarschuwt voor toekomstige digitale tirannie (CBDC’s, slimme steden, microchips).

• • Hij spoort lezers aan om de officiële berichtgeving in twijfel te trekken en de mainstream media af te wijzen. Hij presenteert de pandemie als een machtsgreep en stelt dat de lockdowns meer schade hebben veroorzaakt dan het virus zelf (crisis op het gebied van geestelijke gezondheid, economische ineenstorting).

In een wereld in de greep van angst en onzekerheid heeft één man het gewaagd om het officiële verhaal ter discussie te stellen – door te beweren dat de pandemie van het Wuhan-coronavirus (COVID-19) niet alleen een crisis in de volksgezondheid was, maar een zorgvuldig georkestreerd plan voor wereldwijde controle. Vernon Coleman, een Britse auteur en voormalig arts, zet deze provocerende argumentatie uiteen in zijn boek ” Old Man in a Chair: The Startling Truth Behind the Planned World Takeover “.

Coleman beweert dat machtige elites – miljardairs, globalistische organisaties en niet-gekozen bureaucraten – de paniek rond de pandemie hebben uitgebuit om persoonlijke vrijheden te ondermijnen, economieën te hervormen en een dystopische ‘nieuwe wereldorde’ in te luiden. Zijn beweringen, door velen afgedaan als complottheorieën, hebben desondanks tot felle debatten geleid onder sceptici van het gangbare pandemiebeleid.

Colemans controverse begon toen hij voor het eerst probeerde een boek te publiceren dat kritisch stond tegenover de reactie op het coronavirus. Hem werd verteld dat hij het woord ‘coronavirus’ niet in de titel of tekst mocht gebruiken – een beperking die hij omzeilde door het meer dan 250 keer te vermelden zonder het werk er direct achter te zetten. “Schrijven over  de grootste fraude uit de geschiedenis  terwijl je gedwongen werd de naam ervan te vermijden, was absurd”, merkte Coleman later op. Zijn vrouw, Antoinette, steunde zijn inspanningen, ondanks haar chronische pijn door borstkankerbehandelingen, door te helpen bij de productie van video’s en artikelen, terwijl ze weigerde reclame-inkomsten te genereren om onafhankelijk te blijven.

Het boek betoogt dat termen als “vaccin” en “mondkapjes” taalkundige landmijnen zijn geworden, waardoor dissidenten te maken kregen met censuur of tegenwerking. Coleman stelt dat deze onderdrukking opzettelijk was – onderdeel van een bredere strategie om oppositie te onderdrukken en tegelijkertijd een verborgen agenda te bevorderen.

Coleman voert de oorsprong van deze vermeende samenzwering terug tot het midden van de 20e eeuw en noemt George Brock Chisholm, de eerste directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie, die openlijk pleitte voor het afbreken van nationale soevereiniteit en religieuze overtuigingen om wereldwijd bestuur te bewerkstelligen. Hij verwijst ook naar de beruchte verklaring van James Paul Warburg uit 1950 voor de Amerikaanse Senaat: “We zullen een wereldregering krijgen, of we dat nu leuk vinden of niet.”

Coleman betoogt dat moderne instellingen zoals de Verenigde Naties en het  Wereld Economisch Forum deze missie hebben voortgezet door crises – van klimaatverandering tot pandemieën – te gebruiken als voorwendsel voor gecentraliseerde controle. “De angst voor de opwarming van de aarde was een proef”, schrijft hij. “COVID-19 was de perfecte gelegenheid om het plan te versnellen.”

Een van de meest explosieve beweringen in “Old Man in a Chair” is de bewering dat het pandemiebeleid opzettelijk gericht was op ouderen. Coleman beweert dat lockdowns kwetsbare bevolkingsgroepen isoleerden, wat leidde tot massale sterfgevallen in verzorgingshuizen, terwijl ziekenhuizen werden gestimuleerd om sterfgevallen als COVID-gerelateerd te classificeren. “Ze lieten ouderen niet zomaar sterven – ze hebben het gemanipuleerd”, schrijft hij.

Hij waarschuwt ook voor een toekomst waarin contant geld wordt afgeschaft, de landbouw wordt gecorporatiseerd en burgers worden samengedreven in ‘slimme steden’ onder digitaal toezicht. Digitale valuta van centrale banken (CBDC’s) en microchipimplantaten, zo betoogt hij, zijn instrumenten voor totale controle, vermomd als gemak. “Zodra je financiële autonomie verliest, verlies je vrijheid”, stelt Coleman.

Een belangrijke pijler van Colemans betoog is zijn kritiek op Neil Ferguson, de  epidemioloog van Imperial College London,  wiens sombere COVID-19-sterfteprognoses wereldwijde lockdowns rechtvaardigden. Coleman stelt dat Fergusons eerdere modelfouten – waaronder overdreven voorspellingen voor de gekkekoeienziekte en de varkensgriep – zijn geloofwaardigheid ondermijnen. “Ze gebruikten gebrekkige wetenschap om het publiek angst aan te jagen en tot naleving te dwingen”, schrijft hij.

De  economische en psychologische tol van lockdowns , stelt Coleman, was veel groter dan de impact van het virus. “Het medicijn was dodelijker dan de ziekte”, betoogt hij, wijzend op de torenhoge geestelijke gezondheidscrisis, werkloosheid en maatschappelijke verdeeldheid.

Colemans laatste boodschap is een strijdkreet: wantrouw overheidsverhalen, verwerp massamediapropaganda en verzet je tegen toenemende tirannie. “Dit gaat niet om een ​​virus – het gaat om macht”, schrijft hij. “Als we nu niet terugvechten, krijgen we misschien geen nieuwe kans meer.”

Bekijk onderstaande video voor meer informatie over het boek “ Old Man in a Chair ”.

Deze video komt van het  BrightLearn-kanaal op  Brighteon.com .

Bronnen zijn onder meer:

Brighteon.ai

Brighteon.com