‘Mammoetpokken’: WHO simuleert wereldwijde uitbraak van fictief virus

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) testte onlangs de reactie van 15 landen op een hypothetische nieuwe pandemie door een dodelijke uitbraak van een fictieve ziekte te simuleren.

Ze speelden een scenario na waarin een oud virus, dat zich schuilhield in de resten van een wolharige mammoet, een dodelijke wereldwijde uitbraak van ‘mammoetpokken’ veroorzaakte.

In het scenario met de naam Exercise Polaris ontstaat de uitbraak als een team wetenschappers de resten van een wolharige mammoet ontdekt in de bevroren toendra van het Noordpoolgebied , aldus de Telegraph .

RT meldt: WHO-directeur-generaal Tedros Adhanom Ghebreyesus waarschuwde eerder deze maand dat een nieuwe pandemie “binnen 20 jaar of later, of zelfs morgen”, zou kunnen uitbreken en noemde dit een “epidemiologische zekerheid”.

Volgens het scenario ontstond het virus nadat een team van wetenschappers en documentairemakers de resten van een wolharige mammoet in het Noordpoolgebied opgroeven. Binnen enkele weken raakten intensive care-afdelingen over de hele wereld ‘overbelast’ en hadden zorgsystemen moeite om de bevoorrading aan te kunnen.

Hoewel de landen die aan de oefening deelnamen erin waren geslaagd het fictieve virus in te dammen, zou een daadwerkelijke uitbraak veel ingewikkelder zijn, gaf de WHO toe. ( Oefening Polaris: WHO bereidt zich voor op totale wereldwijde overname – het volgende virus is er al! )

In het informatiedocument van het agentschap stond dat “oude virussen duizenden jaren in de permafrost kunnen overleven” en dat dooi van de permafrost in het Noordpoolgebied als gevolg van klimaatverandering zou kunnen leiden tot “het vrijkomen van ziekteverwekkers die tot nu toe onbekend waren bij de moderne geneeskunde.”

Wetenschappers en ivoorjagers maken gebruik van de warmere temperaturen om in het Noordpoolgebied naar oude resten te graven, waaronder die van wolharige mammoeten, zo meldt de Telegraph. Er wordt beweerd dat veel ivoorjagers opgravingen uitvoeren zonder voldoende gezondheidsmaatregelen te nemen.

Dit is het herkenbare scenario waarmee ministers uit vijftien landen over de hele wereld vorige week werden geconfronteerd toen ze bijeenkwamen om te testen in hoeverre ze voorbereid zijn op de volgende pandemie.

De desktopoefening, geleid door het hoofdkantoor van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in Genève, werd geleid door Dr. Mike Ryan, de pragmatische directeur van het programma voor noodsituaties op gezondheidsgebied van de organisatie.

Het simuleerde een uitbraak van ‘mammoetpokken’, een dodelijk maar fictief virus uit de familie van de orthopokken, vergelijkbaar met pokken (die naar schatting een half miljard mensen het leven kostten in de eeuw voordat ze in 1980 werden uitgeroeid) en apenpokken, een gevaarlijke variant waarvan momenteel in Centraal-Afrika opduikt.

De oefendocumenten die The Telegraph heeft verkregen, bieden een zeldzaam inzicht in de respons- en coördinatiecapaciteit van de WHO en haar lidstaten in het geval van een nieuwe pandemie.

Hoewel de beschreven ziekte fictief was, was de oefening gebaseerd op echte wetenschap en stelde een paleontologische opgraving van mammoeten, sabeltandtijgers en andere uitgestorven dieren in de permafrost voor, die vreselijk misging.

“Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat oude virussen duizenden jaren in de permafrost kunnen overleven”, aldus het WHO-factsheet. “Het ontdooien van de permafrost als gevolg van klimaatverandering heeft geleid tot zorgen over de mogelijke vrijlating van ziekteverwekkers die voorheen onbekend waren bij de moderne geneeskunde.”

De deelnemende gezondheidsfunctionarissen kregen te horen dat het virus potentieel dodelijk was en snel werkte.

“Mammoetpokken is een ernstige ziekte, met een sterftecijfer dat tussen dat van apenpokken en pokken in ligt”, staat in de documenten.

Pokken doodden ongeveer 30 procent van de geïnfecteerden voordat de ziekte werd uitgeroeid. Apenpokken zijn veel minder dodelijk, maar veroorzaken momenteel een zware tol, vooral onder jonge kinderen in Afrika.

“Met matige besmettelijkheid en minimale asymptomatische verspreiding is het onder controle te houden”, voegden ze eraan toe, maar alleen met “effectieve gecoördineerde maatregelen – vergelijkbaar met die gebruikt voor SARS of apenpokken.”

Aan de aanwezige functionarissen werd verteld dat een ‘multinationaal team van wetenschappers’ en een ‘filmcrew’ achter de uitbraak zaten. Ze waren naar het Noordpoolgebied gereisd en troffen daar mammoetresten aan die blootgelegd waren door de terugtrekkende permafrost.

In een scène die doet denken aan het begin van de film Jurassic Park, ontdekte het team een ​​”opmerkelijk goed bewaard” exemplaar en begon ter plekke met het ontdooien en analyseren van monsters van het weefsel.

Daarna keerden ze terug naar hun respectievelijke landen, maar werden kort daarna ziek en vertoonden ‘symptomen van een pokkenachtige ziekte’.

Onder de deelnemers aan de tweedaagse simulatie waren vertegenwoordigers uit Denemarken, Somalië, Qatar, Duitsland, Saoedi-Arabië en Oekraïne.

De Verenigde Staten en China deden niet mee.

Elk land kreeg een ‘klein stukje van de puzzel’ om te testen in hoeverre ze informatie zouden delen en zouden samenwerken om de verspreiding van het virus in te dammen.

Als reactie op de Covid-pandemie werd een land geïnformeerd dat een arctisch onderzoeker met symptomen aan boord was gegaan van een cruiseschip met 2.450 passagiers en 980 bemanningsleden.

Het schip werd in feite een petrischaaltje voor wetenschappers, die gegevens verzamelden terwijl het virus zich van hut naar hut verplaatste. Zo konden ze de reproductiesnelheid van het virus, ook wel het R-getal genoemd, berekenen, dat tussen de 1,6 en 2,3 lag.

Qatar kreeg te horen dat het virus zich verspreidde via grote sociale bijeenkomsten en op de werkplek, terwijl in Oeganda alle 22 gevallen te wijten waren aan ‘huishoudelijke overdracht’.

De desktopoefening duurde twee dagen, maar simuleerde de eerste drie weken van de uitbraak.

Op de tweede dag van de oefening kregen de deelnemers te horen dat de voortgang in het indammen van het virus werd belemmerd door de politiek en de uiteenlopende besmettingsstrategieën van de verschillende staten.

Sommige landen voerden ‘strenge grenscontroles in, verboden alle internationale aankomsten en beperkten binnenlandse verplaatsingen’, aldus het document. Anderen hielden vast aan ‘open grenzen met minimale beperkingen’ en vertrouwden in plaats daarvan op ‘contact tracing, isolatie- en quarantainemaatregelen’. […]

Dr. Nedret Emiroglu, directeur van het Health Emergencies Programme van de WHO, zei dat het scenario met de gigantische pokken zo was ontworpen dat het “realistisch was en zich wereldwijd kon verspreiden.”

Maar de ziekte was ook zo ontworpen dat deze ‘beheersbaar zou zijn als landen samenwerken’, vertelde ze aan The Telegraph.

Terwijl oefening Polaris plaatsvond, gingen de onderhandelingen over een nieuw ‘pandemieverdrag’ bij de WHO door.Na drie jaar van moeizame onderhandelingen, waarbij onder meer meningsverschillen bestonden over de plannen voor de distributie van medicijnen en vaccins, zou er dinsdag een akkoord over het contract kunnen worden bereikt, vertelden bronnen aan de Telegraph. […]

Bron