Een Huis vol Kunst

Donny en de Natte Plasbanden: Een Huis vol Kunst

Na twee jaar van slenteren bij fokkers, vreemde huizen en avonturen, waar was hij allemaal wel niet geweest,  die alleen een Chihuahua kan overleven, kwam Donny eindelijk weer thuis bij mama bazy.
Het was alsof hij zijn eigen wereld had verkend, maar bij terugkomst besloot hij: “Hé, dit was MIJN huis. Tijd om dat duidelijk te maken.”

En zo begon ook het drama: de plotse zeiknatte plasbanden.
Elke hoek, bepaalde kussens, zelfs de bank kreeg een klein druppeltje van Donny’s markeerkunst. Vaak zo laag dat het net de grond geraakt had, ghehe voordeel van een chihuahua, Bazinnetje zuchtte moedeloos.
Daarbij kreeg hij ook nog een licht ontstoken blaasje. Niet ernstig, maar genoeg om hem af en toe ongemakkelijk te laten voelen. Vaak krijgen ze dit ook als ze te vaak misbruikt zijn door vrouwelijke chihuahua dames. En dat alles samen maakte dat de hele boel een chaos werd.

Bazinnetje probeerde schoon te maken, maar telkens zodra Donny had geplast en ze het schoonmaakte, dan begon het weer van voren af aan: “Hopsa, heisa!”

Totdat op een dag bazinnetje een doorbraak had. De plasdoek die ze over een klein houten doosje op de grond had gehangen, was na 1 plasje niet meer gebruikt, het ging dus niet om te zeiken, maar om te laten zien, kijk mij eens lekker hier de boel markeren!
I am Home!

Ze keek naar Donny en dacht: “Huh… hij wil zijn geurtje dus gewoon behouden. Hij accepteert één plas op een plasdoekje, dat is blijkbaar de vaste geurplek!”

Daarop bedacht Bazino een plan. Ze legde plasdoekjes her en der, tegen de bank aan op de hoeken eentje, tegen een favo kussen, en  in die  ene hoek… en het werkte! Donny plaste op de juiste plekken gewoon een paar “Ik ben hier drupjes”, en Bazino kon eindelijk een beetje ademhalen.

Maar ja… wat doe je als er bezoek komt en al die witte doekjes zien? Raar? Zeker. Maar weer kreeg ze een geniaal idee: ze liet de plasdoeken bedrukken met een Gustav Klimt-design. Plotseling werd het niet meer een schoonmaakdrama, maar een kunstzinnige belevenis. Bezoekers dachten: “Oh, wat leuk en stijlvol!”
Wisten zij veel dat er een drupje mannelijke chihuahua imponatie op zat?
En als iemand vroeg waarom er een doek tegen het kussen geplakt zat verwees bazino altijd naar iets moderns op tiktok enzo! Men geloofde het dan per direct.

En zo ging het verder: Donny pist gewoon één keer in de week tegen zijn Klimt-doek, Bazy spuit er een beetje parfum op van haarzelf, en alles voelt weer gecontroleerd, schoon en stijlvol.  Het huist ruikt nog net zo fris als altijd, en Donny tevreden, bazinnetje opgelucht, visite geïmponeerd, en het huis eindelijk een beetje in balans.

Einde moraal van het verhaal:

• Een Chihuahua met karakter = creatieve chaos

• Natte plasbanden = tijdelijke ramp

• Een vaste plek + beetje slimme strategie + Klimt-print = kunst en orde in harmonie

Mocht iemand denken wat een gaaf idee, ik ga dit maken, graag wel even vermelden wie het als eerste bedacht heeft! 🙂