web analytics
AngelWings Verhalen

Pretpapa en Magnum

Pretpapa en Magnum

Hij was zo’n typische weekendpapa – je kent het wel. Eén nacht, een halve dag, een volle maag en nul verantwoordelijkheidsgevoel. En dan zichzelf daarna trots op de schouder kloppen, want hé, hij had toch “iets gedaan met z’n kind”?

Pretpapa had het niveau van een losgeslagen achtjarige op suikershock. McDonald’s? Ja joh! Mama zei nee, dus dat betekende automatisch: extra friet. Gordel? “Welke gordel?” Kleurstoffen? “Wat zijn dat, Pokémon?”
Gezond verstand? In zijn geval waarschijnlijk zoekgeraakt in een bak vette patat.

Die ene dag was het helemaal feest: pretpark, hamburgers zo vet dat je ze kon uitwringen boven een kaars, en als kers op de caloriëntaart – een Magnum. Mét een gratis verrassing erbij: een “heerlijke kokosrol”… of nou ja, dat dachten ze.

Papa vrat hem met smaak op, zoonlief kauwde er even op maar zijn smaakpapillen riepen: “ABORT MISSION!”.
“Eet nou op joh,” bromde pretpapa. “Bij mama krijg je straks weer quinoa met verdriet.”
Zoonlief deed alsof en schoof het mysterieuze ‘snoepje’ stiekem in z’n jaszak.

Thuis, tussen het uitgraven van verfrommelde Snickers en kruimels die je niet zonder hazmatpak mocht aanraken, vond mama het glibberige object.

“Wat is dit?” vroeg ze.
“Een snoepje of zo,” mompelde zoon. “Papa heeft het opgegeten, ik vond het niet lekker.”

Mama keek, rook, en begon te lachen.
“Oh ja? Heeft hij dat?”

Gerelateerde artikelen

Het was lippenbalsem. Lekker vettig.

Geen kokosrol. Geen snoepje.
Gewoon een stickje Labello met SPF 20 en een vleugje ego.

Gerelateerde artikelen

Back to top button