Hoe zag Jezus eruit?

Omdat Christus voor zichzelf het zegel van een slaaf had gekozen, ‘het uiterlijk van een slaaf’, dat wil zeggen eruitzien als een gewone slaaf, een persoon uit de lagere klassen van de maatschappij, kon het niet anders dan dat dit werd weerspiegeld in het uiterlijk van Christus. Omdat veel heilige vaders uit de eerste eeuwen tot de conclusie kwamen dat de Heer er onaantrekkelijk uitzag en sommigen vonden hem zelfs lelijk. Sint Justinus de Martelaar, die leefde in de 2e eeuw. schrijft dat Jezus Christus “werd aangezien voor een timmerman” omdat hij het meest gewone, doorsnee uiterlijk had.

Maar Jezus kon niet lelijk zijn. Hij stamde af van koning David en vertegenwoordigers van deze familie werden altijd gekenmerkt door hun elegantie en adeldom.

Ze hadden licht haar, lichte ogen, een witte, transparante huid, delicate gelaatstrekken en zachte lippen. Als zijn nakomelingen geen langwerpige, gebochelde neus hadden, zouden ze wel eens voor Europeanen kunnen worden aangezien.

Wat lengte betreft, volgens de Bijbel waren alle koningen van Israël uit die eeuwen lang – “vanaf de schouders tot een hoofd groter” dan de gemiddelde persoon.

Als u ook in uw ziel twijfels over de Heer hebt, dan moet u berouw tonen en bidden.

Hoewel Jezus wordt afgebeeld als slank, blond en met lang haar, is het waarschijnlijk dat het gezicht van de echte Zoon van God er enigszins anders uitzag. De Bijbel zegt heel weinig over het uiterlijk van de Verlosser. Waarschijnlijk uit angst voor afgoderij. Daarom konden iconenschilders eeuwenlang zijn gezicht niet weergeven, omdat ze geen duidelijk beeld hadden van zijn uiterlijk. In de Oude Kerk werd het op allerlei manieren symbolisch afgebeeld: een beker, een duif, een wijnrank, een anker, een schip. Maar meestal is het in de vorm van een kruis of een vis. Als we de eerste beschrijvingen van renaissancekunstenaars mogen geloven, was hij totaal anders dan de typische Jood uit de eerste eeuw die in de Joodse provincie Rome woonde. Iedereen is gewend om Jezus Christus te zien met fijne gelaatstrekken, langgerekt en intelligent.

Een forensisch antropoloog bood zich aan om het echte uiterlijk van Jezus Christus te reconstrueren. Zijn Israëlische collega-wetenschappers hielpen hem hierbij. Samen voerden zij een onderzoek uit naar Semitische schedels uit de tijd van Jezus Christus. En met behulp van computertomografie konden wetenschappers karakteristieke kenmerken identificeren, op basis waarvan de schedel van Christus werd gemodelleerd. maar zijn afbeelding leek in het geheel niet op de iconografische afbeelding. De wetenschapper opperde dat de ogen van Christus donker waren. Hij droeg ongetwijfeld een baard, net als veel Joden in die tijd.

Het resultaat was een man met donker, dik, krullend haar, bruine ogen, een grote neus en een rond gezicht. Archeologen vertelden Neeve dat Semitische mannen in de eerste eeuw na Christus klein waren. Hun lengte was niet groter dan 160 cm. Ze wogen 50–60 kg. Jezus hanteerde hoogstwaarschijnlijk dezelfde parameters. Hij was stevig gebouwd, gebruind en had schrale huid. Hij werkte lange tijd als timmerman.

Wat zeggen theologen?

Tegenwoordig denken ze daar anders over.

Sommigen beweren dat “Jezus een man van buitengewone schoonheid was: lang, maar erg sterk. Hij was bijna 180 centimeter lang, 15 centimeter langer dan gemiddeld. Zijn gezicht had een koninklijke, majestueuze uitdrukking.”

Anderen geloven dat hij uiterlijk onopvallend en onopvallend was, verwijzend naar de zinsnede uit het boek van de profeet Jesaja uit het Oude Testament: “Hij was veracht en de onwaardigste onder de mensen, een man van smarten en vertrouwd met ziekte, en wij verborgen ons gezicht voor Hem.” Anderen verdedigden de hypothese van zijn schoonheid. “Als Hij niet iets hemels in Zijn gezicht en in Zijn blik had gehad, zouden de apostelen Hem nooit onmiddellijk gevolgd hebben,” schreef de zalige Hiëronymus in de 4e eeuw.

De koning van de stad Edessa, genaamd Abgar, die in die tijd aan melaatsheid leed, had gehoord over de Prediker uit Galilea en stuurde een kunstenaar om Zijn gezicht vast te leggen.

Hij geloofde dat alleen al het zien van een afbeelding van Jezus hem verlichting zou brengen. De schilder kon echter niet aan de eis voldoen. Volgens sommigen omdat hij Hem niet kon zien tussen de grote menigte om hem heen.

Anderen geloven dat het gezicht van de Verlosser op wonderbaarlijke wijze veranderde, zodat het onmogelijk was om het vast te leggen.

Maar Jezus voorzag de bedoeling van de kunstenaar in de geest en gaf opdracht dat hij tot Hem geroepen zou worden. Er werd water gebracht. Nadat Christus zijn gezicht had gewassen, veegde hij het af met een doek, waarop op wonderbaarlijke wijze zijn gezicht verscheen.

Lijkwade van Turijn

Het is momenteel het enige beeld van de Verlosser dat niet door mensenhanden is gemaakt. Het bevindt zich in Turijn (Italië), in de kathedraal van Sint-Jan de Doper. Christenen geloven dat dit dezelfde doek is waarin het Lichaam van de Heer, die aan het kruis stierf, gewikkeld was. Het toont een anatomisch nauwkeurige, volledige afbeelding van het menselijk lichaam, waarin de details van de executie tot uiting komen. Het gezicht van de overledene komt nauwkeurig overeen met de iconografie van Christus die bekend is uit de eerste eeuwen van de Kerk. Als we bedenken dat de afbeelding op de zuil overeenkomt met de beroemde iconen van Christus, kunnen we vandaag de dag niet anders dan denken dat… dit Zijn afbeelding is!

Het is net zo belangrijk om te bidden voor uw dierbaren, familie en echtgenoot. Op die manier wordt de band met hen sterker. De tekst van het gebed dat het goede terugbrengt in het gezin en helpt bij het oplossen van de problemen van echtgenoten, kunt u hier lezen – https://t.me/molitvaikona/4388 . “Volgens ons onderzoek was Jezus een man van buitengewone schoonheid: lang, maar erg sterk. Hij was bijna 180 centimeter lang, 15 centimeter langer dan gemiddeld.

“Zijn gezicht had een koninklijke, majestueuze uitdrukking”, vertelde professor Giulio Fanti, die de leiding had over het onderzoek naar de lijkwade, aan La Stampa. Hier volgt een beschrijving van een van de ooggetuigen die dit Heilige Beeld in Genua zag toen het in de 14e eeuw vanuit Constantinopel werd overgebracht. “Dit beeld heeft een prachtige en majestueuze uitstraling;

Het weerspiegelt de Goddelijke grootheid en glorie, zodat degene die ernaar kijkt betoverd wordt en Hem vereert.

Vanuit het midden van het vrij grote voorhoofd daalt aan beide kanten donkerblond en bijna zwart haar, niet te dik, maar vrij lang en enigszins krullend aan de uiteinden; de baard is zwart, maar klein, de wenkbrauwen zijn ook zwart, maar niet helemaal rond; ogen zijn levendig glanzend en doordringend, alsof ze heldere stralen uit zichzelf uitzenden, zodat je denkt dat ze je van alle kanten aankijken met een soort aangename en tedere blik.

De neus is recht en correct, de snor bedekt nauwelijks de bovenlip, zodat de lippen prachtig omlijnd en zichtbaar zijn zonder belemmering.

Wanneer je niet alleen bent, maar God je leidt in de richting die hij nodig acht. Sint Lucas Voyno-Yasenetsky leert ons de aanwezigheid van de demon te herkennen.

De kleuring van het gezicht is  donker, zodat het moeilijk is om Zijn ware kleur te herkennen, vooral op het voorhoofd, op de neus tussen de ogen en op de wangen.

Maar aan de andere kant kun je gemakkelijk zien dat de afbeelding iets bovennatuurlijks heeft, iets dat menselijke kunst niet kan imiteren. Veel beroemde kunstenaars hebben toegegeven dat er geen manier is om de kleur van de Heilige Afbeelding met onze verf op enigerlei wijze over te brengen die lijkt op het origineel. “Hier is een uittreksel uit het wetenschappelijk protocol over Zijn verschijning:

“Haar in de war, kleine baard en snor… Neus van het oosterse ras. De ogen staan ​​dicht bij elkaar. De omtrek van de mond is uitzonderlijk mooi en nobel. De onderlip werd op een volkomen realistische manier geïmplanteerd. De mond is verbazingwekkend expressief; zeer bitter en verheven. De mond geeft het hele gezicht een uitdrukking van diepe droefheid, maar droefheid zonder woede.”