Elektriciteit volgt regels – tenminste, dat is wat de wereld gelooft. Een schakelaar wordt omgezet, een circuit wordt verbonden en er ontstaat een lichtflits. Simpel. Voorspelbaar.

Maar wat gebeurt er als dat niet het geval is?

Sommige mensen gaan onopgemerkt door het leven. Anderen verstoren de boel.

Cole beschouwde zichzelf nooit als bijzonder. Als kind ging hij ervan uit dat de flikkerende straatverlichting en de plotselinge statische ontladingen gewoon defecte bedrading of slechte signalen waren – dingen waar niemand anders zich druk om maakte. Maar naarmate hij ouder werd, werden de patronen duidelijker. Zijn aanwezigheid beïnvloedde de elektrische stroom. Apparaten liepen sneller leeg in zijn omgeving. Machines vielen uit. Radio’s bromden door storingen wanneer hij een kamer binnenkwam.

Het was subtiel genoeg om af te doen als onbelangrijk, maar te consistent om te negeren.

Toen vond hij Mira.

Ze deed al jaren onderzoek naar elektromagnetische anomalieën en volgde verhalen van mensen die elektrische velden verstoorden op manieren die de wetenschap niet kon verklaren. Ze noemde ze ‘Sliders’ – geen energieregelaars, maar geleiders. Elektriciteit gehoorzaamde hen niet. Het reageerde op hen.

De straatverlichting dimde toen Sliders voorbijliep. Televisies flikkerden. De lucht voelde geladen aan, alsof er iets onzichtbaars onder de oppervlakte van de werkelijkheid pulseerde.

Schuifregelaars waren geen uitzondering.

Ze waren iets wat de wereld nog niet klaar was om te begrijpen.

Mira had jarenlang frequenties getest, verstoringen in kaart gebracht en gezocht naar bewijs dat verder ging dan bijgeloof. En ze had iets gevonden.

De elektriciteit gedroeg zich anders in hun omgeving. Niet sterker, niet zwakker, maar gewoon bewuster.

Het pulseerde. Het verschoof. Het observeerde.

Voor het eerst trok Cole alles in twijfel wat hij dacht te weten.

Als elektriciteit altijd al bewustzijn had gehad, wat zou dat dan voor de mensheid betekend hebben?

Hadden zij al die jaren de macht in handen… of had de macht zich simpelweg laten controleren?

En als het toekeek — als het koos wanneer en waar het stroomde — wat wilde het dan?

Cole heeft nooit een antwoord gevonden.

Maar toen hij die avond naar huis liep, terwijl de straatverlichting achter hem doofde, besefte hij iets.

Elektriciteit reageerde niet zomaar.

Het luisterde.

Er zijn veel anekdotische verhalen van mensen die beweren “sliders” te zijn – personen die onbedoeld elektrische apparaten beïnvloeden, waardoor straatverlichting flikkert, elektronica niet meer werkt of batterijen sneller leeglopen dan normaal. Hoewel er geen wetenschappelijke consensus over het fenomeen bestaat, delen veel mensen hun ervaringen online.

Enkele veelvoorkomende Slider-verhalen zijn:

Storing door straatverlichting: Veel Sliders melden dat straatverlichting consequent uitgaat of flikkert wanneer ze eronderdoor lopen, om vervolgens weer normaal te gaan branden zodra ze erlangs zijn.

Apparaatstoringen: Telefoons, computers en televisies vertonen vaak storingen of vallen onverwacht uit wanneer Sliders in de buurt zijn.

Ongebruikelijke elektrische gevoeligheid: Sommige mensen beweren dat ze elektromagnetische velden kunnen voelen of tintelingen ervaren in de buurt van hoogspanningsgebieden.

Batterijverbruik: Gebruikers van sliders merken vaak dat hun apparaten sneller leeglopen dan normaal, zelfs als ze gloednieuw zijn.

Er bestaan ​​fascinerende verhalen van mensen die beweren een bijzondere band met elektriciteit te hebben – vaak aangeduid als ‘Sliders’ of ‘Elektrische Mensen’. Deze mensen melden vreemde interacties met elektronische apparaten, zoals straatverlichting die flikkert wanneer ze erlangs lopen, horloges die stoppen of achteruit lopen, en computers die haperen in hun aanwezigheid.

Sommigen geloven dat hun lichaam een ​​overmaat aan elektromagnetische energie genereert, die elektronische apparaten verstoort. Anderen beschrijven een verhoogde gevoeligheid voor elektrische velden en voelen tintelingen in de buurt van stroombronnen. Hoewel de wetenschap het fenomeen nog niet volledig heeft verklaard, delen veel Sliders griezelig vergelijkbare ervaringen.

Mijn ervaringen verklaren waarom ik in dit onderwerp geïnteresseerd ben, omdat ik zelf ook een slider ben…

Ik had altijd al het gevoel dat er iets anders was. Het was geen opvallend verschil – niet het soort verschil dat je in een simpele zin kon aanwijzen en uitleggen. Het was subtiel, verweven in het dagelijks leven, onopgemerkt door de meeste mensen.

De straatverlichting dimde toen ik eronderdoor liep, om even later weer aan te gaan. Telefoons haperden in mijn handen, batterijen liepen sneller leeg dan zou moeten. Ik had al snel geleerd dat horloges het nooit lang zouden volhouden, hun delicate mechanismen begaven het in haar aanwezigheid.

Jarenlang wuifde ik het weg — ik schreef het toe aan toeval, een fout in de bedrading, pech.

Geen tovenaars, geen wetenschappers. Gewoon gewone mensen die zich op een andere manier door het leven bewogen. Elektriciteit volgde hen niet; het reageerde op hen.

Ik heb het getest. Ik liep elke avond door dezelfde straat en telde hoeveel lampen flikkerden, kijkend naar de patronen die zich ontvouwden. Ik experimenteerde met elektronica, hield mijn handen dicht bij circuits en voelde het gezoem onder mijn vingertoppen.

Het was geen verbeelding.

Het was een kwestie van verbinding.

Energie stroomde door alles heen — door draden, door machines, door de onzichtbare frequenties die de werkelijkheid vormgaven. En op de een of andere manier was ik er altijd al deel van geweest.

Geen meester. Geen controleur.

Maar een kanaal.

Een schuifregelaar.

Bron

Ja ik heb dit dus ook!
Kwam ooit bij mijn oma thuis en ik ben niet snel boos!
Die dag wel… ik kom binnen en oma dit en dat is er gebeurd, lichtknopje aanraakt want het was donker in huis.
Kapot… 5 lampen maakte ik kapot in 2 min tijd ongeveer…
Ik zag niet eens dat dit vreemd was ofzo, ik was woest!
Ik zei wel wat raar, en ik wilde in de keuken het licht aan doen, nou zei mijn oma doe maar niet
🙂

Werd ook nooit over gesproken ofzo hé?

Pc’s heb ik tijden gehad dat de pc een blue screen kreeg bij het minste of geringste, nu kan dat toeval zijn?

En vaak bij kassa’s had ik dit, doe nu zelfscan, maar vaak als ik te druk was in gedachten, zo van vuurwerk en ik moet dit nog doen en dat, en als ik dan…en dan eh… nou dan stond er voor mij weer iemand te stuntelen en te schaamroden bij de kassa de derde pas uit de portemonnee te halen…en dan dacht ik op een gegeven moment oh ja…stap naar achter, metertje afstand en dan kon de klant voor mij weer pinnen!
🙂

Op een gegeven moment was er een kassière die zei dan lachend: oh jeeh daar is ze weer hoor.
Wel grappig…
Ik kon ook niets met printers!
Altijd kapot!
Nu heb ik eindelijk een printer die in de kast staat en dat gaat goed, op afstand geef ik de instructies printen en hij doet het!
😀
LOL

Hoewel erg irritant..
Maarrrrrr nu ben ik erachter dat ik het nog iets heb!

Naaimachines…dit is mijn laatste poging en wederom, doet na 10 min niks meer, draad eruit, elke keer op nieuw…terwijl ik gewoon prima 10 min kan naaien!
Ik zou een beroemd modeontwerpster zijn geworden als ik maar met die naaimachines overweg kon…maar nee hoor…
Ik ging net even naar boven wat ophalen kom beneden is de stroom uit en de draad die nog goed zat er ook uit…??????????????
Serieus dit is niet normaal hoor??????
Dat kan nooit?
Dat toeval is zo bizar…en ik stuur dit terug, ben er klaar mee!
Helaas.

Een hobby naar de kleuten… het had echt een hobby kunnen worden nml…?
Ik snap niet waarom die naaimachines zo debiel gevoelig zijn?
Waarom moet je een minidraadje in een minigaatje prutsen?
Ik wil gewoon urenlang gordijnen kunnen naaien bv?
Nee hoor stel je voor Wingsie… dat gaan we dus niet doen zei meneer God…
Ik wil niet na 10 min alweer instellings pauze moeten gaan nemen en dit is een nieuwe, goed afgestelde, en nieuwe naald, duur garen en weer niks…kan niet!
Mensen die mijn naaimachines kochten in het verleden naaiden prima met mijn naaimachines maar ikke nie!

Pff echt ben het zo zat…
denk als ik nu achter die naaimachine zou gaan zitten dat ding zou ontploffen door mijn slider eigenschappen!
SLIDER zijn komt vaker voor bij mensen met rh negatief bloed…naar het schijnt.

Oh hier nog iets op Reddit:

 

Ik heb veel onderzoek gedaan naar SLI en het elektromagnetische veld van het lichaam. Ik ga de Mayo Clinic opzoeken. Eerlijk gezegd zie ik sommige mensen die interviews geven en ik weet niet of het hetzelfde is als bij mij. Ik kan het in ieder geval niet beheersen. Ik laat het vrienden zien door mijn stem te verheffen en heel intens te praten, waardoor de lichten flikkeren. Dat is alles. Als ik geïnterviewd zou worden, weet ik dat de camera niet alles zou filmen, alleen audio zou opnemen, of dat het ruis en wit licht zou zijn. Ik moet extreem kalm blijven, zoals ik nu doe terwijl ik dit typ, anders loopt het vast. De echte reden voor dit bericht is dat ik de gedachten van mensen hoor als ze praten, eerst in hun hoofd, en hun vraag beantwoord voordat ze iets gezegd hebben. Ze vragen me hoe ik dat wist, dan zeg ik: “Je hebt gewoon tegen me gesproken en me de vraag gesteld.” Ik zou dan precies de zin zeggen die ze dachten. Het klinkt misschien gek om dit op te schrijven, ik snap het als je denkt dat ik gek ben. Ik hoop echt dat het iemand bereikt die hetzelfde probleem heeft en dat het daardoor stopt.

Zijn de effecten op elektronica erfelijk?

Sommige mensen melden dat elektronische apparaten in hun aanwezigheid uitvallen of storingen vertonen. “Ik zou een keer mijn nek laten laseren tijdens een reeks afspraken,” zegt Sarah, “en het apparaat ging zes keer kapot – op zes verschillende momenten.” Vreemd genoeg overbelast ze de elektronica echter niet. “Ik bezocht een wetenschapsmuseum en merkte dat ik een vreemd effect heb op de elektrische experimenten,” zegt ze. “Ik genereer namelijk veel minder elektriciteit dan anderen – ongeveer een kwart van de metingen van zelfs mijn zesjarige zoon. Sla ik de energie op?”

Horloges op batterijen zijn vaak het slachtoffer van deze mensen, en de eigenschap kan erfelijk zijn. “Ik heb een probleem met horloges en huishoudelijke apparaten,” zegt Murph. “Mijn zus had hetzelfde. Toen ze overleed, vond ik een doos met 30 horloges in haar kast. Toen begreep ik het meteen!”

Tybald zegt dat het ook in zijn familie zit. “Het vermogen om elektrische apparaten te beïnvloeden is algemeen bekend aan de kant van mijn moeder,” zegt hij. “Geen van de vrouwen kan een horloge dragen; we magnetiseren het uurwerk, anders gaat geen enkele horlogebatterij zo lang mee als zou moeten. Mijn moeder is van de generatie van de Tweede Wereldoorlog, en de juwelier vertelde haar dat ze een koperen muntje achter het horloge moest plakken. Juweliers die aan horloges werkten, waren destijds zeer vertrouwd met dit fenomeen.”

Stress en emoties

Deze mensen merken vaak dat er een verband lijkt te bestaan ​​tussen deze gebeurtenissen en hoe ze zich voelen. Wanneer ze stress of woede ervaren, lijken hun emoties de elektronische apparaten om hen heen te beïnvloeden. “Ik merk dat het vaker gebeurt als ik gestrest ben,” zegt Kamilla. “Ik wou dat er een pil bestond om het te laten verdwijnen.”

“Ik wist altijd al dat er iets anders met me was,” zegt James. “Waarom tv’s om me heen haperden, waarom auto’s afsloegen of waarom de lichten uitvielen. En het gebeurde alleen als ik een extreme emotie ervoer.” JR merkte ook dat zijn stemmingen een rol speelden. “Ik realiseerde me dat als ik in een slecht humeur ben, er meer straatverlichting uitvalt,” zegt hij.

Blonde weet hoe dat voelt, maar haar lichamelijke pijn speelt ook een rol in haar ervaringen. “Als ik emotioneel overstuur ben of veel pijn heb, gaan er lampjes uit als ik erlangs loop”, zegt ze. “Een keer was ik in een winkelcentrum met veel pijn. Ik bleef staan ​​om te kijken naar een man die aan een modelvliegtuigje met een motor werkte. Zodra ik stopte om te kijken, sloeg de motor aan en schrok de man zich rot.”

Cynthia’s gaven houden ook verband met pijn: “Het gebeurt meestal als ik migraine of spanningshoofdpijn heb en de lichten me storen,” vertelt ze.

“Voor mij was het zo dat ik juist de meeste energie kwijtraakte als ik bang was,” zegt Colada. “Op een website las ik dat ik een manier moest vinden om die energie mentaal te aarden of mezelf te kalmeren tijdens zulke momenten. Dus nu, als ik in een donkere kamer het licht aanzet, adem ik langzaam uit en doe ik tegelijkertijd de lichtschakelaar om. Sinds ik dit doe, gaat het van één lamp per twee dagen naar één per zes maanden of zelfs langer.”

Volgens Bradly kan depressie ook een trigger zijn. “Het begon toen ik negen was,” zegt hij. “Als ik ’s nachts langs bepaalde lampen liep, gloeiden ze vaak griezelig fluorescerend blauw en doofden dan weer. Ik dacht dat ze spookten. Omdat ik bipolair ben, leek de storing willekeurig en zonder waarschuwing plaats te vinden als ik me down voelde, wat me erg bang maakte. Als ik me goed voelde en me goed concentreerde, lichtten de lampen op of doofden ze weer, vaak in een warme perzikkleur.” Bradly voegt eraan toe dat andere factoren het kunnen verergeren. “Bepaalde stimulerende middelen, zoals alcohol en cafeïne, lijken soms zelfs extremere effecten te veroorzaken.”

Josh kan zich daar wel in vinden. “Ik heb een keer meegemaakt dat ik per ongeluk een dubbele dosis LSD binnenkreeg , ” zegt hij. “Ik liep met vrienden door een park en alle straatverlichting ging uit als ik erlangs liep of als ik sprak.”

Aan de andere kant zegt Breezeq dat het gebeurt als ze blij is. “Het gebeurt een paar dagen niet, en dan – bam! – als ik super blij aan het rijden ben, gaan de straatverlichting aan of uit precies op het moment dat ik eronderdoor rijd. Vanavond op weg naar huis gingen er drie lampen uit. Dit kan geen toeval zijn , het gebeurt niet zo vaak!”

Jeetje, wat een kosten!

Een van de meest irritante aspecten van deze kwaal is dat het behoorlijk duur kan worden als zo ongeveer elk elektronisch apparaat dat je aanraakt kapotgaat. “Ik maak elke koptelefoon die ik draag kapot”, zegt Josh. “Ik maak elke printer die ik gebruik kapot door er alleen maar op te printen. Ik verslijt een laptop per jaar. En mobiele telefoons gaan nooit langer dan een paar maanden mee voordat ze defect raken. Ik had een telefoon die iets heel vreemds deed: elke keer als de batterij leeg was, stuurde hij mijn ex-vriendin de vorige 20 sms’jes die ik haar had gestuurd – allemaal tegelijk. Wat een irritant technisch probleem!”

“Ik heb deze gave al sinds mijn kindertijd,” vertelt Magenta ons, “maar de laatste tijd is het een dure aangelegenheid geworden en baart het mijn kinderen en mij zorgen. Laatst gebeurde het minstens twaalf keer. In de afgelopen vier jaar heb ik twee videorecorders, drie telefoons, twee magnetrons, talloze lampen versleten, en nu reageert mijn auto er ook nog op.”

Andere moeilijkheden

Naast de kosten die gepaard gaan met het constant moeten vervangen van horloges, lampen, computers en andere waardevolle spullen, kan dit effect lastig en gênant zijn, vooral in het openbaar. “Afgelopen maart had ik de verkeerde schoenen gekocht en ze teruggebracht,” vertelt Tonya, “en toen de kassière haar kassa probeerde te openen, lukte dat niet. Een tweede medewerker kwam erbij en kreeg de lade nog steeds niet open. Een manager kwam erbij en ook toen wilde de lade niet open en ze vroegen zich af wat er mis was met de kassa. Ik liep even weg om iets te halen en hoorde de lade meteen opengaan toen ik wegliep. Ik vertelde ze dat ik dat soort effecten heb met elektronica en andere elektrische apparaten. Ik heb computers geëlektrocuteerd en restaurantborden zijn om me heen uitgevallen en weer aangegaan toen ik wegging.”

MJR bevond zich nota bene in de rechtbank toen zijn woede de overhand begon te krijgen. “Als ik boos ben of ruzie heb gehad, lijkt dit snel te gebeuren,” zegt hij. “Ik was in de rechtbank met mijn ex-vrouw. Uiteraard loog ze tegen de rechter. De rechter leek het allemaal te geloven. Dit maakte me woedend. Er stond een lamp op het bureau naast mijn advocaat en mij. Toen mijn woede op zijn hoogtepunt leek te zijn, ging het licht van de lamp heel fel branden en begon het vervolgens onregelmatig te flikkeren. Mijn advocaat keek me heel vreemd aan.”

Het fenomeen zorgde voor problemen voor Melanie op haar werk, die ook de stressfactor opmerkte. “Een van mijn collega’s merkte het op en begon erover te praten”, zegt ze. “Het spreekt voor zich dat ik nog meer problemen kreeg met de apparaten om me heen naarmate mijn agitatie toenam. Ik moest elk apparaat dat ik gebruikte opnieuw opstarten, want zodra ik mijn kaart erin stak, viel het apparaat uit en liep vast. Mijn collega begon te zeggen dat dit soort dingen alleen bij mij gebeuren. Zijn vragen maakten me nog ongemakkelijker en droegen bij aan de al gênante situatie.”

Dit probleem is meer dan alleen gênant; het kan verwoestende gevolgen hebben voor het werk. “Mijn oudere broer werkte ooit voor de overheid als computerprogrammeur”, zegt Nightshade, die bevestigt dat het in de familie zit. “Op een nacht, tijdens een nachtdienst met de mainframes van de overheid, klopte hij op de mainframe en zei gekscherend: ‘Ga slapen.’ Het hele computernetwerk van de overheid viel die nacht en gedurende 24 uur uit. Uiteindelijk werd de oorzaak gevonden bij de mainframe waar mijn broer gekscherend op had geklopt.”

Wat maakt iemand een ‘slider’?

Kamilla gelooft dat haar problemen met elektronica begonnen zijn na een schokkend ongeluk. “Sinds ik ongeveer elf jaar oud was, toen een slechte stroomkring van 220 volt me ​​drie meter de lucht in slingerde, ervaar ik afwijkingen met elektronische apparaten”, vertelt ze. “Ik draag geen horloges meer, ze stoppen ermee. Computers houden op met werken zodra ik een bank of winkel binnenloop. Er was twee keer een stroomstoring toen ik een Walmart binnenliep. Mijn tv werd geraakt door de bliksem tijdens een zware storm. Ik heb al zoveel apparaten, lampen en schakelaars voor mijn auto versleten, en als het gebeurt, is het alsof er een komeet achter elkaar komt, en dan stopt het.”

Chad vermoedt dat een auto-ongeluk in zijn jeugd de oorzaak was van zijn bijzondere gaven. “Ik had een ernstig auto-ongeluk toen ik zeven was,” zegt hij, “en ik heb gelezen dat traumatische ervaringen een positieve of negatieve invloed kunnen hebben op mensen en hun hersenen. Toen ik acht was, begon ik te merken dat straatverlichting uitging terwijl ik over de stoep liep.”

Toen realiseerde Chad zich dat hij het tot op zekere hoogte kon beheersen. “Tien jaar geleden merkte ik dat ik lichten kon uitschakelen tijdens het mediteren,” zegt hij. “Ik kan die lichten zelfs op afstand manipuleren. Tot nu toe was het licht een halve mijl verderop. Ik strek mijn arm uit en begin me te concentreren op het licht. Dan voel ik de warmte in mijn handpalm en naarmate ik me concentreer, wordt de warmte intenser. De lichten beginnen te dimmen en na ongeveer 20 seconden gaan ze helemaal uit. Ik ben meer dan tien jaar geleden begonnen met mediteren en ik denk dat ik mijn vermogen heb kunnen ‘oefenen’ en effectief heb kunnen concentreren, en het nu zelfs kan sturen. Mijn vriend en ik gaan wat tests doen, zoals de temperatuur van mijn handpalm meten terwijl ik dit doe, als een soort bewijs voor anderen.”

Meditatie heeft Velma ook geholpen. “Ik mediteer nu en heb geleerd mijn energie te beheersen,” zegt ze, “en ja, ik maak meer elektronische apparaten kapot als ik gestrest ben, dus de diepe ademhaling kalmeert me. Ik voel me meer op mijn gemak. Ik vraag me af of er een manier is om deze energie te gebruiken om anderen te helpen.”

Wat betreft hoe en waarom denkt Tybald dat het iets te maken heeft met iemands elektromagnetische velden? “Ik denk dat dit een elektromagnetische anomalie is,” zegt hij. “We hebben allemaal elektromagnetische velden. Onze velden zijn verschillend. De vraag is hoe en waarom.”

Nightshade beweert dat de bovennatuurlijke gaven van zijn familie een meer buitenaardse oorzaak hebben. “Onze familie heeft in het begin van de jaren zeventig veel  ‘dichtbijstaande’ ontmoetingen met UFO’s gehad  “, zegt hij. “Wij geloven dat het een overblijfsel is van die ervaringen.”

CB heeft gemengde gevoelens over het ‘waarom’ van dit fenomeen. “Ik geloof wel dat zoiets een mogelijke voorbode kan zijn van een soort ‘ontwaking’ en als een geschenk beschouwd zou moeten worden,” zegt ze. “Maar ik beschouw dit helemaal niet als een geschenk, maar eerder als een vloek.”

Lee ziet het helemaal niet als een vloek, maar juist als een zegen. Sterker nog, hij zegt dat zijn jarenlange ervaring met het beïnvloeden van straatverlichting  hem op een nacht misschien wel het leven heeft gered  . “Toen ik naar huis liep omdat mijn auto kapot was, moet ik me herinneren dat ik minstens twaalf mijl moet lopen,” vertelt Lee. “Ik moest door een onveilige buurt lopen, die overdag al niet veilig is, laat staan ​​om half drie ’s nachts. Twee mannen in een grote Cadillac zagen me helemaal alleen onder de straatverlichting lopen. Omdat ik altijd alert ben op mijn omgeving, zag ik ze met hoge snelheid naderen en vervolgens afremmen om de hoek voor me af te slaan. Maar toen ze me naderden, ging de straatverlichting uit, waardoor ik de tijd had om een ​​veilige manoeuvre te bedenken, wat me lukte omdat ze me uit het zicht verloren.”