Barbequeën doe je nooit alleen, vindt men.

Barbequeën doe je nooit alleen, vindt men.

Barbequeën is voor veel mensen tegelijk.
Als je dit alleen doet, is dat raar ofzo?
Dat houdt dus als je alleenstaand bent je nauwelijks kunt genieten van een Barbie met der geknoei.

Dat is wel balen dan.

Alleenstaande moeders hoe moeten zij hun kroost leren om te gaan met het vuur element?
Als er geen pa in de buurt is, die dit zijn kids moet leren?
Men moet dan wachten tot iemand hen uitnodigt?
Wie doet dat nog tijdens de crisistijden…oftewel *lees euro*, dus m.a.w er wordt niet gebarbequed voor er iemand zo vriendelijk is een vrouw alleen met kids uit te nodigen want ja een vrouwe die port in de vuur elementen is so not done…het schijnt ook een mannending te zijn?

Maar gelukkig is barbequeën  simpel te regelen, nml tegenwoordig heeft men een brandbare zak kolen, welke je in het stenen element *zelfgemaakt* op de grond legt, in het gat waar het vuur des vlezes tzt zal moeten branden. Men steke de zak aan en wacht een half uur tot de vlam uit de zak is verdwenen, dan zijn de kolen zover afgekoeld dat er geen vuur meer vanaf druipt, likkend aan het vlees, waardoor het zal verbranden. Zodat men de vleesspiezen op het vuur kan leggen, met een gerust moederhart, uiteraard zelf klaargemaakt, altijd nog het lekkerste, en dat in 2012! Nou, nou!

Maar ipv dat men zegt, Goh wat leuk barbequeën met je moeder, kijkt men vreemd. Met je moeder?

Oh? Eh ja…? Hoezo en waarom niet? Lekker keuvelen in de zon in je backyard?
Wat is er mis mee?
Wij vragen er niet om, dat er geen juiste kandidaat is verschenen in ons leven, om deel te nemen aan de vuurplaats?

Ik herinner me de momenten met mijn vader vroeger in onze tuin, waarbij we koper gingen branden. Koper uit oude tv’s gesloopt, ik deed ook mee, flink meppen met een hamer. En het koper zat vaak nog om plastic rommel dus dat ging je dan branden anders ging het er nooit af.
Zo verdiende mijn vader ook iets extra als hij al dat koper verkocht.
Het waren bijzondere momenten met hem die ik nooit zal vergeten.

De vredigheid van de natuur, de vogels die floten, onze duiven die koerden, de kippen kakelend in de ren, wat wil een mens nog meer?
En wij samen, saamhorig zwijgzaam in gedachten, bij mijn vader waren woorden overbodig we begrepen elkaar vaak zonder woorden.
We hadden een band ergens. En die was goed. Ik kende hem ik vertrouwde hem.

Dankzij hem heb ik geleerd om mijzelf te zijn, zoals hij ook altijd was.
Een bijzonder man, met een interessante en intelligente mindset.

Ook hij kende geen enkele hiearchie, ik ook niet. Of ik nu met een zwerver praat of een directeur of de koningin ieder mens is voor mij een mens.
Niets meer niets minder.

Dankzij mijn vader leerde ik om ervoor te zorgen dat ik goed zorg voor mijn kind.
Dat ik niet denk: Oh dat kan ik niet want ik ben maar een vrouw en hoe steek ik een bbq zak aan?

En oeh ik moet een dure barbeque hebben want anders gaat het niet, nu aangezien mijn pa altijd stenen op de grond bij elkaar legte, doe ik dat nu dus ook.

Op de grond in de tuin heb ik een kleine stenen omheining, tegels en blokken steen waarop ik een metalen rekje plaats.

We hebben heerlijk gegeten.
Om en om het vleesch kerend, want ook daar heb je wiskunde bij nodig, wat als ik het vleesch zo keer dan, valt het er af of, hoe leg ik dit goed met die lange vork?
Maar ik wil in ieder geval iedereen meegeven bij deze dat barbequeën normaal is, want heel lang geleden, overleefde men zo in de natuur.

Niks indoctrinatie van wat men denkt en vindt aub!

Ga lekker barbequeën als je er zin hebt en ook al ben je bv alleen?
Doen!

©AngelWings

Facebooktwitterpinterestmail

Gerelateerde Berichten