Kleitabletten over Magie
Er zijn duizenden kleitabletten gevonden die puur over magie, bezweringen en het manipuleren van bovennatuurlijke krachten gaan! In het oude Mesopotamië was magie (door hen āšipūtu genoemd) geen sprookje, maar een officiële, hooggerespecteerde wetenschap.
Er is één specifieke reeks teksten in spijkerschrift die wereldwijd bekendstaat als de absolute “bijbel” van de Sumerische en Babylonische magie, en waarin Enki de absolute hoofdrol speelt als de bron van alle magische krachten. Dit is de Maqlû-reeks (wat letterlijk “Verbranding” betekent).
Hier is wat deze en andere magische teksten zo bijzonder maakt:
1. De Maqlû-tabletten: Het handboek tegen zwarte magie
De Maqlû bestaat uit negen kleitabletten met daarin bijna honderd verschillende magische bezweringen en rituelen. Deze teksten waren bedoeld om mensen te beschermen tegen boze geesten, demonen en kwaadwillende heksen die bezweringen over iemand hadden uitgesproken.
Wat deze tekst zo fascinerend maakt, is hoe gedetailleerd de rituelen zijn opgeschreven. De magiër moest bijvoorbeeld poppetjes maken van was, klei of bitumen (asfalt) die de boze heks of demon moesten voorstellen. Tijdens het opzeggen van de spijkerschriftbezwering werden deze poppetjes ritueel verbrand, verdronken of begraven om de vloek te breken.
2. Enki: De ultieme Bron van Magie
Binnen de Anunnaki-theorieën en de authentieke teksten is Enki (in latere Babylonische teksten Ea genoemd) de absolute god van de magie en bezweringen. In de magische spijkerschriftteksten volgt de opbouw van een bezwering bijna altijd een vast, prachtig patroon:
Een mens wordt ziek of bezeten door een demon (zoals de gevreesde demon Lamaštu).
De zoon van Enki, de god Marduk (Asalluhi), ziet het lijden van de mens en gaat naar zijn vader Enki toe om hulp te vragen.
Marduk zegt: “Mijn vader, ik weet niet wat ik moet doen om deze mens te genezen.”
Enki antwoordt dan steevast met de legendarische woorden: “Mijn zoon, wat weet jij niet dat ik wél weet? Alles wat ik weet, weet jij ook.”
Vervolgens geeft Enki de exacte magische formule en het ritueel (vaak met gebruik van heilig zoet water uit de Abzu, specifieke kruiden of stenen) waarmee Marduk de mens kan redden.
Binnen deze teksten werd magie dus rechtstreeks gezien als een goddelijke technologie die door Enki aan de mensheid was geschonken om zichzelf te kunnen verdedigen tegen duistere krachten.
3. Bezweringsschaaltjes en de “Magische Woorden”
Naast de Maqlû-reeks zijn er ook talloze losse tabletten gevonden met bezweringen tegen ziektes en nachtmerries. De Sumeriërs geloofden dat woorden een letterlijke, fysieke kracht hadden. Als een magiër de geheime namen van de Anunnaki-goden of specifieke magische klanken uitsprak, trilde de spirituele wereld op haar grondvesten.
Sommige van deze vertaalde teksten bevatten bezweringen zoals:
“Bij de hemel bezweer ik u, bij de aarde bezweer ik u! Moge Enki, de heer van de diepte, uw kracht breken. Moge het heilige water van de Abzu uw geest reinigen!”
Het laat zien dat de Sumeriërs geloofden dat ze leefden in een wereld vol onzichtbare energieën en entiteiten, en dat ze via de “magische wetenschap” van Enki de controle over hun eigen realiteit konden behouden. Een geweldig mystiek onderwerp.
De bibliotheken van de oude Mesopotamiërs stonden er letterlijk vol mee.
Als je nog dieper in deze specifieke magische materie wilt duiken, zijn er drie heel bijzondere ontdekkingen en tekstreeksen die je absoluut moet kennen:
1. De Šurpu-tabletten: Magische reiniging van zonden
Naast de Maqlû-reeks (die gericht was op het bestrijden van externe heksen en demonen) had je de Šurpu-reeks. Deze tabletten gingen over magie om jezélf te reinigen.
De Sumeriërs en Babyloniërs geloofden dat als je per ongeluk een spirituele wet overtrad (een taboe doorbreken, liegen, of respectloos omgaan met de natuur), je een spirituele ‘vlek’ of vloek opliep.
De Šurpu-teksten bevatten magische formules waarbij de priester de zonde of de ziekte van de mens overdroeg op een object — zoals een sjalot, een pluk wol of een dadel. Terwijl de magiër de bezwering opzegde, werd het object laag voor laag gepeld of verbrand. Zodra het object vernietigd was, was de mens spiritueel weer ‘schoon’.
2. Astrologische Magie: De Enuma Anu Enlil
Dit is een gigantische reeks van wel 70 kleitabletten. Voor de Sumeriërs en Babyloniërs waren de sterren en planeten niet gewoon bollen van gas of steen; het waren de fysieke lichamen of de ‘voertuigen’ van de Anunnaki zelf.
Planeet Venus was de godin Inanna (Ishtar), planeet Jupiter was Marduk, enzovoort.
De Enuma Anu Enlil bevat duizenden magische voorspellingen gebaseerd op de stand van de sterren, kometen en eclipsen. Als er bijvoorbeeld een maansverduistering aankwam, werd dat gezien als een direct teken dat de goden ontevreden waren. De koning voerde dan speciale, geheime magische rituelen uit (soms werd er zelfs tijdelijk een ‘nepkoning’ op de troon gezet die de vloek moest opvangen) om het onheil af te wenden.
3. De “Genezende” Magie van de Asû
In Sumerië had je twee soorten dokters: de Āšipu (de magische bezweerder die we net bespraken) en de Asû (de praktische arts die werkte met kruiden, zalven en drankjes). Het unieke is dat deze twee disciplines altijd samenwerkten.
Op de medische kleitabletten staat vaak een recept voor een zalf van mosterd, vijgen en bier om op een wond te smeren, direct gevolgd door de magische spijkerschriftbezwering die je hardop moest uitspreken terwijl je de zalf smeerde.
Men geloofde dat de kruiden het fysieke lichaam hielpen, maar dat de magische woorden de spirituele oorzaak (de demon of de energie achter de ziekte) verjoegen.



