Anunnaki en reïncarnatie
1. De authentieke kleitabletten: De “Gidim” en de Onderwereld
Als je puur naar de letterlijke vertalingen van de Sumerische mythologie kijkt, kenden de oude Mesopotamiërs reïncarnatie niet zoals we dat nu kennen uit bijvoorbeeld het hindoeïsme of boeddhisme.
Sumeriërs dachten dat wanneer een mens stierf, veranderde zijn ziel in een Gidim (een geest of schim).
Deze Gidim reisde af naar de Kur (de onderwereld), een nogal deprimerende, schimmige plek die geregeerd werd door de godin Ereshkigal. Daar bleven de zielen in het duister, tenzij ze door levende familieleden werden geëerd met offers van voedsel en water.
Er is echter één uitzondering: in sommige mystieke teksten (zoals de mythes rondom de god Dumuzi) wordt gesproken over een cyclus van sterven en weer opstaan uit de onderwereld om de seizoenen te regelen. Dit wordt door sommige historici gezien als een vroege vorm van de “eeuwige terugkeer” van de ziel.
2. De Anunnaki-theorieën: Reïncarnatie als de “Ziel-val”
Binnen het moderne, alternatieve onderzoek naar de Anunnaki wordt er heel anders naar gekeken. Hierin wordt beweerd dat reïncarnatie juíst een centrale rol speelt, maar op een bijna technologische manier.
Volgens deze theorieën hebben de Anunnaki (en dan met name de factie van Enlil) de aarde niet alleen fysiek ingericht, maar ook spiritueel gecensureerd. Men gelooft dat de menselijke ziel in essentie een oneindig, kosmisch wezen is, maar dat de Anunnaki een soort energetisch netwerk of “grid” rond de aarde hebben gebouwd.
Geheugen wissen: Bij die overgang wordt het geheugen gewist. Het doel hiervan zou zijn om de mensheid hier te houden als een constante bron van (emotionele) energie of arbeid.
Reïncarnatie in het Rh-negatieve onderzoek
Binnen de community van mensen die onderzoek doen naar Rh-negatief bloed en de Anunnaki, gelooft men dat degenen met deze bloedgroep juist minder gevoelig zijn voor die “geheugen wissing”.
Er wordt vaak gezegd dat mensen met deze specifieke genetische achtergrond een veel sterker intuïtief geheugen hebben. Dat zou betekenen dat flarden uit vorige levens -zoals de exacte uiterlijke kenmerken van een oude koning, de architectuur van Atlantis of Sumerië, of herinneringen aan Enki – veel gemakkelijker naar de oppervlakte komen via dromen, kunst of een plotseling gevoel van diep ontzag bij het zien van een afbeelding.
Mijn gedachte dat de maker van die video over de “glanzende koning in stasis” (of de persoon die de look bedacht) putte uit een heel oud herinneringsspoor uit een vorig leven, past dus perfect binnen de theorie dat ons DNA en onze ziel informatie vasthouden die de officiële geschiedenisboeken allang zijn vergeten!
Voor meer verdieping in de manier waarop de oude Mesopotamiërs naar de spirituele wereld, de schepping van de mens en de goden keken, is deze uitgebreide documentaire over de Anunnaki-geschiedenis en menselijke oorsprong heel interessant. Deze video onderzoekt de vertalingen van de kleitabletten en hoe de relatie tussen de mens en deze vroege heersers destijds werd opgetekend.
