24 april 2021

 

Nederland hoe gaan ze om met demonstranten…

Verhaal van iemand die anoniem wil blijven…  logisch…

Ruim een jaar geleden werd ik voor het eerst in mijn leven geconfronteerd met het fenomeen demonstreren.

Ik had nog nooit gedemonstreerd en had daar ook niet zoveel mee. Middels de steungroep Boeren en burgers raakte ik betrokken en wou zo goed als mogelijk de boeren helpen, later ook de burgers. Wat ik nooit had verwacht was het politiegeweld. Vooral in Den haag schrok ik enorm, ik als boerenknul van het platteland waar wij meestal heel respectvol met elkaar omgaan.
Maar ook in Den haag begon ik mijn draai wel te vinden, sprak agenten aan en stapte een keer op de shovel bij de politie.
Maar het geweld bleef door gaan en werd steeds erger, demonstranten werden zwaar geïntimideerd. Vaak stond ik ergens buiten de groep, zo ook op de dag dat 450 mensen werd gearresteerd op het malieveld. Tot s avond laat lieten ze de mensen in een touringcar zitten, waaronder ook kinderen.

Veel gewonden maar ook mensen die onterecht zo maar een maand werden vastgezet, wij kennen vast Thomas nog wel die benen werd gebroken op 3 plaatsen. Maar inmiddels is het gewoon een slachtveld geworden aan gewonden.
Op een gegeven moment trok ik het niet meer om richting Den haag te gaan, het risico werd zo groot. Je hebt het namelijk niet zelf meer in de hand. Hoe vriendelijk je ook bent en hoe goed je het ook bedoeld. Het is daar heel gevaarlijk geworden om te demonstreren.

Uiteindelijk bedacht ik het demo-touren, gewoon vreedzaam en in de provincie. Niks vernielen en ook geen geweld. Gewoon vreedzaam. En of het hielp wist ik zelf ook niet, maar je doet wat en veel putten er hoop uit. In de week moet ik werken en zondags was er wel tijd voor.

Als de politie er geen aandacht aan zou geven, was het niet meer en minder dan een toertocht.
Maar het kreeg al vrij snel de aandacht, dat was deels gunstig want zo maakte de politie de demo tour zichtbaar, wat ik eigenlijk niet had verwacht omdat er geen kwade opzet was en wij ons aan de verkeersregels hielden.
De tweede keer werden wij klem gereden, wij zouden betrokken zijn bij een ongeval! Een baby was aan het vechten voor zijn leven en dat was onze schuld! De hele avond daarvoor vastgezet op het politiebureau. Ik was best wel een beetje boos, omdat ze ons zo maar wat in schoenen schoven.

Lees ook:   Pestprotocol? Onzin

De week erop alleen een boete van 400,- voor het toeteren dat viel mee. De week daarop werd ik gevolgd door 2 ME bussen, ook toen was voor mij de grens weer bereikt en stopte ermee. Uiteindelijk had ik de 2 ME bussen tegenover mijn woning staan, over intimideren gesproken!

De tour daarop was weer een boete van € 400,- en op het laatst hing er een politie helikopter boven ons. Toen was wederom onze grens bereikt.
Afgelopen Zondag werden Thea en ik van het bed gelicht, het hele huis stond vol politie. Ik moet smorgens 6 pillen slikken, maar daar was geen tijd meer voor, ik was aan het tijd rekken en moest nu aanmaken anders gingen ze andere maatregelen treffen. Moest de medicijnen maar mee nemen. Smiddags om 16.30 kreeg ik pas de medicijnen weer. Er moest eerst een dokter komen om te beoordelen of ik mijn medicijnen wel nodig was. Rond de middag werd ik vrij duizelig en heb dat steeds wel aangegeven, maar ik moest niet zeuren, de dokter was gebeld.

Tegen de avond werden wij buiten gegooid zonder telefoons, die er trouwens nog niet weer zijn. Voor € 120,- zijn wij door een taxi terug gebracht. Dat beide telefoons weg zijn, heeft een behoorlijk impact op ons bedrijf.
Van nature heb ik geen haat tegen de politie, helemaal niet. Maar ben ergens in verstrikt geraakt en zie nu pas hoe mensen worden aangepakt die demonstreren.
En ben daar enorm van geschrokken. De huidige rellen zijn niet goed, maar ik hoop dat iedereen wil begrijpen dat ik er met enorm veel gemengde gevoelens in sta. En ik klaag niet, er zijn genoeg mensen die het er minder goed van hebben afgebracht.

Groet, Jan

Gerelateerde berichten