Winter

De merel schiet verschrikt weg met een kreet
in het struikgewas
De muggen dansen
macaber
In cadans
In de zwoele eerste lentedag
De eenzaamheid omringt mij
Verkild
Door de koude winter
Het eeuwig durend grijs wolkendek
Overleven wij
Is het ooit eens voorbij
Voor elk levend wezen
Niemand weet
hoe snel de tijd
verglijdt
In eeuwigheid
Als het roept
Als een lokroep
Voorbij
Nog even en voorbij
Je richt je naar de zon
Met het bleke licht
Je voelt niet eens meer de warmte op je gezicht
In de spelonken van de ziel
Schreeuwen tranen
Om bevrijding
Is de vermijding
De tijding
Die ons Bevrijden zal
Van dit intense tranendal
Als de lente komt
De zon weer schijnt
En dit alles ondermijnt
en bevrijd
Van donkere bevroren dagen
Dat winter heet