De liefde

Lang geleden
zag ik in jouw ogen
Wat ik nooit meer vond
in anderen
Lang geleden zag ik jouw lach
Je mondhoeken
Omhoog getrokken in een glimlach
Wat ik toch in jou zag?
Een liefde zo oud
Van zo lang geleden
Wat was de reden
Dat ik je mocht herkennen
Hoe zinloos in dit leven
Vond ik nooit meer
Was het voorbij
Was jij de laatste der Mohikanen
Niemand meer voor mij
Het is treurig, het is triest
Als je, je hart zo verliest
Maar is het, zo het is
Hoezeer ik je ook nog steeds mis
Is de liefde wel genoeg geweest voor mij
Het had anders
Het had beter en had gekund als
maar al die dingen
Het maakt je niet blij
Hoop ik op weer die blikken
Ergens
Ooit voor mij
Misschien in andere levens
Is er wel plek voor Jou en Mij