01 november 2020

 

In het café kort, verhaal door Angel-Wings

Het regende flink en Mert ging toch maar een café binnen.
Hij bestelde een pilsje, en zette zich neer op een kruk aan de bar.
Het was behaaglijk warm in het café, hoewel zijn leren jas natgeregend was door de regen, had het leer al het water af laten glijden. Kon er ook nog wel bij na zijn flinke griep een week geleden. Hij was niet verkild en was droog. Hij bestelde een tosti, zijn maag knorde.
Het was niet al te druk in het café. Maar wel knus.
Na de overheerlijke tosti nam hij nog een biertje.
Het werd gezellig in het café, steeds meer mensen kwamen binnen.
Hij voelde zich slaperig na zijn lange werkdag, maar naar huis gaan kon altijd nog.
Thuis was alleen zijn kater Karel en die redde zich ook prima zonder de baas.
Mert ging darten en al gauw stonden er meerdere mannen op om mee te doen.
De avond kwam wel vol.
Mert keek op toen de deur opende en een kille tocht zijn lijf bereikte.
Was het plots gaan vriezen buiten?

Bevreemd keek hij op, en bij de deur kwam een vrouw binnen.
Hij zag prachtige lange donkere lokken, maar haar gezicht kon hij niet zien vanaf het punt waar hij stond. Haar kleding was best apart te noemen.
Een lange zwarte rok, een geruite jas met een bontkraag oid.
Intrigerend wel. ‘’Een lijf -een wijf’’, dacht hij nog snel.
Hij nam snel nog een slok van zijn biertje. Hij moest weer gooien, veegde het schuim uit zijn baardje en keek snel nog achterom, en zijn adem stokte in zijn keel.
Felblauwe ogen staarden hem intens aan. Zo fel dat het leek alsof ze zijn hart in brand stak.
Wat was ze mooi. Ze stond achter hem,…
Adembenemend dus. Hij gooide flink mis en het lukte hem niet langer zich te concentreren op het spel. Zulke ogen mijmerde hij. En dan, en… zijn fantasie ging danig met hem op de loop.
Zou ze… en wat als. Nee, zo’n mooie vrouw zou hem nooit uitkiezen.
Mert lachte om zichzelf. Ze liep achter hem langs en had consumpties in haar hand, ze duwde zich tegen hem aan, zijn rug en haar borsten. Flink hard, voelde Mert. Hij draaide zich plots naar haar om en een van de consumpties morste over zijn linkerarm.

Haar ogen keken hem rustig aan, en haar mond glimlachte naar hem.
Mert stak zijn handen in de lucht als teken van excuses.
Haar tanden flitsten op in het licht van een lamp van de bar. Een glimlach wederom, was het antwoord.
Ze liep langzaam naar twee vrouwen toe achter in het café. Mert bestelde snel nog een pilsje, het was lang geleden dat iemand zijn hart wist te raken op deze manier. Want ze was knap. Heel knap en aantrekkelijk voor hem.
Mert keek af en toe stiekem haar kant op en zag haar dan in gesprek met één van de dames maar ze keek zijn kant niet op.
Haar jas had ze uitgetrokken en ze droeg een zwart kanten strak jurkje met zwart kanten panty’s. Mert had inmiddels een kurkdroge mond en bestelde het ene na het andere pilsje.
Hij durfde haar niet aan te spreken. Toch liep hij op een gegeven moment onopvallend langs haar heen en keek om, ze keek hem aan met haar diepe onpeilbare bijzondere ogen.
Haar ene mondhoek had ze opgetrokken als een dier die lichtelijk hem bedreigde.

Lees ook:   Doornroosje verhaal

Maar dat was natuurlijk onzin dat Mert dat dacht. Haar parfum was bedwelmend.
Zijn zintuigen stonden op scherp. Aangeschoten liep hij naar de trap om naar het toilet te gaan. Hopende dat ze niet weg zou gaan. Alles in hem riep om haar. Waarom, daarvan had hij geen idee.
Even later waste hij zijn handen en zocht zijn weg terug naar beneden. In een duistere hoek in de smalle gang stond ze plotseling voor hem. Ze zei niets, ze keek alleen maar. Felle blauwe ogen, prachtige ogen. En Mert wist niets uit te brengen. Waarom was ze ook hier?
Een glimlach trok op rondom haar lippen. Ze was echt beeldschoon.
Ze sloeg haar armen katachtig om zijn hals… ze duwde haar mond op de zijne.
Haar lichaam dicht tegen het zijne aan.
Mert kon niet langer nadenken, hij wilde haar hier en ter plekke.
Zijn inmiddels benevelde brein bemerkte niets meer van de omgeving. Ze trok hem mee, ergens heen, het deed er niet langer toe. Een deur opende en kilte en toen een dakterras en duister.
Haar lippen omsloten de zijne weer en haar handen trokken aan zijn shirt… ze duwde het omhoog en streelde zijn borst en daarna gleden ze af naar zijn ceintuur en…ze trok eraan. Het wilde niet echt lukken en Mert besloot haar te helpen, koortsachtig opende hij zijn ceintuur en gulp en broek en…
Op haar kanten knieën zat zij daar en, misselijkmakend gulzig was ze. Mert inmiddels waanzinnig van genot trok haar omhoog en duwde haar tegen een muurtje aan, hij rukte het jurkje omhoog, dook eronder en nam wat van hem was op dat moment.

Hoelang het zou duren kon hem niet schelen, dat moment was van hem!
Zij was nu even van hem en dat was wat ertoe deed.
Beter dan de kat thuis.
Haar nagels krasten wild in zijn hals en hij kwam tot bezinning, hij duwde haar voor zich uit en nam haar van achteren. Hij omvatte haar billen en kwam in haar, hij voelde zich als een koning als een baas. Het duurde even en toch lang en ook kort en uiteindelijk was het voorbij de passie, voor nu en misschien voor altijd. Maar zij was daar even voor hem…gekomen.
Ze kuste hem nog eenmaal op zijn mond en duwde haar warme tong diep in zijn mond.
Met haar geur nog op hem verliet zij hem met een glimlach en zonder een gesproken woord.
Naar steun zoekend stond Mert daar nog even bij te komen.
Wonderlijk, geen enkel woord!
Toen hij beneden kwam in het café was zij verdwenen en ook haar twee vriendinnen.
Mert bestelde nog een pilsje bij de bar.
Even later vertrok hij naar zijn huis.
Karel rende naar hem toe en duwde zijn kop tegen zijn broekspijp aan. Hey vriend, glimlachte Mert tevreden. Hij ging meteen naar zijn bed en viel in een diepe slaap die nacht.

De volgende dag stond hij op en vertrok naar een vriend, beneden stond zijn buurvrouw de was op te hangen. Ze was niet lelijk, dat zeker niet.
Fletse blauwe ogen keken hem doordringend aan. Haar mond glimlachte. Het kwam hem bekend voor ergens.
Haar haren waren kort en droog. Aan de waslijn hing een zwart kanten jurkje en zwarte kanten panty’s.
Mert had niets door.
Contactlenzen en pruiken waren hem niet zo bekend. Man eigen ofzo.
©Angel-Wings

Gerelateerde berichten