De batterijkaarsen

De batterijkaarsen

Ik vond ze nooit echt wat, die kaarsen en waxinelichtjes op batterij. Nep, hè? Nee, de echte kaarsen, dat was het. Prachtig gewoon, en elke dag stak ik de vrolijke zalmkleurige kaars dan steevast aan op mijn salontafel als het donker werd tegen de avond. En dat begon al in de herfst. Daar genoot ik dan echt van. Maar de kaars die eerst nog 1 euro 5 kostte, was inmiddels al bijna 4 euro. Ja, dan krijg ik wel boycotneigjes! Ik ga dan balen van iets.

Op een dag kreeg ik een tasje met kleine waxinelichtjes, inclusief batterij. Mijn buurvrouw had nieuwe gekocht en ik mocht deze wel hebben. “Okej,” dacht ik… Ik deed die avond twee waxinelichtjes aan op batterij. Goh, toch wel gezellig, dacht ik toen, en och, je zag niet eens echt het verschil hoor! Dus uiteindelijk had ik er vier aan op een avond.

Toen heb ik dus een jaar lang echt genoten van vijftig waxinelichtjes op batterij, en het voordeel was wel: je hoefde ze niet aan te steken, er kon geen brand van komen, en sjeeh, wat knus allemaal! Ik was inmiddels verslaafd, kocht ook nieuwe, en was één keer per jaar bezig met de batterijtjes vervangen! En daarna had ik er genoeg om een jaar mee te doen. Dus met tachtig stuks kon ik een jaar lang, als ik wilde, elke avond gezelligheid creëren, en zelfs in de zomer was dat gezellig en knus. Inmiddels moest ik wel elke avond tien kaarsjes en waxinelichtjes uitdoen.

Gisteren kocht ik bij de Action een pakket met een automatische set: waxinelichtjes, kaarsen en twee smalle, lange kaarsen. Wow, ja, het werd steeds beter! In één klik ging alles aan, en in één klik ging alles uit. Mooi, mooi! Beter kon niet!

Ik ben de buurvrouw dankbaar, want ik had ze zelf nooit gekocht! Zo zie je maar. Het is elke avond een paradijs in mijn huis met al die lichtjes, en ik ga er nog twee kopen, want ik wil er nog wat bij in de woonkamer, en op mijn slaapkamer mag dit ook wel.

En dan wil ik nog een grote Koreaanse knuffel voor in mijn bed, of een echte, maar dan niet Koreaans ofzo, tenzij of? Maar neuh… Kweenognie…