BEDPLASSEN

BEDPLASSEN

 

Angst, gevoel van onmacht en hulpeloosheid, angst dat iets of iemand die sterker en groter is dan jijzelf, je kan verpletteren. Geen vertrouwen in je basis. Dit kan in bepaalde gevallen wijzen op vrees voor sterk autoritair gezag van opvoeders. Maar vooral gaat het om de eigen akelige gevoelens van onveiligheid, om angst voor de jungle, een chaos, waar alle overzicht en structuren zoek zijn; je voelt jezelf zo nietig en weerloos. Je zit in een donkere tunnel en weet niet waarheen je gaat… Je bent als een kleine vogel in een houten kooitje. Je voelt je zo gevangen, je kijkt enorm op naar gelukbrengers buiten jezelf, maar je vermoedt dat dit gezag je elk moment kan pijn doen en macht over jou zal krijgen.
Natuurlijk word je uitermate gevoelig voor straf en andere beperkingen. Je vertrouwt te weinig op de kracht van je eigen identiteit. Waandenkbeelden en angstige fantasieën maken het nu alleen nog maar erger. Een kind, in zijn puurheid, ervaart het zeer sterk wanneer zijn ouders zelf naar macht grijpen om hun eigen onmacht te verdoezelen: het kind reageert meestal op de angsten van zijn ouders.
Wanneer de ouder zich bevrijdt, dan zal het kind verlost zijn van deze onbewuste angsten. Een gespannen leven overdag leidt tot een ontspannen uitlaatklep in de slaap: een loslaten van negatieve, vervuilde, opgeslagen emoties. Het is goed dat ze op deze wijze geëlimineerd kunnen worden.

 

Stel het kind in de eerste plaats gerust: het is goed dat de natuur zijn verdriet en opgekropte spanningen, als de vuile rook uit een uitlaatpijp, verwijdert. Plaats geen hulpmiddelen in het bedje van de kleine: dat is je kop in het zand steken en zo verhoog je alleen maar de spanning.
Als het kind al een beetje begrijpt, spreek er dan over. Vertel hem dat vaders niet de machtige bazen zijn (pas je houding als ouder desnoods aan), dat ook de meester op school niet in staat is het krachtige zieltje in hem, dat eeuwig en altijd groeit en veilig is in zichzelf, kapot te trappen, te vernietigen of te bedreigen. Dat hij rustig mag vertrouwen op zijn innerlijke gids, die in hem huist en die hem in alles de weg zal wijzen, zelfs al ziet hij het nu zelf nog niet goed zitten.

 

Vertel hem niet van God hoog boven hem, als nog een baas, maar van het oersterke ik in hem, dat even sterk is als het ik van zijn papa. Dat ouders er zijn om liefde te schenken en te begeleiden in deze liefde: hem helpen helder te zien, hem helpen delen met anderen, hem helpen zijn verantwoordelijkheid te nemen. Zodat hij later als vreugdevol mens onder de mensen zou kunnen leven. Het kind verlangt naar een veilige haven, waar rust en geborgenheid, vrede en zachtheid zijn.
Dat ouders hun angsten oplossen, is noodzakelijk. Het echte gevoel van eenzaamheid, kan het kind alleen maar oplossen, door zélf de kleine teugels te grijpen en zich te richten naar een werkelijk doel, hoe klein ook, door zich rustig en vertrouwd te voelen in zijn eigen lijfje. De warmte in zichzelf. Andere dimensies dan louter het materiële leren zien. Optimistische levensvreugde bij ouders en kind! Doén, plannen verwezenlijken, krachtig doorgaan, Actie, niet zitten piekeren over onredelijke dingen; creëer je leven, grijp het vast!

 

Gerelateerde Berichten