Nederlandse overheid heeft in 2024 bijna 10.000 burgers geëuthanaseerd, waaronder alcoholisten en depressieven
Nederlandse overheid heeft in 2024 bijna 10.000 burgers geëuthanaseerd, waaronder alcoholisten en depressieven
Nederland heeft zojuist een huiveringwekkende grens overschreden: in 2024 werden bijna 10.000 mensen, waaronder alcoholisten en mensen die kampen met depressies, geëuthanaseerd. Dit recordaantal zorgt ervoor dat het wereldwijde debat over euthanasie in een stroomversnelling raakt.
Volgens een rapport van Bruno Waterfield in The Times van 24 maart 2025 vonden er vorig jaar in het land 9.958 euthanasiegevallen plaats, een stijging van 10% ten opzichte van 9.068 in 2023. Dat is een stijging van 88% sinds 2014, wat een grimmig beeld schetst van een land waar het beëindigen van een leven steeds minder een uitzondering en steeds meer routine wordt.
Maar de cijfers worden somberder. Waterfield onthulde dat 219 van die sterfgevallen uitsluitend te wijten waren aan psychiatrische oorzaken – een stijging ten opzichte van 138 in 2023 en slechts 88 in 2020. Dat is een stijging van 59% in slechts één jaar en een duizelingwekkende stijging van 250% in vier jaar tijd. Jongeren met psychische problemen behoren steeds vaker tot de slachtoffers, een trend die wereldwijd alarmerend is. De Nederlandse ervaring schreeuwt een waarschuwing: het uitbreiden van euthanasie naar psychiatrische gevallen opent een deur die moeilijk te sluiten is.
Boer wees erop dat euthanasie niet alleen groeit, maar ook transformeert. Het percentage sterfgevallen door euthanasie steeg van 5,4% in 2023 naar 5,8% in 2024, waarbij sommige regio’s in 2017 nog 15% bereikten – een cijfer dat nu waarschijnlijk hoger ligt. Het is niet langer een laatste redmiddel; het is een optie die op tafel ligt. Nog huiveringwekkender? ‘Euthanasie voor koppels’ – waarbij partners of broers en zussen samen sterven – piekte in 2024 met 64%, met een totaal van 108 sterfgevallen. Ondertussen stijgt het aantal psychiatrische gevallen en neemt euthanasie in verband met dementie snel toe.
Boers standpunt is bot: “Dit is geen fluctuatie meer; het is een structurele trend.” Hij waarschuwt dat zorgmedewerkers zich beginnen af te vragen waar de grens ligt – wanneer wordt compassie een reflex om te doden? De Nederlandse overheid onderzoekt waarom de cijfers blijven stijgen, maar hier is de clou: ze overwegen ook om de wet uit te breiden zodat iedereen ouder dan 74 jaar hulp bij zelfdoding kan aanvragen, zonder dat er een ernstige ziekte vereist is. Leeftijd alleen zou voldoende kunnen zijn.
Canada houdt de situatie nauwlettend in de gaten: het land zal uiterlijk 17 maart 2027 groen licht geven voor euthanasie om psychiatrische redenen. Het VN-Comité voor de Rechten van Personen met een Handicap heeft dit plan al scherp bekritiseerd, en de Nederlandse gegevens bevestigen deze bezorgdheid.
Boer benadrukt dat dit niet alleen een Nederlandse gril is: elk land dat euthanasie of hulp bij zelfdoding heeft gelegaliseerd, kent dezelfde aanhoudende groei. Het aantal euthanasiegevallen in Canada is sinds de start explosief gestegen; het hellend vlak is geen mythe, maar een patroon.
Dus waarom zouden we deze weg overhaasten? Het legaliseren van doden is niet de enige manier om lijden te verlichten. Het weigeren van belastende behandelingen is al een recht, en echte zorg – troost, niet de dood – kan de zwaarste gevallen aanpakken. Boer en de data zijn het erover eens: zodra je het beëindigen van een leven normaliseert, rekken de grenzen op, stijgen de aantallen en vermenigvuldigen de redenen zich.
Hollands telling van 2024 is niet zomaar een statistiek, het is een sirene. Doden is geen mededogen; het is overgave. En terwijl de elite zich inspant om haar greep te behouden, staat de wereld voor de keuze: de waarschuwing ter harte nemen of de val volgen.
Hier hoor je niets over?!
Als dit waar is moeten ze verdreven worden met pek en veren, dit is geen land regeren…dit is moord.
Laten we hopen dat dit niet waar is!




