10 “gebreken” aan het vrouwelijk lichaam

De opvattingen over vrouwelijke schoonheid zijn drastisch veranderd. Wat tegenwoordig angst en pogingen tot correctie oproept, was voor vrouwen in het verleden gewoon een onderdeel van het leven, waarvoor geen excuses nodig waren. De mode voor bepaalde schoonheidsidealen ontstond veel later, en sommige daarvan zouden Sovjetburgers wellicht vreemd hebben geleken.

Harige benen en een “sinaasappelschil”-effect.

Gladde benen zijn tegenwoordig bijna een must. Het massaal scheren van de benen werd echter pas in de jaren 80 gangbaar onder Sovjetvrouwen, met de opkomst van westerse modetrends. Daarvoor lieten velen hun natuurlijke haar zonder problemen zien. Ook cellulitis was geen probleem. Zelfs als de term ‘sinaasappelhuid’ bekend was, had deze nog niet de dramatische betekenis die het eind jaren 90 kreeg. Vrouwen lagen onbeschaamd te zonnebaden op het strand, zonder zich druk te maken over de vorm van hun dijen.

Volheid als compliment en een lichaam zonder leeftijdsbeperkingen

De moderne obsessie met slankheid was onbekend in de Sovjetmaatschappij. Integendeel, een rond figuur werd beschouwd als een teken van gezondheid, kracht en welzijn. Dunne vrouwen werden vaak beklaagd en als ongezond beschouwd. Het compliment “Kijk eens hoeveel je bent aangekomen!” was oprecht bedoeld – in een land dat oorlog en hongersnood had meegemaakt, werd een mollig figuur geassocieerd met voorspoed.

Vrouwen van een zekere leeftijd waren evenmin gebonden aan de verplichting om er jong en sexy uit te zien. Het lichaam van een rijpe vrouw, veranderd door een bevalling, werd gezien als een natuurlijk gegeven, niet als iets om je voor te schamen. Bevrijd van de drang naar eeuwige jeugd, ontspanden ze in resorts en poseerden ze voor foto’s.

Natuurlijkheid in de details: nagels, lippen, wangen

Korte, natuurlijke nagels zonder manicure waren gebruikelijk bij vrouwen die lange uren werkten in fabrieken, op het land of thuis. Lange nagels werden als onpraktisch en zelfs enigszins ‘burgerlijk’ beschouwd. Een kleine, nette mond was idealer dan de grote lippen die tegenwoordig vaak worden nagestreefd. Ronde wangen en een mollig gezicht waren evenmin een reden tot bezorgdheid – integendeel, ze werden als lief en vrouwelijk beschouwd.

Haar en benen: praktisch nut in plaats van ideaal.

Complexe haarverzorgingsproducten waren zeldzaam. De meeste vrouwen streefden niet naar perfect gladde en glanzende lokken. Opsteekkapsels met toupering of eenvoudige snitten waren populair. Het idee dat natuurlijk krullend haar gestraight moest worden om er “goed” uit te zien, kwam destijds bij niemand op.

Er bestond geen obsessie met lange benen als schoonheidsideaal. Korte benen en sterke, gespierde kuiten werden gezien als een teken dat een vrouw met beide benen op de grond stond – letterlijk en figuurlijk. Het was een gezond, hardwerkend ideaal, ver verwijderd van de huidige normen in de mode-industrie.

Samenvatting: Hoe normen veranderen

Sovjetvrouwen hadden zeker hun onzekerheden: sommigen schaamden zich voor hun lengte, anderen maakten zich zorgen over hun te grote borsten, die ze volgens modebladen moesten verbergen. De lijst met ‘gebreken’ was echter heel anders. Veel van de ‘problemen’ van vandaag de dag bestonden simpelweg niet in het publieke bewustzijn.

Het verhaal van het vrouwelijk lichaam laat zien hoe willekeurig en wispelturig schoonheidsidealen zijn. Wat vandaag imperfect lijkt, kan morgen ideaal zijn. Misschien is het goed om onszelf er soms aan te herinneren dat we maar één leven hebben en dat het niet de slimste strategie is om dat te verspillen aan het bestrijden van ‘imperfecties’ die onze grootmoeders niet eens zouden opmerken.

Bron: Morena Morana

We moeten eens terug naar wat normaal is eigenlijk!