Kerstnacht in de IJzige Schaduw

Het was kerstavond. De wereld sliep onder een deken van sneeuw, maar voor Mark, de  leider van een machtige alliantie, begon de nacht anders. Hij werd ruw uit zijn luxe suite gehaald, handen vastgebonden, een dikke blinddoek over zijn ogen. Geen licht, geen geluid behalve het monotone gebrom van een zware motor.

De vrachtwagen schommelde urenlang over onbekende wegen. Mark lag op de koude metalen vloer, zijn rug deed pijn, zijn keel was gortdroog. Hij mocht niet plassen, kreeg niets te drinken. Elke hobbel herinnerde hem eraan dat hij geen controle meer had.

In de EU gonsde het van de geruchten: Mark was verdwenen, waar was hij?

En in de vrachtwagen begon een duister spel in het brein van Mark, eerst voelde hij een vreemde trots: “Kijk mij eens belangrijk zijn… ik word ontvoerd!”

Maar naarmate de tijd verstreek, kwamen er andere gedachten. Schuldgevoel naar zijn ouders. Twijfel over zijn keuzes. En dan de donkere herinneringen aan wat hij had gedaan tegenover zijn volk. Zijn buik begon te protesteren, angst kroop langzaam naar binnen.

Na eindeloze uren stopte de vrachtwagen eindelijk. De deuren kraakten open. IJzige wind beet in zijn huid toen ze hem naar buiten trokken. Zijn blinddoek werd afgenomen, zijn bril ging weer terug op zijn neus. Voor hem strekte zich een eindeloos wit landschap uit, een bevroren wildernis. Hij rilde, kromp in elkaar.

Plots klonken stemmen achter hem, hard en onbekend:

«Да, вот он, ублюдок! Здесь он, тот самый!»
(Ja, hier is hij, de klootzak! Hier is hij, die ene!)

«Заприте его там, рядом с медвежьей клеткой!»
(Zet hem gevangen daar, bij de berenkooi!)

Mark keek om. In de verte zag hij een roestige kooi, en iets groots bewoog in de schaduw… Was dit het einde? Of het begin van iets dat hij nooit had voorzien?

De soldaat achter hem prikte met een geweer in zijn kromme rug,…

«Sibir’, eto tvoya tyur’ma»
(Siberie, dit is je gevangenis…)

Geschokt keek Mark om zich heen, Siberië!
Min 30 was zijn toekomst nu, waar was de wodka?

Europa zuchtte verlicht onder kerstbomen, vrede kwam gestaag, zoals de sneeuw die uit de hemel viel…