Waarom huilt de narcist als hij of zij degene is die alles heeft verpest?
De narcist heeft alles verpest, en toch staat hij of zij daar te huilen alsof jij hem of haar onrecht hebt aangedaan. Alsof dat nog niet erg genoeg is, is er dat kleine stemmetje in je hoofd dat zich al schuldig voelt bij het zien van die tranen.
Ik heb cliënten voor me zien zitten, nog steeds trillend, die zeiden: “Maar ze huilden, Alexander. Echt gehuild.” Alsof tranen op zich de hele geschiedenis van wat er gebeurd is, herschrijven. Dat doen ze niet.
Je wilt je excuses aanbieden en een arm om hun schouder slaan. Doe dat niet. Als je erachter komt waarom ze dit doen, zul je juist geen contact meer met ze willen hebben.
Waarom de narcist huilt, gebroken
1 Ja… die tranen zijn zo echt.
Het lastige aan een huilende narcist is dat die tranen echt zijn. Je verbeeldt ze je niet. Ze vallen en zijn zichtbaar, waardoor het moeilijk te interpreteren is wat ze werkelijk betekenen. Daarom schrijf ik over deze onderwerpen; zodat alles glashelder voor je wordt.
Terwijl de tranen uit de ogen van de narcist rollen, bewijzen ze je dat ze kunnen huilen en dat ze wel degelijk redenen kunnen vinden om verdrietig te zijn. Je denkt dat het om jou gaat, en als ze je vertellen dat dat de reden is, geloof je ze.
De waarheid is dat die tranen bijna nooit over jou gaan. Ze rouwen niet om jouw vertrek of om het verlies van jou, maar ze kunnen wel degelijk huilen en je vertellen dat dat nu eenmaal zo is.
Ik had eens een cliënt die snikkend aan de telefoon zei: “Maar hij huilde echt, Alexander. Niemand doet alsof.” En ik moest haar voorzichtig uitleggen: oh ja, dat doen ze absoluut wel.
Je gelooft ze, en te veel slachtoffers doen hetzelfde, waardoor die patronen en dynamieken moeilijk te doorbreken zijn. Wat betreft berouw: ga er niet van uit dat ze er ook maar een greintje van hebben, want dat hebben ze niet.
Ze hebben je precies behandeld zoals ze van plan waren, en jij bent degene die het gevoel krijgt dat je alles hebt verpest.
Je werkte voor hen, en jouw rol in de relatie was handig voor hen, omdat je er altijd was wanneer ze je aandacht nodig hadden of wilden (let wel, ik zei ‘jouw aandacht’ en niet ‘jij’). Nu je dat wegneemt, zijn ze oprecht teleurgesteld dat die aandacht verdwijnt.
Het ging er nooit om dat ik je zou missen, het ging er altijd om wat je meeneemt als je de deur uitloopt. Het probleem ontstaat wanneer slachtoffers wensen dat het door hen kwam.
2 “Ik kan dit niet geloven”
De narcist zal dit wel denken, maar wat kunnen ze eraan doen? Niet veel! In hun ogen wilden ze de relatie op geen enkele manier verpesten.
Ze waren tevreden om gewoon hun gang te gaan en ervoor te zorgen dat ze alles kregen wat ze wilden, met de volledige controle over jou en je emoties. Jij was degene die opgaf. Jij gooide de handdoek in de ring en zei dat het genoeg was, wat betekent dat je stopte met proberen.
Dat je bent weggegaan was helemaal jouw schuld, en daarom weet de narcist dat hij of zij de wereld kan vertellen dat jij het hebt verpest en het beste wat hem of haar ooit is overkomen (blijkbaar…) hebt opgegeven.
Ik had een cliënt wiens ex haar diezelfde nacht drieëntwintig keer had gebeld, snikkend dat ze hem had geruïneerd. Ze was die ochtend vertrokken omdat hij haar telefoon tegen de muur had gegooid. Alles verpest, jazeker.
Ik heb je alles gegeven. Na alles wat ik voor je heb gedaan. Je zult nooit iemand anders ontmoeten die zoveel van je houdt als ik. Dit klinkt misschien bekend, want zo praat een narcist nu eenmaal als hij merkt dat dingen die hij nodig heeft, hem ontglippen.
Ze hebben je nodig. Een paniekerige narcist wil niet dat je weggaat, en het enige wat ze kunnen doen om zich enigszins beter te voelen, is jou de schuld geven dat jij de relatie hebt verpest.
Zie ook 5 griezelige dingen die elke narcist ergens in huis verstopt heeft.
Het is belangrijk om te onthouden dat je dat niet zomaar voor waar aanneemt.
3 Ze weten dat ze de controle niet meer hebben.
Heb je ooit gehoord van de uitdrukking ‘krokodillentranen’? Je huilt, je doet alsof je veel emotie toont, maar er zit eigenlijk niets achter behalve de wens dat de ander medelijden met je krijgt.
Er wordt wel gezegd dat mensen die zo doen alsof, of misschien zelfs echte tranen huilen, er gewoon heel goed in zijn om het te veinzen en te laten lijken alsof er een echt probleem is, terwijl het in feite gewoon een kwestie is van het loslaten en er niet zo’n drama van maken.
Als een narcist huilt, zijn het eigenlijk krokodillentranen. Dit is wat ze werkelijk bedoelen: gedurende jullie hele relatie had de narcist de touwtjes in handen. Hij of zij had alle macht in handen en genoot daarvan.
Een cliënt vertelde me dat haar ex snikkend voor de deur stond en twee uur later een sms’je stuurde met de tekst: “Hier krijg je spijt van.” Dat is geen liefdesverdriet, dat is een driftbui met tranen.
Het was aan hen wanneer je vergeven werd, en zij bepaalden wanneer je een fout maakte en gestraft moest worden. Ze wisten ook wanneer (hoewel zeldzaam) je wat genegenheid mocht krijgen, en dat was echt niet vaak of veel.
Zoveel controle over één persoon hebben zou nooit toegestaan moeten zijn, maar een narcist doet dit geleidelijk, door beetje bij beetje controle van je af te pakken.
Als je relatie is stukgelopen, kun je alleen de narcist de schuld geven, maar om het zichzelf makkelijker te maken, zullen ze huilen en jou de schuld geven. Al die macht waar ik het net over had, verdwijnt; je neemt die mee en je ziet hem nooit meer terug.
De narcist beseft dat hij of zij niet langer de regulerende (of ontregelende) factor is in jouw zenuwstelsel, en dat hij of zij niet langer in staat is de emoties te reguleren van iemand die is weggegaan. Huilen is hun laatste redmiddel, en als het eerder heeft gewerkt, hopen ze dat het nu weer werkt.
Je gelooft dat mensen die huilen oprecht spijt hebben van hoe ze je behandeld hebben, maar in dit geval is er geen sprake van berouw, alleen van de pijn dat ze je niet langer in hun macht hebben.
Een man huilt in een kamer vol meelevende familieleden, terwijl een vrouw als beschuldigde optreedt.
4 Begrijp je het nu? Schuldgevoel aanpraten!
De narcist probeert hier overduidelijk schuldgevoelens op te wekken, en geloof me, dat doen ze heel overtuigend. Ze hebben de relatie verpest, maar door hun acteerwerk en tranen zullen ze iedereen doen geloven dat jij degene bent die alles heeft verpest.
De automatische reactie is om de verdrietige persoon te troosten, niet degene die daar staat met een verwarde frons op zijn gezicht. De narcist wil dat iedereen het weet en gelooft.
Ik had een cliënt wiens ex tijdens een familiediner in tranen uitbarstte en vertelde hoe ze hem ‘had laten gaan’. Tegen de tijd dat het dessert werd geserveerd, omhelsde haar eigen moeder hem. Klinkt dat bekend?
Die tranen vallen en worden opgevangen door hun geliefden. Ik had dit nooit zien aankomen. Echt? Want ik had het zeker wel verwacht.
5 dingen waar een narcist nooit om zal huilen
Je bent de narcist niets verschuldigd, ik herhaal, niets. Je denkt misschien van wel, maar geloof me, je hoeft er geen energie aan te besteden. Ze zullen niet huilen om al die keren dat ze je voor schut hebben gezet in het bijzijn van mensen die je dierbaar zijn.
Ze zullen niet huilen als ze terugdenken aan al die keren dat ze je vertelden dat je niet goed genoeg was. Ze zullen niet huilen om die keren dat ze je dagenlang negeerden terwijl je op eieren liep om erachter te komen waarom.
Een cliënt vroeg me eens: “Denk je dat hij ooit nadenkt over wat hij me heeft aangedaan?” En eerlijk gezegd? Nee. Hij denkt na over wat hij verloren heeft. Dat is een groot verschil, hè?
Daar komt niets van naar boven. De tranen gaan over wat ze verloren hebben en dat ze het nooit meer terug zullen krijgen, niet over het feit dat ze je zowel in het openbaar als privé hebben misbruikt. Inderdaad. Hun tranen gaan nog steeds niet over hoe ze van je hielden en je verloren hebben.
De narcist is jou kwijt, hun belangrijkste bron van aandacht. Voor hen is er eigenlijk geen andere weg terug dan jou de schuld te geven en alle verantwoordelijkheid op jou af te schuiven.
De tranen van een man stoppen onmiddellijk op het moment dat hij krijgt wat hij wil.
6 Wacht, zijn ze echt verdrietig? Nee.
Ik krijg deze vraag heel vaak. “Maar Alexander, ze zagen er echt overstuur uit. Er waren echte tranen. Weet je zeker dat ze niet verdrietig waren?”
Ja, dat weet ik zeker.
Kijk, dit is het punt. Wat je ziet is geen verdriet, maar paniek. Het is het plotselinge besef dat een leverancier wegloopt, of dat ze betrapt zijn, of dat het imago dat ze jarenlang hebben opgebouwd, op het punt staat beschadigd te raken.
Dat is geen verdriet. Dat is schadebeperking met tranen in de ogen.
Echte droefheid kenmerkt zich door stilte. Het is rustig. Het doet niet alsof. Het controleert niet of je kijkt. Het droogt niet op zodra je zegt: “Oké, ik blijf.”
Heb je gemerkt hoe snel hun tranen stoppen als ze krijgen wat ze willen? Het ene moment zijn ze gebroken, het volgende moment zitten ze een boterham te eten en op hun telefoon te scrollen.
Verdriet werkt niet als een lichtschakelaar. Paniek wel. Manipulatie wel.
Nee, ze zijn dus niet echt verdrietig. Ze zijn bang de controle te verliezen. Dat is een enorm verschil.
7 Het publiek is belangrijker dan de tranen
Is het je ooit opgevallen dat de tranen pas echt vloeien als er iemand kijkt?
Denk er eens over na. Als je alleen met ze bent en je brengt ter sprake wat ze hebben gedaan, dan is het gehuil minimaal. Een snifje, misschien een beetje wankelen.
Maar zodra een vriend binnenkomt, een familielid belt, of je in de keuken staat terwijl je moeder in de kamer ernaast is, barst je ineens in tranen uit, een tranenvloed die een Oscar waard is.
Zie ook DIT is wat narcisten kenmerkt
Is dat niet handig?
De tranen zijn niet voor jou. Dat waren ze nooit. Het is een toneelstukje voor iedereen die het maar kan horen, want de narcist weet precies hoe het eruitziet als een volwassene staat te snikken en jij daar met een uitdrukkingloos gezicht bij staat.
Raad eens wie de schurk is in die foto? Jij.
Ik heb cliënten gehad die zeiden: “Op het moment dat zijn moeder de kamer verliet, stopte hij gewoon. Alsof hij stilviel.” En dat is het, precies dat. Dát is het teken.
Als de tranen aan- en uitgaan afhankelijk van wie ernaar kijkt, waren ze nooit echt. Ze waren in scène gezet.
