De continu bekrachtiging

Stel je voor dat er een laboratorium is met een rat in een kooi. De wetenschappers bestuderen het gedrag van de rat. In een hoek van de kooi zit een hendeltje. Elke keer dat de rat op het hendeltje drukt, komt er een brok voedsel uit. De rat is natuurlijk helemaal in beslag genomen door het hendeltje en de brokjes die er elke keer uitkomen. De wetenschappers vragen zich af wat er gebeurt als ze de brokjes weghalen. De rat drukt op het hendeltje en merkt uiteindelijk dat er geen brokjes meer uitkomen. Hij verliest zijn interesse in het hendeltje en gaat zich met andere dingen bezighouden.

Wat deze experimenten gemeen hadden, was een voorspelbaar patroon in de verwachting. Dit noemen we continue bekrachtiging. In het eerste experiment was het patroon: “Ik druk op het hendeltje en ik kan verwachten dat er een brok uitkomt.” In het tweede experiment was het patroon: “Ik druk op het hendeltje en ik kan verwachten dat er niets uitkomt.” De wetenschappers vragen zich nu af wat er gebeurt als ze het patroon onvoorspelbaar maken. Wat als er soms (maar onvoorspelbaar) een brok uitkomt als de rat aan de hendel drukt, en soms niet? Ze dachten dat de rat gefrustreerd zou raken en uiteindelijk zijn interesse in de hendel zou verliezen. In feite gebeurde het tegenovergestelde. In dit experiment raakte elke rat keer op keer volledig geobsedeerd door de hendel, verwaarloosde al zijn andere verzorgingsgewoonten en begon achteruit te gaan. De rat werd onderworpen aan een experiment met intermitterende bekrachtiging. En de intermitterende bekrachtiging had een verslaving gecreëerd.

Ook toen de wetenschappers de rat eerst intermitterende bekrachtiging gaven en later continue bekrachtiging van geen brokjes als reactie op het indrukken van de hendel, bleef de rat geobsedeerd door de hendel, ondanks dat hij niets kreeg. De rat was gewend geraakt aan periodes zonder bekrachtiging. De intermitterende bekrachtiging had ervoor gezorgd dat de rat volhardend bleef ondanks weerstand.

Intermitterende bekrachtiging is van toepassing op veel meer dan alleen beloningen en gewenste dingen. Voor deze aflevering gaan we ervan uit dat intermitterende bekrachtiging van toepassing is op dingen die je wilt, maar die je slechts inconsistent, onvoorspelbaar en af ​​en toe krijgt. Maar omgekeerd geldt intermitterende bekrachtiging ook voor zaken als regels en persoonlijke grenzen die slechts inconsistent, onvoorspelbaar en af ​​en toe worden gehandhaafd. Dit zorgt ervoor dat mensen in de war raken en ofwel doodsbang worden voor de interactie met de persoon die de regel of grens stelt, ofwel juist de grenzen opzoeken totdat ze krijgen wat ze willen van die persoon.

Intermitterende bekrachtiging creëert verslaving. Denk aan gokken. Gokken is een verslaving die gebaseerd is op intermitterende bekrachtiging. Als je achter een gokautomaat zit, probeer je misschien het beloningspatroon te voorspellen, maar dat lukt niet. Het is willekeurig, maar de kick die je krijgt van die willekeurige beloning, creëert een obsessie. Je raakt volledig in de ban van het spel.

INTERMITTENTE BEKRACHTIGING IN RELATIES

Waar we ons bewust van moeten worden, is dat sommigen van ons in relaties zitten die gebaseerd zijn op intermitterende bekrachtiging. In dit soort relaties worden de dingen die we nodig hebben, zoals liefde, slechts onregelmatig, onvoorspelbaar en af ​​en toe gegeven. Maar juist het feit dat ze af en toe worden gegeven, houdt ons verslaafd. We worden beheerst door de relatie. We bouwen zoveel wanhoop en honger op dat wanneer we een klein beetje krijgen, de opluchting die we ervaren als nirvana voelt en we dat gevoel gaan najagen en er alles aan doen om het te krijgen. Als je in zo’n relatie zit, ben je ofwel de wetenschapper die de rat kwelt met de belofte van voerpellets, ofwel de rat in de kooi gevangen in een vicieuze cirkel van kwelling. Hoe dan ook, als je in een relatie zit met intermitterende bekrachtiging, zit je in een relatie met misbruik. Misbruik is meestal niet de bewuste intentie, maar het is niettemin misbruik.

Intermitterende bekrachtiging kan voorkomen bij elke behoefte of wens die we hebben. Het komt vooral veel voor in relaties met betrekking tot emotionele behoeften. Behoeften zoals verbondenheid, erbij horen, waardering, genegenheid en toewijding, om er maar een paar te noemen.

Sommige mensen vrezen intimiteit en worstelen met onveilige hechtingsstijlen, zoals bijvoorbeeld vermijdende hechting. In dat geval proberen ze onbewust de angst die in de relatie ontstaat te ontvluchten door de controle over de relatie te krijgen. Ze doen dit door hun partner af en toe te bevestigen. Ze hebben geen idee dat ze dit doen. Hun partner komt daardoor volledig aan hun genade overgeleverd te zijn, wanhopig op zoek naar de incidentele nabijheid die ze bieden. Een voorbeeld hiervan is een man die een heerlijke nacht met je doorbrengt, met wie je praat en een diepe band opbouwt, en de volgende dag neemt hij je telefoontjes niet meer op, gedraagt ​​zich alsof jullie vreemden zijn en trekt zich terug. Vervolgens is hij plotseling weer in staat om contact te maken, vooral wanneer hij merkt dat je je terugtrekt. De klassieke ‘heet en koud’-relatie valt meestal in deze categorie.

MISBRUIKENDE RELATIE

Voor sommige mensen is intermitterende bekrachtiging echter veel bewuster. Dit geldt met name voor mensen die vallen onder wat psychologen een persoonlijkheidsstoornis zouden noemen, zoals borderline, narcisme of sociopathie. Zij beginnen een relatie met de bewuste intentie om vanaf het begin controle uit te oefenen. Ze zijn zich er vaak bewust van dat ze iemand op deze manier controleren. Naast andere vormen van emotioneel misbruik, zoals gaslighting, geven of onthouden ze hun partner bepaalde behoeften, soms willekeurig genoeg om een ​​verslaving bij hun partner te ontwikkelen, soms als reactie op precies het gedrag dat ze van hun partner willen zien. Een voorbeeld hiervan is een vrouw die weigert seks te hebben met haar man tenzij hij de relatie met zijn familie verbreekt. Of een man die zijn vrouw slaat of emotioneel misbruikt, maar die af en toe “het spijt me” zegt en haar meeneemt op een geweldige date en haar koopt wat ze al maanden wil hebben. Houd er rekening mee dat intermitterende bekrachtiging veel verraderlijker en moeilijker te herkennen kan zijn dan deze overduidelijke voorbeelden.

In dit soort relaties bekrachtigt de persoon die de controle heeft de partner vaak met tussenpozen, om die bekrachtiging vervolgens volledig te ontnemen. Zo geven ze hun partner in het begin af en toe nabijheid, om die later volledig te ontzeggen. Ondanks deze volledige onthouding van bekrachtiging blijft de partner en probeert hij of zij hardnekkig nabijheid te krijgen, omdat hij of zij al gewend is geraakt aan periodes van gebrek en geleerd heeft dat hij of zij af en toe wel de gewenste nabijheid krijgt. De partner is dus verslaafd aan de hoop dat dit zal gebeuren. Hij of zij zet harder dan ooit in op de nabijheid die hij of zij in het verleden af ​​en toe kreeg, maar die hij of zij misschien nooit meer zal krijgen.

Intermitterende bekrachtiging creëert een soort hongergevoel bij de persoon, waardoor degene die de bekrachtiging toepast een positie van volledige en absolute controle krijgt. Intermitterende bekrachtiging is altijd aanwezig in een destructieve relatie. En het is het moeilijkst om uit deze relaties te stappen, omdat het in wezen geen relatie is, maar een verslaving. De relatie is verslavend en door weg te gaan, wordt het lichaam gedwongen tot ontwenning. De persoon die de bekrachtiging ontvangt, blijft in de relatie, gaat achteruit en probeert wanhopig het patroon van de bekrachtiging te doorgronden, zodat hij of zij de omstandigheden van de relatie kan beheersen en consistent kan krijgen wat nodig of gewenst is van de partner. Om een ​​analogie te gebruiken: “Als ik merk dat ik geen brokjes krijg als die bepaalde vriend in de buurt is, dan zal ik die vriend dumpen zodat ik de brokjes van mijn partner kan krijgen.” De persoon die intermitterende bekrachtiging ontvangt, kan alles aan zichzelf veranderen en zichzelf volledig verliezen om dit te bereiken.

Iedereen kent wel zo iemand. Ze beginnen een relatie, maar die gaat achteruit en je ziet ze nog maar zelden. Ze schikken zich volledig naar de wensen van hun partner, soms zelfs zozeer dat ze hun persoonlijkheid, voorkeuren, afkeuren en interesses compleet veranderen om op hun partner te lijken.

Hier is nog een voorbeeld van intermitterende bekrachtiging. Neem een ​​man met een vrouw die in woede uitbarst en hem dagenlang in een andere kamer laat slapen als hij niet precies doet wat ze wil. De man moet alles proberen om haar nabijheid terug te winnen. Uiteindelijk, al dan niet toevallig, of als hij de juiste aanpak vindt, geeft ze hem misschien de nabijheid die hij verlangde. Door dit te doen, heeft ze hem getraind om zich te gedragen zoals zij dat wil. Hij is zo opgelucht door haar nabijheid, omdat zijn honger gestild is, dat hij de liefde voor haar veel intenser ervaart. Hij denkt dat hij haar wel heel erg moet liefhebben, alleen al vanwege de intense opluchting om weer dicht bij haar te zijn. Vervolgens zal hij zichzelf volledig veranderen om een ​​mogelijke straf te voorkomen en de nabijheid die hij van haar nodig heeft te behouden. Hij zal proberen de relatie zo voorspelbaar mogelijk te maken voor zichzelf, zowel voor zijn eigen veiligheid als om ervoor te zorgen dat aan zijn eigen behoeften wordt voldaan.

Wat ligt er aan de andere kant van elke verslaving? Iets wat je wanhopig probeert te vermijden. Je blijft verslaafd en je kunt niet loslaten, want loslaten betekent terugvallen in datgene wat je wanhopig probeert te vermijden… zoals een gevoel van onveiligheid, isolatie, een gebrek aan verbondenheid, eenzaamheid, leegte.

WORTELS IN DE JEUGD

Als we als volwassene in een relatie wisselende bekrachtiging tolereren, komt dat doordat we dit patroon hebben ervaren in onze vroegste relaties met de mensen van wie we hielden. Mensen zoals onze ouders bijvoorbeeld. En ik kan je alvast verklappen dat je altijd de ouder of persoon die dit met je deed, zult blijven verlangen naar en liefhebben.

Laten we doen alsof de wet van aantrekking niet bestaat en dat je in je kindertijd consistente relaties zou kunnen hebben en als volwassene vibrationeel in lijn zou kunnen zijn met inconsistente relaties. Als je in je kindertijd volledige consistentie hebt ervaren in je relaties, vooral met betrekking tot je emotionele behoeften, en je zou iemand ontmoeten die wisselende bekrachtiging toepast, zou je onmiddellijk geïrriteerd raken en de relatie beëindigen. Als we opgroeien met wisselende bekrachtiging, leren we dat dit is hoe liefde zou moeten voelen. We brengen ons leven door met het aangaan van relaties met inconsistent liefdevolle partners en proberen hen consistent liefdevol te maken, zoals we altijd van onze ouders hebben gewild. Kijk eens naar de mensen in je vroege leven. Voldeed een van hen slechts inconsistent, onvoorspelbaar en af ​​en toe aan je behoeften (vooral emotionele behoeften)?

DE SLEUTEL IS CONSISTENTIE.

Als je in een relatie zit met intermitterende bekrachtiging, is er geen middenweg. Consistentie is de enige oplossing. Ofwel moet er consistentie worden ontwikkeld, ofwel moet je de relatie verbreken. Consistentie is cruciaal voor relaties. Zonder consistentie kun je geen veilige relatie opbouwen. Dus, ofwel heb je een partner die bereid is zich bewust te zijn van dit patroon en het samen met jou bewust te veranderen, ofwel heb je een misbruikende partner die geen intentie heeft om dit patroon te veranderen. Ze hebben geen intentie om dit patroon te veranderen omdat het hen helpt de controle te behouden en jou als een rat in een kooi te houden, met een poot obsessief aan de hendel, zodat ze ervoor kunnen zorgen dat aan hun behoeften wordt voldaan.

Als je met zo’n partner bent, heb je reden om bang te zijn. Je kunt ze niet vertrouwen, omdat ze, bewust of onbewust, jouw belangen willen verraden voor hun eigen doel: jou volledig controleren. Dit verlangen om jou te controleren vindt ook zijn oorsprong in trauma. Maar voordat je in de valkuil van codependentie trapt en denkt dat je hen kunt genezen, moet je beseffen dat het zeer onwaarschijnlijk is dat iemand, en al helemaal jij niet, daartoe in staat zal zijn. Je zult dit niet kunnen, omdat controle over jou hen ten goede komt. Door jou te controleren, vermijden ze hun eigen schaduwkanten. En de enige die kan besluiten om hun eigen schaduwkanten onder ogen te zien, zijn zijzelf. Sterker nog, de meeste van deze mensen zullen je vertellen dat ze hun eigen schaduwkanten onder ogen gaan zien, omdat die belofte een vorm van tijdelijke bevestiging is. Ze zijn niet echt van plan om hun eigen schaduwkanten te confronteren; het is gewoon dat de belofte en de schijn die het wekt, als een lokmiddel werkt. Het dient om je aan de haak te houden. Als je in zo’n relatie zit, is het tijd om te beseffen dat je hebt geïnvesteerd in je geloof in iets waarvan je hoopt dat het zal gebeuren, in plaats van in je observatie van wat er daadwerkelijk is gebeurd. Het voeden van de hoop houdt de status quo in stand en je zit in een relatie met een fantasie. Dit is geen bewuste creatie. Dit is in feite een vorm van ontkenning.

Weet je nog dat ik eerder zei dat intermitterende bekrachtiging ook inhoudt dat grenzen consequent worden gehandhaafd? Dit is de rol die de ontvanger van intermitterende beloningen speelt. Je verraadt je eigen grenzen en houdt je er inconsistent aan om te garanderen dat je consequent de gewenste beloning van de ander krijgt. Je eigen grenzen zijn als fiches of munten in een casino geworden. Je bent bereid ze op te geven om te krijgen wat je wilt. Deze relatie is transactioneel. En als je dieper kijkt, is het een relatie gebaseerd op controle. Als je aan deze kant van de intermitterende bekrachtigingsrelatie staat, probeert de ander controle te krijgen door je te geven wat je nodig hebt, willekeurig of als reactie op gedrag dat ze willen zien. Jij probeert controle te krijgen en te krijgen wat je wilt door je eigen grenzen op te geven. Het is een controledynamiek aan beide kanten. Je moet dus je grenzen duidelijk hebben en er vervolgens ZEER consequent aan vasthouden. Om meer te weten te komen over grenzen, bekijk mijn video getiteld: Hoe je gezonde grenzen ontwikkelt.

HOE CREËER JE CONSISTENTIE IN EEN RELATIE?

Nogmaals, als je een partner hebt die oprecht bereid is om consistentie in je relatie te brengen en zo een stabiele relatie op te bouwen (en die dat niet alleen maar zegt als een soort sporadische bevestiging), dan moet je het volgende doen…

Ze moeten consequent zijn in het voldoen aan jouw behoeften, zoals nabijheid, genegenheid en communicatie. Ze moeten besluiten om op bepaalde manieren te reageren, zelfs als ze daar geen zin in hebben (zoals dichterbij komen terwijl ze zich eigenlijk willen terugtrekken). En ze moeten bewust werken aan de emoties die zich tegen die reactie verzetten (zoals: waarom wil ik me terugtrekken terwijl ik weet dat ik, in het belang van de relatie, juist dichterbij moet komen?).

Je moet consequent zijn met je grenzen. Geef je gevoel van eigenwaarde niet op. Geef je interesses, voorkeuren, afkeuren en waarden niet op, ongeacht de druk die je partner op je uitoefent. Als je nee zegt, is het ook echt nee, dus geef niet toe. Doe nooit dreigementen in de relatie, tenzij je 100% zeker weet dat je ze ook daadwerkelijk kunt uitvoeren. Doe nooit beloftes, tenzij je 100% zeker weet dat je ze kunt nakomen. Stop met zeuren of smeken. Als ze je niet geven wat je nodig hebt, zelfs nadat je het hebt verteld, zoek het dan elders. Bepaal precies hoeveel je bereid bent in de relatie te investeren voordat je er een punt achter zet. Wees zo consistent mogelijk met jezelf, zodat er geen ruimte is voor manipulatie door de ander.

HOE JE EEN INTERMITTENTE BEKRACHTIGINGSPARTNER KUNT VERLATEN

Als je eerlijk tegen jezelf kunt zijn en erkent dat je een partner hebt die niet echt van plan is om het patroon van intermitterende bekrachtiging te doorbreken, dan kun je zelf bepalen of je je leven met die persoon wilt voortzetten zoals het nu is, zolang jullie samen zijn. Of dat het te pijnlijk is en je te veel heeft gekost, en dat je daarom besluit de relatie te beëindigen. Wees gewaarschuwd: wanneer je dit doet met een partner die intermitterende bekrachtiging toepast, zal diegene zich op magische wijze transformeren in de persoon die je altijd al wilde hebben… Maar het is een illusie. De illusie van hun verandering zelf is de intermitterende bekrachtiging. Het is de lokstof. Het duurt precies zo lang als nodig is om je weer aan de relatie te binden.

Het zal extreem moeilijk zijn om deze relatie achter je te laten, omdat het geen relatie is. Het is een verslaving. Je zult ontwenningsverschijnselen ervaren van de chemicaliën die je eigen lichaam aanmaakt en terugvallen in precies datgene wat je probeert te vermijden door de relatie aan te gaan, net zoals een drugsverslaafde die besluit te stoppen. Wees dus niet te streng voor jezelf als je het gevoel hebt dat je jezelf bent kwijtgeraakt in de relatie en dat je leven instort als je hem of haar verlaat. Omring jezelf met mensen die je steunen, die openstaan ​​voor de complexe dynamiek van verslavende relaties en die niet onterecht van je verwachten dat je er ‘gewoon overheen komt’ alsof je een knop kunt omdraaien.

Wanneer je erin slaagt om los te komen van dit soort relatie, zul je het gevoel hebben dat je uit een parallelle realiteit bent gestapt, net zoals een verslaafde zich voelt wanneer hij of zij eindelijk nuchter wordt. Je zult helder kunnen denken. Je zult merken dat je weer terugkomt, dat je jezelf hebt teruggevonden. Ik beloof je dat het uiteindelijk de moeite waard zal zijn. Als je hulp nodig hebt bij een relatiebreuk, kun je mijn video op YouTube bekijken met de titel: Hoe overleef je een relatiebreuk en/of liefdesverdriet ?

Intermitterende bekrachtiging is de krachtigste motivator en manipulatietactiek die er bestaat. Het houdt je gevangen in slechte relaties. Het is vaak de reden waarom we geen stabiliteit en emotionele zekerheid in een relatie kunnen creëren of waarom we een relatie die we echt moeten beëindigen niet kunnen verlaten. De voortdurende spanning in dit soort relaties vormt een directe bedreiging voor je welzijn. Dus als je in zo’n relatie zit, is het tijd om de dynamiek te herkennen en te veranderen