22 september 2020

 

Jaloerse ‘vriendinnen’

Jaloerse ‘vriendinnen’

Heb jij ooit een raar, onaangenaam gevoel gehad in het gezelschap van ‘vriendinnen’, op school of op je werk? Het is een vreemde sensatie die moeilijk te omschrijven is. Het enige wat je er met stelligheid over kunt zeggen, is: als je alleen bent, is het gevoel er niet en voel je je prima, maar als je met een groepje bent, voel je je slecht op je gemak, onzeker, net alsof de anderen constant een oordeel over je vellen.

Misschien wordt het duidelijker met een voorbeeld. Je bent al een paar weken aan de lijn. Je gaat er echt voor en die paar kilo’s die je kwijt wilde, zijn eraf. Eindelijk ben je weer terug op je oude gewicht en je voelt je er goed bij. Maar geen van je ‘vriendinnen’ heeft er iets over gezegd. Geen complimentje! Geen vraag! Niet eens een opmerking als: ‘ben je afgevallen?’ maar een absolute stilte. Een oorverdovende stilte, zou je kunnen zeggen. Deze stilte is geen toeval en het is juist deze stilte die dat onaangename gevoel veroorzaakt. Een ander voorbeeld? Je hebt net – in de uitverkoop nog wel! – dat jurkje gekocht, waar je al lange tijd je oog op had laten vallen, en je bent er dolblij mee. De reactie van je ‘vriendinnen’? Knorrig, kritisch, misschien zelfs ronduit onaardig. Misschien merken ze wel heel hatelijk op dat je er ook écht alles aan doet om er leuk uit te zien…
Tja, waarom zou jij nog aardig zijn tegen deze ‘vriendinnen’ en collega’s die zelf zo weinig aandacht aan hun uiterlijk besteden en in monsterlijke outfits naar school of het werk komen? En waarvan de kilootjes teveel in tientallen moeten worden uitgedrukt? Waarom zou jij je niet met zorg mogen kleden en geen aandacht aan je lichaam en lijn mogen besteden, alleen maar omdat ‘vriendinnen’ en collega’s erbij lopen alsof ze net uit bed komen en doen alsof aandacht aan je uiterlijk besteden ‘oppervlakkig’ is.

Het zijn retorische vragen, vragen waar we het antwoord al op weten… En eigenlijk zouden we ze moeten stellen aan al die ‘vriendinnen’, die gehuld in een grote trui en spijkerbroek, met scherpe tong commentaar op ons geven, alleen omdat we andere prioriteiten stellen en andere keuzes maken dan de mensen waar we dagelijks mee omgaan (op school, op je werk of waar dan ook).

Maar toch kunnen we dat onbehaaglijke gevoel niet van ons afschudden… Het probleem is gewoonlijk dat we vaak uit alle macht proberen om de goedkeuring van anderen te krijgen. Vooral van vermeende ‘vriendinnen’. Echte vriendinnen (en gelukkig zijn die er!) kunnen luisteren, zeggen het juiste woord op het juiste moment en geven je een goed gevoel door je te waarderen. Maar het probleem is nu juist deze waardering. Het zou zo fijn zijn als we ons ook goed zouden voelen zonder de waardering van echte en niet-echte vriendinnen.

Eigenlijk is er dus maar één oplossing waarmee je voorgoed dat onbehaaglijke gevoel waar we het in het begin van ons artikel over hadden, van je af kunt schudden. Probeer om niet afhankelijk te zijn van de goedkeuring en waardering van anderen. Voel je je mooi? Perfect! Ben je blij met hoe je eruit ziet? Prima! Houden zo. En wees er trots op. Maar laat het niet afhangen van het commentaar van vriendinnen en collega’s hoe jij je voelt. Wil je je toch laten leiden door de reacties van anderen… Kijk dan maar eens hoe de mannen op je reageren. En laat je ‘vriendinnen’ maar in hun sop gaar kijken. Het zal ze niet meer lukken om je een onzeker (rot)gevoel te bezorgen.

En jij? En jij? Herken jij de situaties die we hierboven beschrijven? Hoe reageer jij op jaloerse aanvallen van ‘vriendinnen’? Wat doe jij eraan? Of misschien doe je er wel helemaal niets aan? Schrijf ons (info@trendystyle.net) en deel je ervaringen met de andere lezeressen. De leukste reacties publiceren we hieronder.

Reactie van trendystylers

Reactie

Wat dat betreft heb ik alles “tegen”: ik ben 45 plus slank , zie er jong uit, heb een handicap en wil tot overmaat van ramp nog boven het maaiveld uit te steken. Tsja dan gaat je kop eraf! 😉

Reactie

Eigelijk herkent iedereen de ‘jaloerse’ vriendin. Ik heb twee vriendinnen, een daarvan kan ik goed mee we zijn op vakantie geweest en ook dan kom je mindere kanten tegen maar dat is heel goed gegaan. Ook wanneer er iets ergs was gebeurt konden we over alles praten als haar relatie uit was konden we daar ook over praten. Maar mijn andere vriendin, soms kan ik haar wel wat aandoen zo in en in gemeen dat ze kan zijn. Ze is zo bang om als laatste van ons drie te gaan trouwen of in haar ogen is een vaste relatie gelukkig zijn en ziet het dit als perfectie. Ook denkt ze in status, toen op de mavo zat en later het mbo deed zij havo en het hbo. Niets aan de hand ze kon beter leren en stond in haar ogen hoger dan ik. Maar ik kon via het MBO naar het HBO in de propedeutischeperiode was er ook niets aan de hand ze liet me goed aanvoelen dat ze toch dacht dat ik mijn p nooit zou halen omdat iemand van de mavo volgens haar niet gemotiveerd is en zoiezo niet mee kan komen op een hogere opleiding. Het beroep waar ik voor leer ligt hierarchisch gezien hoger dan het hare. Ik loop later in een net pak en zal meer verdienen. En vanaf dat moment dat ze er achter kwam dat ik als mavo-er wat in mijn ogen niets mis mee is, toch verder kom met mijn opleiding en het uiteindelijk echt wel ga halen. Brak er iets in haar, wanneer het lekker gaat op school wil ze er niets van weten dat onderwerp wordt nagenoeg afgekapt. Maar het moet alleen over haar gaan, ze is nu klaar met school en kan geen baan vinden terwijl ik met 1 sollicitatie gelijk een stageplaats heb. En mij eigelijk alles voor de wind gaat, maar gelukkig heb ik dan nog geen vriend. Ik voel me lekker niet verlege niet onzeker meer, vroeger deed ik dat heel erg keek tegen iedereen op en voelde me altijd minder dan andere meiden en jongens. Nu sta ik sterk in mijn schoenen en maak gewoon praatjes met meiden en jongens. Wanneer ze weet dat ik een jongen leuk vind of misschien wel gek op ben is ze niet meer te houden. Ze spurt er op af en maakt zichzelf belachelijk en mij. Ze komt altijd terug met de mededeling ‘hij wil wat van me’. Wat ik nu niet meer geloof maar eerder altijd klein en onzeker van ging voelen. Natuurlijk hebben we ook lol, maar als het om carriere en jongens gaat, wil het niet lukken. Ze is geen goeie vriendin dat weet ik al tijden het liefst wil ik haar niet meer als vriedin maar hoe kom je van iemand af. Ik kan niet boos worden omdat het zo ja sneaky is en je vraagt iemand niet ‘waarom ben je alleen maar blij als het minder goed met me gaat?’ maar goed, dat lost zich zelf wel weer op. Groeten

Reactie van jessy

Wou even reageren. Het is jammer dat we geen vriendin kunnen programmeren, dat scheelde veel piekerwerk en vertrouwen. Ik ben ook al een aantal keren behoorlijk op me bek gegaan bij vriendinnen waarvan ik dacht dat ik net zo belangrijk was voor hun als hun voor mij. Ja, om een geklaag aan te horen ! Maar wanneer je zelf een keer iets kwijt wil dan hebben ze het te druk. Zoiezo kom je erachter wie je vrienden of vriendinnen zijn wanneer je in een rot periode zit of niet lekker in je vel zit. Of ga maar eens met een goede vriendin op vakantie…kijk dan nog maar eens of ze werkelijk nog een goede vriendin is. Ben nu 31 jaar en ik leer nog steeds. Het is alleen jammer dat als je ervaringen hebt mee gemaakt met jarloerse vriendinnen, dat je dan niet snel contact maakt met nieuwe mensen. Waardoor je je vaak eenzaam voelt, en daar heb ik wel eens problemen mee. Ik wil natuurlijk niet te negatief overkomen. Ik heb me dan wel in veel vriendinnen vergist, jarloers op je relatie en de voor zorgen dat je het uitmaakt omdat hij niet aan hun voorwaarden voldoet. En dan nog zo stom zijn dat je je dan laat leven door hun, liet me teveel beinvloeden. Of jarloers zijn over je figuur, je uitelijk, je baan, je huis. Een opmerking plaatsen waarvan je gewoon een kut gevoel krijgt en met een gebogen koppie naar huis gaat. Het doet pijn als je je dat realiseert. Maar ik heb gelukkig 1 vriendin…..die aan de andere kant van het land woont. En zij is meer waard dan die handvol vriendinnen die in de buurt wonen. Want wanneer je bij iemand het gevoel hebt “uit het oog is niet uit het hart” dan kan je wel spreken van een goede vriendin. Familie heb je niet voor het kiezen en als daar rotte appels tussen zitten is dat verveelend, maar vriendinnen kies jezelf dus weg met die jarloerse vriendinnen ! Jessy

Reactie

Ik ben iemand die er redelijk goed uitziet, en ik heb het daar moeilijk mee. Ik presteerde goed op school en in het begin had ik wat vriendinnen. Een keer ontmoette ik een vriendin bij wie ik heel goed overeenkwam en niemand wou met haar uitgaan. We gingen samen uit en we begonnen er goed overeen te komen met mekaar. Tot ze andere mensen had ontmoet en begon ze me links laten liggen. Ze begon te roddelen over mij aan iedereen en dan wou niemand met me praten. Zij zelf was ook een mooi meisje dus ik begreep het niet. Dan werd ik uitgesloten door die groep tot de klas. De manier waarop deed natuurlijk wel pijn want vroeger was ik er fier op om er mooi uit te zien maar nu lijd ik daaraan. Het is alsof dat je eenzaam bent en niemand met mij wilt omgaan. Dat de mensen iemand bezien als een stuk vlees. Ik kreeg altijd kritiek over mijn uiterlijk dat te mooi zijn alleen maar nadelen heeft, terwijl dat die vrouwen er allemaal droomden van model te zijn. Ze waren altijd geschminkt en mooi gekleed terwijl dat ik altijd maar simpel gekleed was. Alles wat ik deed of zei was altijd verkeerd. De manier hoe dat ik erop reageerde was gewoon sterk blijven en proberen te overleven. Er geen aandacht aan te geven en niet te luisteren. Het probleem is ik heb die soort dingen al vaker meegemaakt.
Reactie

Ik zou graag willen dat vriendinnen zich meer bezig hielden met andere zaken
Dan een man aan de haak slaan, of bang zijn om over te blijven en daardoor
Angstvallig vriendinnen weren.
2 vriendinnen van mij hebben me jaloers laten vallen als een baksteen, omdat
Ik er goed uit zie, talent heb, zelfstandig ben en een goede baan heb. De tekenen dienden zich al aan: een negatieve energiestroom van haar naar
Mij toe op mijn verjaardag notabene, omdat mijn vader (!!) zei dat ik er
Mooi uit zag. Ijzige stilte van haar kant. Eerder had haar ex-vriend al meer
Dan gewone interesse getoont in mij (daar kan ik niets aan doen en ik werd
Daar ook kwaad om!)
Een andere vriendin is denk ik jaloers op mij (heb geen andere verklaring)
Omdat ze wil wat ik heb: een baan. Ik vond haar al overdreven aardig tegen
Me en andere keren weer bedekt vijandig (lang niet bellen en dan opeens
Emailen: “je had gebeld?”. Een keer heeft ze me werkelijk overladen met
Giften toen ze een keer gewoon kwam eten…. Ze had het verder alleen maar
Over zichzelf en over haar sores (de anders vriendin ook overigens, in mij
Hadden ze totaal geen interesse en dat maak ik HEEl VAAK mee) Ik heb haar
Gezegd dat het goed is als ze de kunstacademie gaat doen. Ze is aangenomen
En nu laat ze opeens helemaal niets meer van zich horen. Laatste contact met
Haar: weer een overdreven warme “knuffel”
Over nepvriendinnen gesproken! Je hebt er vriendinnen bij die blijkbaar een competitie met je aangaan,
Omdat ze bang zijn dat je meer in huis hebt dan zij. Waar komt die nijd toch
Vandaan? Heel jammer!!
Wat zou ik graag willen dat vrouwen elkaar gaan waarderen en verder kijken
Dan hun eigen frustraties. Hoe kan je dan met iemand anders communiceren?? Ik ervaar tegenwerking van mannen EN vrouwen als ze zich ongemakkelijk
Voelen omdat ik gewoon mezelf ben en niet in een mooi afgebakend hokje pas.

Reactie

Ik doe eigenlijk nooit wat ik probeer altijd aardig te zijn

Reactie

Ik ben een meid van 20 jaar en ik weet dat ik een hoop dingen mee heb zitten in mijn leven. Ik heb al vanaf jong meisje af aan veel aandacht gekregen van jongens. Ik houd heel erg van leuke kleding, ben wel met mijn uiterlijk bezig maar niet té veel. Gewoon op een gezonde manier. Ik vind uiterlijk absoluut niet het belangrijkste wat er is. Ik studeer nu rechten waar ik best hard voor heb moeten knokken. Mijn vwo-diploma is me niet aan komen vliegen. Misschien klinkt het ‘verwend’ of ‘arrogant’, maar ik vind bijvoorbeeld alleen maar jongens leuk die ook echt geinteresseerd zijn in mijn innerlijk. Ik weet dat ik er goed uit zie, en ik weet dat jongens mij daarom leuk of aardig vinden maar ik heb ook nog een karakter… Ik krijg soms viavia wel dingen te horen dat andere meisjes mij ‘arrogant’, een ‘modepopje’, ‘een slet’ vinden. Dat ben ik geen van allen, en ik heb soms het gevoel dat bijna ieder meisje mij haat omdat zo veel jongens mij leuk vinden. Als ik op een feestje ben en ik praat even met een jongen, dan komt zijn vriendinnetje er direct aangevlogen. Zo van ‘praat niet met haar, zij is gevaarlijk’. In mijn hockeyteam zitten er ook een paar meisjes, die me soms afkeurende blikken geven en nooit belangstellend zijn ofzo. Als ik van mijn échte vriendinnen uit mijn team bijvoorbeeld allemaal complimenten krijg over een nieuwe jas, zie ik die andere meisjes afkeurend kijken. En dat zijn zelf ook mooie meisjes dus ik snap de jaloezie niet. ‘Knap’ zijn wordt vaak bestempeld als iets waar je veel voordeel van hebt maar ik denk dat heel veel vooral jonge meisjes die knap zijn het er niet altijd makkelijk mee hebben. Ik kom misschien over als een zelfverzekerde mooie meid maar ik ben nog altijd dat verlegen meisje van vroeger, maar dan in een vrouwenlichaam. Ik vind het moeilijk om met zo veel mannelijke aandacht en jaloezie van andere meisjes om te gaan. Maar gelukkig bestaan er ook echte vriendinnen, die óprecht complimentjes geven en óprecht blij voor je zijn!

Reactie van laura

Heej,

Mijn vriendin wilde ineens niet meer met ze omgaan. Het leek ook alsof ze behoorlijk jaloers was omdat mijn klas beter met MIJ omging dan met haar!!! Ze gaf een andere vriendin van ons (nu alleen nog maar van mij) de schuld dat die het te ver vond om te fietsen naar mijn huis en dat ze niet meer met me naar school wilden fietsen! Ik vroeg aan onze vriendin waarom ze dat niet meer wilde en tot mijn verbazing zei ze dat ze van niets wist! Nu heeft ze een vreselijke hekel aan die vriendin die niet meer met me om wilde gaan, omdat die “onze” vriendin de schuld gaf. Nu fietst dat meisje weer met mij mee. In de klas heb ik er ook een lieve vriendin bij omdat haar vriendin de hele tijd zo raar doet, tegen mij, maar ook tegen haar. Dat is sinds die met een ander populair meisje uit de klas omgaat. Maar weer even over die eerste vriendin, ze had altijd kritiek op wat ik aanhad “niks voor mij” of “je bent daar nog veel te jong voor” “ik zou zoiets nooit dragen” en “sorry maar ik vind ze niet zo mooi”!!! Altijd maar weer kritiek, en ik moet zeggen; haar kleding is heel ouderwets!!!! Paarse fleecetruien, te kleine spijkerbroeken, zwarte glanzende (soort) lakschoenen, opgetrokken sokken, en lange wollen vesten moeten het werk voor haar maar doen. Ik ben gewoon anders dan zij is. Dit kon ik met een normale manier tenminste tegen mijn hartsvriendin zeggen, die werd tenminste niet boos, en dat is ze nu nog steeds niet. Maar de trien van hierboven is nu stikjaloers omdat ik goede vriendinnen heb, en zij valse vriendinnen. Ik heb er misschien niet zoveel, maar wel betere!!!! Want de “vriendin” van hierboven wist dat ik erg onzeker over mezelf was, en ben, en daarmee heeft ze gebruik gemaakt en gezegd dat de jongens haar leuk vonden en een lekker ding en dat ik lelyk was….. Dat is pas vals!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tip van Laura

Lees ook:   Onderwijzer aan de macht

Reactie

Hallo allemaal ik ben een meisje van 18 jaar en ben door mijn vriendinnen op 1 of andere manier afgestoten wat ik eingelijk niet erg vond. Het was eerste kerst dag en ik ging met een andere vriendin van mij gezellig naar de kroeg maar mijn andere vriendinnen hadden allemaal ruzie met dat meisje. Nou goed ik dacht bij mezelf dat loop wel goed er gebeurt niks dat dacht ik dus mooi verkeert! Het liep op vechten uit waardoor ik tussen beide partijen instond en ze probeerde uitelkaar te halen! Wat ook lukte! De volgende dag belde ik nog met die andere vriendinnen waar ik niet mee uitging over wat er was gebeurt alles nog koek en ei. Tot een paar dagen erna ik een smsje kreeg t ik tegen viel die avond moest ik er dan wel tussen springen nou ik vond dus van niet! Na een ruzie over wat er gebeurt was en weer bijgepraat te hebben lieten zei niks meer van zich horen en ik bleek dus de boosdoener te zijn! Nu denk ik bij me eigen bekijk het allemaal ik heb hun niks gedaan en ze doen maar met 1 van de vriendinnen bel ik nog wel ma meer ook niet en ik vind het heer;llijk lekker rustig!

Reactie

Als ik het zo lees herken ik veel van het jaloerse gedrag maar in het dagelijks leven wordt het soms zo gebracht dat je gaat twijfelen aan je zelf. Is ze nu wel of niet jaloers? Ik heb dan een vriendin en ze is er echt voor mij geweest in een hele nare tijd, dat ik mijn partner verloor. Ik kon er altijd bij terecht. Daarna kreeg ik een ander relatie die is dan uit gegaan en ik raakte in de put. Met pijn en moeite ben ik bezig geweest er uit te kruipen en ze was er weer voor mij. Ik kon altijd bij haar terecht. Op een gegeven moment heb ik voor mezelf gekozen en ben ik dus drastische maatregelen gaan nemen. Heb ik besloten niet meer voor anderen te gaan leven en nu eindelijk de dingen te gaan doen die ik altijd al heb willen doen van af mijn jeugd. En ik deelde alles ook met mijn vriendin. Ik werd weer gelukkig met mezelf, ik begon te stralen na 1,5 jaar en werd weer verliefd op het leven en ging van mezelf weer houden. En toen bemerkte ik bij mijn vriendin iets van jaloezie, maar ik noem het gezonde jaloezie. Op dat moment had ze in de gaten hoe haar leven er uit zag. En hoe ik, bijna in dezelfde situatie, toch nog gelukkig kon zijn. We zijn beiden alleenstaand en onze gezondheid is niet de van het, leven van een minimum en hebben 2 puberende zonen. En ik was toch in staat een eind te maken aan een relatie dat niet meer goed aanvoelde. Zij heeft wel een vriend maar dat loopt niet zo als het moet lopen. Uiteindelijk is ze nu depressief en aan de medicijnen, en gaat ze wat aan haar situatie veranderen want zo wil ze ook niet meer verder leven en oud worden, dus ben ik nu uit eindelijk haar voorbeeld. En dat doet me van de ene kant wel goed, dat ze nu tot het besef komt dat er nog zoveel moois in het leven is. Het heeft haar de ogen geopend dat ze zo niet meer verder wil. Maar hoe dan wel, zegt ze. Ik zei, je ziet het nu in, en dat is al heel wat er naar handelen komt met behulp van maatschappelijk werk ed, ook wel. Dus in deze situatie ervaar ik het als gezonde jaloezie, het doet haar beseffen hoe haar situatie nu is. En ik ben blij dat ik die inzicht 10 jaar eerder dan haar heb door 3 grote verliezen binnen 4 jaar. Het heeft mij de kracht gegeven om er sterker uit te komen, en voor mezelf te kiezen. En doordat ik zie dat ik een beetje een “voorbeeld” voor haar ben, ben ik ook wat van mijn minderwaardigheidscomplex kwijt geraakt. Maar er zijn momenten dat ik haar jaloezie gevoeld heb, dat is dan minder prettig om te ervaren, maar met de vriendschap ben ik gewoon door gegaan omdat zij in hele nare tijden er voor mij is geweest. En ik noem het gezonde jaloezie. Dat scheelt natuurlijk ook

Tip van daniëlle

Ik herken ook dat jaloerse gedoe van vriendinnen. Ik vind mezelf helemaal niet fantastisch maar af en toe mag ik ook best eerlijk zijn tegen mezelf en beseffen dat ik er beter uitzie dan een aantal van mijn vriendinnen. Een keer was het zelfs te erg en met die vriendin heb ik er ook een enorme ruzie over gehad. Het was namelijk zo dat er een leuke man stond, en wij hadden hem beide gezien. Hij stond voor ons in de rij van de kassa en omdat wij weinig hadden, stond hij nog in te pakken toen die vriendin van mij pinde. Hij keek mij aan en glimlachte lief, hij had echt werkelijk mooie ogen. Maar we liepen verder, en toen zei mijn vriendin tegen mij “wel jammer he, dat hij niet keek” en ik zei dus eerlijk, dat ik hij wel had gekeken en echt heel lief had geglimlacht. Waarop zij botweg antwoordde “ja hij moest toch ergens naar kijken toen ik aan het pinnen was”. Ik was geshockeerd, waar haalde ze de brutaliteit vandaan om op mij neer te kijken en dat hij even “ergens naar keek” omdat zij bezig was. Ik vind het niet erg, ik vind het juist leuk als mannen, zeker vrienden van mij, naar mijn vriendinnen kijken. Dat raad ik anderen ook aan, doe zelf niet jaloers. Als je onzeker bent, mogen je vriendinnen dat best weten en als dan iemand met je flirt of je bent afgevallen, of iets dergelijks, mogen ze best trots op je zijn. Echter als je kapsones hebt, en ze je er meerdere keren voor gewaarschuwd hebben, moet je ook de consequenties dragen en loop je de kans dat je vriendinnen kwijtraakt. Kijk zo naar jezelf, en naar anderen, maar oordeel niet te veel. En als iemand blij is,.. Laat die persoon blij zijn en al zeg je maar, “goed gedaan” zal die persoon dat veel meer waarderen dan wanneer je het negeert.
Daniëlle

Tip van kel

Ja, ik herken het ook wel een beetje. Ik weeg zelf 53 kilo, heb een leuk figuur en alleen winkels waar maat 34 verkocht wordt, zijn voor mij weggelegd. En dan ook nog een leuk koppie waar menig man mij wel eens om nakijkt. Alsof dat nog niet genoeg is, ben ik ook nog redelijk gezegend met een stel goede hersens waardoor ik een mooie schoolloopbaan had en nu een leuke carriere. Ik ben nu ook al vier jaar gelukkig met een lieve vriend waar ik in april mee ga trouwen. We hebben een huis en ook met hem gaat het geweldig. We zijn jong, ik 22 en hij 24. We hebben veel plannen voor de toekomst. Voor onze kennissen, vrienden en zelfs onze familie dus alle reden om jaloers op ons te zijn. Maar al die mensen vergeten nogal wat. De afgelopen periode hebben we allebei een opa verloren. Ik heb eind september een neef verloren omdat hij zichzelf het leven ontnam. Die neef was net zo oud als ik en had heel veel plannen. Over de rest kan ik me hier niet uitlaten. Hoewel we er best veel over praten, lijken mensen met het idee te leven; het gaat ze voor de wind, ze komen er vast wel overheen. Ja, we komen er zeker overheen, maar wel met moeite. Op het moment dat ons iets leuks ten deel valt, staan mensen wel voor ons klaar met alle kritiek en tegenwerpingen. Maar, als er iets gebeurt wat niet leuk is en wat diep ingrijpt in ons leven, hoor je die mensen niet. En dat, terwijl je wel altijd voor diezelfde mensen klaarstond op het moment dat hen iets naars overkwam. Een troost, uiteindelijk merk je wel wie écht om je geeft. Kel

Tip van edith

Hoi, ik wil even regaeren op het artikel over jaloerse vriendinnen. Ik ken het zo ontzettend goed!! Tot voorkort was ik altijd heel onzeker en vond ik mezelf niet zo geslaagd. Ik was heel afhankelijk van de mening van anderen. Het stomme was dat ik eigenlijk niet nodig was, want ik zie er knap uit, al heb ik geen maatje 36, en ik heb talent. Onlangs ben ik in therapie gegaan en dat helpt mij enorm. Ik denk nou heel anders over mezelf: ik voel me niet slechter of beter dan een ander, maar gewoon ‘gelijk’. En mijn so-called friends accepteren het niet. Het lijkt alsof ik iedereen kwijt geraak, nu ik me niet meer voor hun karretje laat spannen. Heel confronterend is dit. Ik voel me er eenzaam door, ook omdat de therapie heel zwaar is en ik soms echt wel een luisterend oor zou kunnen gebruiken.Ik sta er dus alleen voor. Maar ik ben liever alleen dan met deze valse vriendinnen…. Edith

Tip van caroline

Hoi, ik heb een aantal fijne vriendinnen die me altijd wel complimentjes geven als ik bijvoorbeeld nieuwe schoenen heb als ze je een complimentje geven voel je je goed bij mij in de klas zitten jammer genoeg ook nog een paar meisjes en die geven aleen maar kritiek als je iets nieuws hebt dit is heel storend na een tijdje merk je wel dat ze jaloers zijn want dan hebben ze hetzelfde aan wat ik eerst aan had en waar ze kritiek opgaven en om zichzelf te verdedigen zeggen ze ook nog dat het totaal iets anders is wat ze dragen gelukkig zijn het mijn vriendinnen niet ik wil hiermee alleen zeggen dat ik hele fijne vriendinnen heb waar je trots op mag zijn.

Tip van leila

Hallo allemaal, Ik ken helaas de situatie heel goed. Het gaat niet echt om mijn Vriendin maar om de vriendin van mijn Zwager. In het begin van onze ontmoeting dacht ik dat we vriendinnen worden maar ik kan haar nu niet uitstaan. Ik krijg zo een slecht gevoel als ze in de omgeving is. Ze heeft me meerdere malen verteld dat ze de mooiste is. Ze praat niet met mij alleen hoi en doei en verder niets, als ik een conversatie met haar wil beginnen antwoordt ze heel kort en krachtig. Ik voel me niet comfortabel in haar omgeving. Ik heb tot nu toe niets gedaan, ik dacht altijd dat ze later familie wordt en ik wil geen conflicten hebben. Maar ik denk dat als je dit soort mensen negeert laat je zien ! Dat hun daden jou niets doet en op gegeven moment stoppen ze er mee. Verlaag je zelf niet tot hun niveau.

Tip van sammy

Ja dit fenomeen ken ik. Ze zeggen vaak, je leert je vriendinnen kennen als het slecht met je gaat. Nou bij mij is dit nou net andersom. Als het slecht met mij gaat, zitten ze allemaal op mijn rug van ‘owh wat erg voor je’. En als het goed met je gaat dan kijken ze je niet eens meer aan. Je zou dan bijna denken dat ze er alleen voor je zijn als het slecht met je gaat, zodat ze zich beter kunnen gaan voelen. Als je echt een topdag hebt, vinden ‘vriendinnen’ dat ik de boel allemaal opblaas. En zo gaat dat eigenlijk met alles, ook bijvoorbeeld als ik een nieuwe outfit heb. Ik kan het hierdoor beter vinden met de boys dan de girls. Als je een topdag hebt, gaan ze helemaal mee. Met de ladies lijkt het of je de hele tijd bezig bent in een competitie. Maar alleen met de boys omgaan heeft weer het shit dat die ‘vriendinnen’ er weer niet tegen kunnen. Ach ja zo blijf je maar doorgaan. Maar ja mensen die het niet oprecht met je menen, verdienen je vriendschap niet!!! Sammy

Reactie van ?

Hallo,
Ik wilde reageren op dit onderwerp, ik heb het zelf dus ook meegemaakt, ik had altyd al een ongenaam gevoel in het bijzijn van vriendinnen. Het ging over zaken zoals; jongens die ze leuk vonden die mij dan leuk vonden, kleding, als ik hogere cijfers haalde enz. Ik merkte aan hun opmerkingen dat ze jaloers waren, vooral als het bijv. Goed ging bij mij en als ik bijv. Meer aandacht kreeg dan hun. Het waren misschien de kleinste dingen op dat moment, maar achteraf zat ik er nog steeds mee en had niet het lef om het tegen hun te zeggen, omdat ik dacht dat ik ze daarmee kwijt zou raken, maar goed uiteindelijk heb ik er wat van gezegd en is ons vriendschap van een aantal jaren voorbij. Maar om steeds zulke dingen aan te horen, daar wordt je zelf ook niet beter van, ik heb er absoluut geen spijt van, want ik ben beter af zonder zulke vriendinnen die constant kritiek uitoefenen en je bepaalde dingen niet gunnen. Ik zou mensen adviseren dat wanneer ze zich in zo’n situatie bevinden, ze er altijd wat van moeten zeggen, omdat je jezelf alleen maar slechter gaat voelen. Groetjes.

https://www.trendystyle.net/psyche/jaloersevriendinnen.html

Gerelateerde berichten