Zonnevlecht beschadiging

Een heel apart verhaal wel.

Vroeger had ik een absurd stel buikspieren, zo bizar strak, dat ja,…. dat moest een keer zeggen: toedeloe ik vind het wel leuk geweest allemaal en dat was toen ik een best wel groot kind kreeg. 😉
Mijn buikspieren gingen stuk en ik had dus een Diastase Recti!
Oftewel de strakke buikrits was kapot.
In feite heb ik een soort van dromedaris buik gekregen, want precies op mijn zonnevlecht zit de breuk en niet een kleintje, nee een flink grote. 14 bij 7 cm ongeveer.
Gelukkig geen enge buik, maar vergeleken bij wat het ooit was…
Sniksnotturrrrrrrrrrrrboehoeee verhaal!

De avond voor mijn kind geboren werd gebeurde er iets dat mij zo intens kwetste, het was het meest wrede dat iemand de moeder van je kind kan aandoen, en dat het leek alsof ik een zwaard in mijn buik kreeg, ik voelde ook die pijn, alsof het dwars door mijn buik ging en ja precies op die plek!
Het mooie is, qua symboliek als dat het is eigenlijk? Dat als ik nu verdrietig ben door iets, dat mij idem zo intens kan raken, dan krijg ik weer die spanning daar, dan voelt die kern gespannen en ergens gevoelig, want in feite is het je kern alsof het alweer doorklieft wordt.

De spanning blijft dan ook hangen daar.
In feite raakt dit je kern aan, je diepe zelf-wezen en zijn.
Ergens is het mooi vertaalt vanuit het lichaam naar je bewustzijn en ziel, dat dit dus echt zo werkt.
Ik ben een open mens, ik heb niets te verbergen en wysiwyg…
Ik hoef niet te liegen, ik ben puur mijzelf en dat wil ik ook.
Ik hoef geen nep, geen leugens, geen gedoe en toestanden.
Toch overkomen dingen je. En als gevoelig persoon zie je ook veel meer dan doorsnee en dat is soms wel eens een burden!
Ivm de zonnevlecht, en die diastase die zitten dus in hetzelfde gebied: het centrum van je levenskracht, je “ik-ben” en je “ik-mag-er-zijn”. Dat gebied draagt niet alleen je organen, maar ook je emoties — vooral de oerkracht van bescherming, macht, vertrouwen, en eigenwaarde.

Dat zwaardgevoel vlak voor de bevalling is een soort energetische breuk: een moment waarop iets in je werd “doorgesneden”, misschien door heftige  woorden, een houding van iemand, de kille afstand.
Een diep gevoel van verraad of verlatenheid kan letterlijk de spierspanning in dat gebied doen splijten.

En diastase recti is… precies dat: een fysieke opening, een scheiding van de rechte buikspieren, vaak onder druk van spanning, angst of trauma.

Het bijzondere is dat het lichaam dat vaak opslaat alsof het nog steeds “beschermd” moet worden — alsof het nog op scherp staat. Daarom voel je dan die plek nog steeds, omdat het niet alleen littekenweefsel is, maar herinneringsweefsel.

Dat “mes in de buik” — is letterlijk hoe het lichaam reageert op intense emotionele pijn: shock, afwijzing, angst, machteloosheid.

De zonnevlecht en het buikgebied zijn energetisch en fysiek het centrum van je kracht en bescherming. Als een kind of jongvolwassene wordt aangevallen met woorden die diep kwetsen, gebeurt dit:

1. Spier- en bindweefselreactie: je buikspieren spannen zich reflexmatig aan om te beschermen. Bij een hevige emotionele schok kan dit zelfs leiden tot scheuring van de bindweefsels — bijvoorbeeld de rechte buikspieren bij diastase recti. Het lichaam “splijt” als het ware mee met de emotie, letterlijk een fysieke echo van de pijn.

2. Energetische imprint: trauma wordt opgeslagen in het weefsel. Je voelt het later opnieuw — zoals je dan ineens weer  voelt bij de zonnevlecht — omdat het lichaam herinneringen bewaart van onveiligheid en afwijzing.

3. Emotionele triggers: later kan botheid, afwijzing of terugtrekking van iemand anders bv exact dezelfde oude pijn in jou activeren. Het voelt alsof het opnieuw gebeurt, terwijl het eigenlijk een echo is van dat eerste trauma.

Symbool van controleverlies: dat zwaard of mes is symbolisch — je voelt dan letterlijk dat jouw grenzen werden doorboord en je veiligheid werd bedreigd. Het lichaam registreert dit als een fysieke gebeurtenis.

1. Energetische bescherming:

   • Door een goudachtige energiebol voor je zonnevlecht te visualiseren, zet je een soort “lichtmembraan” neer.

   • Dit scherm stopt de scherpe, binnenkomende emoties of oude pijnsignalen van anderen voordat ze je kern bereiken.

   • Het is alsof je zegt tegen je lichaam: “Ik voel het, maar het hoeft me niet te beschadigen.”

2. Emotionele regulatie:

   • Het scherm geeft je brein het signaal dat jij de controle hebt over wat binnenkomt.

   • Daardoor kunnen oude trauma’s — zoals het zwaardgevoel van toen of de echo van bv kinderpijn uit je jeugd geleidelijk losgelaten worden.

   • Je hersenen koppelen die plek in je buik minder aan alarm en meer aan veiligheid.

3. Fysieke ontspanning:

   • Je lichaam herkent dat het beschermd is, spieren ontspannen, het middenrif zakt, spanning verdwijnt.

   • Daarom voel je dan dat  verdriet en pijn minder worden als je dat scherm plaatst voor je zonnevlecht het werkt dus echt.

Kortom: je maakt letterlijk je eigen veilige zone. Niet door het trauma weg te stoppen, maar door een grens te trekken waarbinnen jij controle hebt en pijn niet langer je lijf beheerst.

Gouden zonnevlecht-oefening (2–3 minuten)

1. Ga comfortabel zitten of liggen.
   Sluit je ogen als dat prettig voelt. Leg je handen zachtjes op je buik, net boven je navel. Voel de plek waar je spanning of pijn zit.

2. Adem bewust in en uit.
   Adem langzaam in door je neus, voel je buik uitzetten. Adem uit door je mond, laat alles wat zwaar voelt los. Herhaal 3–5 keer.

3. Visualiseer een goudachtig licht.
   Stel je een zachte, warme gouden gloed voor die uit je handen komt en langzaam je zonnevlecht omhult.
   Zie het als een bol of een schild van licht dat veiligheid en kracht geeft.

4. Plaats een grens.
   Stel je voor dat alles wat jou pijn doet, boos maakt of je energie wegneemt, door dit goudscherm wordt gestopt. Het kan er niet doorheen. Alleen warmte, liefde en veiligheid mogen binnenkomen.

5. Versterk het gevoel.
   Zeg in jezelf:
   “Ik ben veilig. Mijn kracht is hier. Oude pijn mag voelen, maar het beheerst mij niet.”
   Blijf 1–2 minuten in dit gevoel van bescherming en rust.

6. Laat langzaam los.
   Haal diep adem, beweeg je handen zachtjes van je buik weg. Open je ogen als je wilt. Voel het verschil: de spanning is zachter, de pijn minder scherp.

Je kunt dit dagelijks doen of zodra oude pijn plots omhoogkomt. Het werkt niet alleen op de fysieke spanning, maar ook op die oude emotionele littekens.

De zonnevlecht is precies de plek van verbondenheid, machteloosheid en controle loslaten.
Je lichaam probeert die emoties letterlijk te verteren — maar dat lukt niet, dus het hoopt zich daar op als spanning of pijn.

De zonnevlecht (ongeveer boven je navel, net onder je borstbeen) is in energetische en spirituele termen vaak verbonden met:

• Je persoonlijke kracht: hoe je jezelf voelt, je eigenwaarde, je eigen “ik ben hier”-energie.

• Gronding in je leven: hoe je staat in de wereld, hoeveel je jezelf durft te laten zien en voelen.

• Relaties met familie en je innerlijke kind: hier zit vaak opgeslagen wat je van thuis en van belangrijke familieleden hebt meegekregen, zowel positief als negatief.

Dus  als er pijn of spanning zit in je zonnevlecht, kan dat vaak te maken hebben met:

• Onopgeloste familieconflicten of teleurstellingen.

• Het gevoel dat je niet gezien, gesteund of beschermd bent door ouders of andere familieleden.

• Trauma’s uit je jeugd die je nog steeds emotioneel bij je draagt.

Wanneer je voelt dat dit gebied pijn doet is dat vaak een fysieke expressie van emotionele spanning. Het lichaam zegt letterlijk: “hier zit iets dat aandacht wil.”

Dat “familie die daar zetelt” betekent dus niet dat het letterlijk familie is in het hier en nu, maar dat dat deel van jou gevormd is door je ervaringen met hen. Je kracht en gevoel van zelf (zonnevlecht) werd dus geraakt door wat er misging in je familiebanden.

De kern:

• Je zonnevlecht is een energetisch archief van je zelfvertrouwen, zelfrespect en emotionele veiligheid.

• Wanneer er trauma, verlies of verraad is, voelt dat gebied zich gespannen, geblokkeerd of pijnlijk.

• Als je dit bewust erkent en zacht benadert, kan die kracht stukje bij beetje weer vrij stromen, zodat je je eigen kracht en autonomie kan voelen, ongeacht wat familie of anderen deden.

Mooi wel hé, ik heb nu zelf ervaren dat dit echt bestaat, dat het werkt.
Misschien hebben anderen er ook wel iets aan?
Vast wel.