Luizen hoe men dit vroeger te lijf ging

Luis in het haar, je moet er niet aan denken.
Toch overkomt het mensen en mn kinderen.

Zij kunnen elkaar sneller besmetten aangezien zij op school bij elkaar zitten en met elkaar spelen en de tafeltjes delen, maar ook de kapstok waar de jassen hangen.

In de vorige eeuw rond 1940 noemde men luis “Pediculus”.

In ziekenhuizen en gestichten maakt men gebruik van de petroleumkap.
Men gebruikt ook wel lysol en sabadil azijn.
Men maakt de haren nat met petroleum, en doet dit in de avond voor het slapen gaan, met een doek als een kap om het hoofd.
Mochten er wondplekjes zijn doe daar dan vaseline op.
De volgende morgen wast men het haar uit en zijn de luizen verdwenen.

Bij sabadil azijn wordt de doek later uitgekookt, het gebeurd nml vaak dat luizen vluchten in de plooien van een doek.
Deze behandelingen zijn echter niet ongevaarlijk, zeker bij kinderen niet.

In de oorlogsjaren verkocht men ook een vloeistof genaamd “Cuprex”, een koperverbinding.
Dat werkte enorm goed dat zowel de luizen als de neten vernietigde.

Uit Amerika kwam een poeder met de naam D.D.T.
Dat eveneens afdoende werkte (en zwaar giftig was!)

Men dacht zelfs dat het hebben van luizen een teken van een goede gezondheid was.
Zelfs dat luizen uit het menselijk lichaam zouden ontstaan, de ”luizenbalk” zou dan ‘springen’.
Dat is natuurlijk grote onzin.
En dat er luizen van een dood lichaam wegliepen komt omdat zij een andere levende gastheer zoeken.

Men had het ook over de “viltluis” dat was de schaamluis die zich ophield in het schaamhaar en onder de oksels.
Vaak kreeg men dit door geslachtsgemeenschap met iemand of door te slapen in een niet verschoond bed van iemand die besmet was.
Men zei dat men hier vanaf kon komen door schoon te zijn, en te wassen met groene zeep.
Het beste was alsnog het afscheren van de beharing waar ze zich bevonden.

Kopje schoonmaakazijn met een handje soda in een lege machine en een was laten draaien (zonder was!). Wallaaaa, schone machine!:

Men had toen ook last van klerenluis.
Een wijfje van de klerenluis legt ongeveer 300 eitjes in de plooien van kleding.
Men kreeg als advies om toch zeer proper te zijn en alles goed te wassen elke keer.
Was de bedden en lakens en kleding met een sterk sodawater.
De klerenluis was ook nog eens erg gevaarlijk aangezien de luis de ziekte vlektyfus voortbracht.

Related posts