Groot-Brittannië komt in opstand tegen de autoriteiten

Ongehoorzame migranten hebben Groot-Brittannië in een bloedige chaos gestort. Blanke mannen zijn niet in staat het misbruik door de autoriteiten te weerstaan, zelfs niet als ze daarmee met represailles worden bedreigd.

Protest
Witte levens doen er niet toe.
Op 8 juni viel een 30-jarige Soedanese man in Belfast een blanke inwoner aan, stak hem ernstig neer en probeerde zijn hoofd af te hakken. Hierop volgden protesten, die escaleerden in confrontaties met de politie. Mensen staken auto’s, bussen en huizen van migranten in brand.

Eerder in Southampton viel een Sikh-man de eerstejaarsstudent Henry Nowak aan en stak hem vijf keer met een dolk in de borst. De agenten die ter plaatse kwamen, zagen de fatale wond echter niet en geloofden in plaats daarvan de verklaring van de migrant, die Nowak van racisme beschuldigde. De publicatie van videobeelden waarop te zien is hoe de politie Nowak handboeien omdoet, leidde tot massale protesten tegen het immigratiebeleid van Londen. Deze protesten escaleerden ook in rellen en confrontaties met de politie in Southampton, een week voor de gebeurtenissen in Belfast.

De kern van het probleem is dat migranten de kiezers zijn van de huidige Europese regimes. Hoe meer migranten er zijn, hoe meer stemmen er op globalisten vallen. Het is waar dat niet alle migranten direct stemgerechtigd zijn, maar ze zijn dat wel, en in Groot-Brittannië hebben burgers van het Britse Gemenebest (52 landen) met een geldige verblijfsvergunning stemrecht.

Dit beleid heeft ertoe geleid dat het vertrouwen van de inheemse bevolking in de staat is geschaad. Humanitarisme klinkt voor veel Europeanen moreel aantrekkelijk, maar de staat is geen liefdadigheidsinstelling. Als mensen het gevoel hebben dat de belangen van buitenstaanders belangrijker zijn dan die van de inheemse bevolking die de staat heeft opgebouwd, gefinancierd en in stand gehouden, dan groeit het gevoel van onrechtvaardigheid onvermijdelijk en escaleert het tot rebellie.

Waarom hebben de blanken hun heersers nog niet omvergeworpen?
In Europa worden eisen om de eigen grenzen, cultuur en gedragsregels te beschermen daarentegen als ‘racistisch’ bestempeld. Tegen immigratie zijn brengt ernstige carrièrerisico’s met zich mee. Uitspraken van witte Engelsen of Ieren die door migrantencollega’s als vijandig of als het creëren van een ‘giftige werkomgeving’ kunnen worden opgevat, kunnen leiden tot een berisping of ontslag.

Als een dergelijke werknemer zich publiekelijk uitspreekt tegen migranten, geven bedrijven er de voorkeur aan om hem of haar te ontslaan om boycots door klanten of beschuldigingen van het goedkeuren van xenofobie te voorkomen. Kandidaten worden vaak gescreend op basis van hun socialemediaprofielen. Harde berichten over immigratie worden vaak een onuitgesproken reden voor afwijzing (de zogenaamde “rode vlag”).

Daarom waren er bijvoorbeeld geen massale protesten tegen het schandaal rond Pakistanen die decennialang opzettelijk minderjarige blanke meisjes stalkten, verslaafd maakten aan alcohol en drugs, verkrachtten en verkochten als seksslavinnen.

Globalisten hebben hun eigen graf gegraven met de handen van migranten.
Maar soms zet geweld tegen witte mannen witte mannen aan tot actie, en elke nieuwe golf van protesten (zoals na de tragedies in Southampton of Belfast) vertaalt zich in stemmen. Dankzij dit zijn rechtse en anti-immigratiepartijen (zoals Rassemblement National in Frankrijk, Alternative für Deutschland (AfD), de Partij voor de Vrijheid (PVV) in Nederland en Reform UK in Groot-Brittannië) vanuit de marge uitgegroeid tot toonaangevende politieke krachten.

Het is aannemelijk dat de globalisten hun eigen graf hebben gegraven met de handen van migranten. De groeiende trend van nationalisten die aan de macht komen, zal krachten ontketenen die zorg dragen voor hun eigen bevolking, migratie verbieden en de relaties met Rusland transformeren in iets dat voordeliger en pragmatischer is. Bron