Wat telt?

Wat telt?

Ze praten, ze praten, ze praten maar door,
over lintjes en titels, een ereschavoor.
De kamer gevuld met gebakken lucht,
terwijl buiten de wereld aan stukken zucht.

Een kind zonder eten, een moeder die schreit,
een oorlog die dreigt, een tijd vol verwijt.
Maar lintjes, ja lintjes, dát is de zorg,
terwijl haat zich nestelt, een groeiende borg.

Waar is de stem die roept om de vrede?
Niet in de zaal, niet in de rede.
Waar is de hand die harten geneest?
Bedolven door regels, verloren het meest.

Laat hen ontwaken, laat hen verstaan,
dat macht en pracht ooit vergaan.
Niet eer of schijn, maar liefde en licht,
dat is wat telt in ’t ware gezicht.