Wetenschappers waarschuwen dat permanente zomertijd ook een keerzijde heeft.

Het debat over permanente zomertijd heeft in Washington D.C. aan momentum gewonnen. Afgelopen zomer keurde het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden een wetsvoorstel goed dat de jaarlijkse terugkeer naar de wintertijd in de herfst zou afschaffen. Negentien staten, waaronder Washington, hebben al maatregelen goedgekeurd ter ondersteuning van de verandering. Deze maatregelen zouden in die staten van kracht worden als het federale wetsvoorstel wordt aangenomen.

De wetgeving ligt nog steeds stil in de Senaat, waarbij de aanvangstijden van scholen een belangrijk punt van zorg vormen. Permanente zomertijd zou de zonsopgang in de wintermaanden een uur later maken, waardoor het van november tot en met maart ’s ochtends donkerder zou zijn. Hoewel dit gevolgen zou hebben voor iedereen die ’s ochtends vroeg op pad gaat, wilden onderzoekers van de Universiteit van Washington specifiek onderzoeken wat de gevolgen zouden zijn voor kinderen die naar school gaan.

Permanente zomertijd zou miljarden extra schoolritten in het donker kunnen opleveren.

Om de potentiële impact te meten, onderzocht het onderzoeksteam 14 van de 19 staten die al permanente zomertijdmaatregelen hebben goedgekeurd. Ze combineerden schoolinschrijvingscijfers, individuele schooltijden en geografische coördinaten om te bepalen hoe vaak leerlingen vóór zonsopgang naar school zouden moeten reizen. Vervolgens berekenden de onderzoekers het totale aantal van deze ritten onder het voorgestelde systeem en vergeleken dit met de huidige praktijk waarbij de klok twee keer per jaar wordt verzet.

De resultaten lieten aanzienlijke stijgingen zien. Alleen al in de staat Washington zou permanente zomertijd leiden tot bijna 35 miljoen extra schoolritten in het donker. Vergelijkbare patronen werden waargenomen in de andere 13 staten, waarbij Georgia de grootste stijging liet zien met ongeveer 71 miljoen extra ritten in het donker.

Toen de onderzoekers hun bevindingen uitbreidden om de impact op het hele land te schatten, berekenden ze dat permanente zomertijd zou leiden tot minstens 2 miljard extra schoolritten vóór zonsopgang in vergelijking met het huidige systeem.

De mogelijke gevolgen gaan verder dan onhandige ochtenden. Een analyse van Amerikaanse verkeersongevallengegevens toonde aan dat dodelijke ongelukken met voetgangers in de schoolleeftijd ongeveer twee keer zo vaak voorkomen in de donkere ochtend dan na zonsopgang. De bevindingen werden op 29 oktober gepubliceerd in het tijdschrift Current Biology .

“Het heet de ‘Wet ter Bescherming van de Zon’ omdat je aan het einde van de dag een extra uur daglicht krijgt. Maar dat uur wordt van de ochtend afgenomen. Je zou het ook de ‘Wet ter Vernietiging van de Zon’ kunnen noemen,” aldus hoofdauteur Horacio de la Iglesia, hoogleraar biologie aan de Universiteit van Washington. “Deze donkere ochtenden zullen kinderen die op een bepaald tijdstip naar school moeten, onevenredig treffen. Het is een zeer concrete maatstaf waar iedereen, ongeacht afkomst of sociaaleconomische achtergrond, zich in kan herkennen. Niemand wil dat zijn of haar kinderen in het donker naar school gaan.”

Waarom ochtendzonlicht belangrijk is voor de gezondheid van kinderen

Naast zorgen over de verkeersveiligheid kan het gebrek aan ochtendzonlicht de natuurlijke dagelijkse ritmes van het lichaam verstoren. Fel licht vroeg op de dag helpt de circadiane klok te synchroniseren, het interne timingsysteem dat van invloed is op slaap, stemming, eetlust en andere belangrijke functies. Wanneer mensen te weinig ochtendlicht krijgen, kan het moeilijker worden om deze biologische ritmes te behouden.

Voor kinderen, die doorgaans een vast schoolrooster moeten volgen, kunnen donkere ochtenden betekenen dat ze een waardevolle kans missen om daglicht op te vangen op een moment dat hun lichaam dat juist nodig heeft.

“Wanneer we kinderen in het donker naar school sturen, ontnemen we ze de kans om ’s ochtends daglicht te zien”, aldus hoofdauteur Guadalupe Rodríguez Ferrante, postdoctoraal onderzoeker in de biologie aan de Universiteit van Washington. “We vroegen ons af wat de kosten voor deze kinderen zijn. We wilden concrete cijfers, een echt aantal kinderen gebaseerd op de geografische locatie van elke school.”

De onderzoekers brachten ook in kaart welke gemeenschappen de grootste veranderingen zouden ondervinden. Scholen in de buurt van de westelijke grens van tijdzones, waaronder die in Forks, Washington, zouden bijzonder zwaar getroffen worden, omdat de zon daar al relatief laat opkomt. Districten waar de lessen vroeg in de ochtend beginnen, zouden te maken krijgen met een vergelijkbaar grote toename van het aantal reizigers dat in het donker moet reizen.

Mississippi en Alabama zijn treffende voorbeelden. Scholen in beide staten beginnen gemiddeld vóór 8 uur ’s ochtends. Met het huidige kloksysteem vinden er in elke staat ongeveer 2 miljoen schoolritten in het donker plaats. Met permanente zomertijd zou dat aantal oplopen tot meer dan 20 miljoen ritten per staat.

“Sommige districten zullen onder het huidige systeem waarschijnlijk nooit een donkere schoolreis meemaken, en als dit wordt aangenomen, zullen ze plotseling geconfronteerd worden met de nieuwe realiteit dat hun kinderen in het donker naar school gaan”, aldus Rodríguez Ferrante. “Houd er rekening mee dat we de daadwerkelijke begintijd van elke school hebben gebruikt, en veel scholen bieden ontbijt of andere activiteiten aan vóór schooltijd, dus de kinderen zouden nog eerder op school kunnen aankomen.”

Waarom de schatting van 2 miljard wellicht te laag is

Hoewel de onderzoekers gedetailleerde schoolgegevens gebruikten om veranderingen in 14 staten te berekenen, vereiste hun schatting voor het hele land bredere aannames. Om te voorspellen wat er zou gebeuren als de hele Verenigde Staten permanent de zomertijd zouden invoeren, gingen ze ervan uit dat leerlingen over het algemeen rond 8 uur ’s ochtends naar school zouden vertrekken.

Omdat veel kinderen al op jongere leeftijd beginnen met reizen, denkt het team dat de voorspelde toename van ongeveer 2 miljard ‘donkere pendelritten’ de werkelijke impact aanzienlijk onderschat.

“Voor de schatting gingen we ervan uit dat studenten rond 8 uur ’s ochtends van huis zouden vertrekken,” zei Rodríguez Ferrante. “Dat is vrij laat, dus onze berekening is waarschijnlijk een onderschatting van het werkelijke aantal.”

De bevindingen roepen ook vragen op over pogingen om de slaap van tieners te verbeteren door de aanvangstijden van de middelbare school uit te stellen. Adolescenten hebben doorgaans een biologische klok die later verschuift dan die van jongere kinderen en volwassenen, waardoor latere schooltijden gunstig zijn. De onderzoekers stellen dat het permanent vooruitzetten van de klok een deel van die voordelen teniet kan doen, doordat het ochtendzonlicht minder toegankelijk wordt.

Een mogelijke oplossing zou zijn om de school later te laten beginnen om de donkere ochtenden te compenseren. De la Iglesia betoogt echter dat een dergelijke verandering gevolgen kan hebben voor het dagelijks leven, waardoor gezinnen en werkgevers mogelijk ook hun schema’s moeten aanpassen.

“Ik heb het argument wel eens gehoord: ‘Als we permanent in de zomertijd zitten, kunnen we de schooltijden gewoon uitstellen om deze problemen op te lossen'”, zei de la Iglesia. “Maar als we dat doen, ga je uiteindelijk later naar je werk. En alles loopt vertraging op. Je bent een uur later klaar met werken en je mist de kans om van het avondlicht te genieten. In feite brengen we iedereen gewoon weer in lijn met de zonnetijd. Dat is per definitie de standaardtijd.”

De bevindingen van de onderzoekers benadrukken een cruciale afweging in het debat over permanente zomertijd. Hoewel het afschaffen van de seizoensgebonden klokwisseling zou zorgen voor meer zonlicht in de avonduren in de winter, zou dit extra daglicht ten koste gaan van het ochtendlicht, wat mogelijk gevolgen kan hebben voor de veiligheid, slaap en dagelijkse routines van kinderen.

Tot de overige auteurs van de studie behoren middelbare scholier Daniel Zhang en biologiestudenten Nirekh Dasika , Alicia Nam , Jessie Lu, Navneet Tumber , Elena Kully-Rivera, Viridian Klei en Micaela E. Romero van de Universiteit van Washington .

Bron