Paranormale kinderen en het recht op een normale jeugd

Paranormale kinderen en het recht op een normale jeugd

Ria Stoutjesdijk

Paranormale kinderen hebben het recht op een onbezorgde kindertijd. En ik vind het de plicht van ons, “volwassenen”, om hiervoor alles te doen wat in onze macht ligt. Ongeveer een half jaar geleden ben ik benaderd door de redactie van SBS 6 met de vraag of ik ze in contact kon brengen met de ouders van paranormale kinderen. Deze vraag is op zich niet zo gek omdat ik in mijn praktijk als spiritueel therapeut veel werk met paranormale kinderen. Deze kinderen hebben het stuk voor stuk erg moeilijk. Natuurlijk verschillen paranormale kinderen van elkaar, net als alle andere kinderen. Dus een programma over deze kinderen wordt door mij heel erg toegejuicht. Toch heb ik mijn medewerking geweigerd.
Naar mijn mening mag je kinderen die het al zo moeilijk hebben niet in beeld hun verhalen laten vertellen. Ook alle ouders die met hun paranormale kind voor hulp bij mij aankloppen zijn deze mening toegedaan. Zij willen alleen maar dat het paranormale stopt en dat hun kind onbezorgd kind kan zijn. Tijdens het gesprek dat ik met de dame van SBS 6 had, heb ik aangegeven dat een programma met ouders en therapeuten over deze kinderen en hoe je met ze om kan gaan, een veel beter idee is. Zet de paranormale kinderen zelf niet voor het voetlicht. Ze hebben het al moeilijk genoeg om gewoon kind te mogen zijn. In mijn praktijk zie ik dagelijks de zwaarte van het “paranormaal” zijn. Bij mij leren deze kinderen hoe ze er voor kunnen zorgen dat je het paranormale voor een groot deel kan stoppen voor de tijd die nodig is om op te groeien. Hun gave raken ze echt niet kwijt. Wanneer zij er aan toe zijn kunnen zij zich weer openstellen om hun gave verder te ontwikkelen. (Als zij dit willen)

Er zijn hoogsensitieve kinderen die in contact staan met overleden familieleden. Op zich kan dat een fijne ervaring zijn. Zeker als het kind er niet bang van is. Vaak vinden deze kinderen het toch ook moeilijk omdat het een bepaalde verantwoordelijkheid kan geven. Ze worden een soort spreekbuis tussen de overledene en hun familie. Het onbezorgd kind zijn is dan een stuk moeilijker.
Ook het tijdstip waarop de geesten contact maken is lastig. Vaak gebeurd dit wanneer een kind alleen is. (omgevingsgeluiden vallen dan weg en het kind is dan opener voor de andere wereld)
Veel paranormale kinderen vinden het dan ook moeilijk om alleen in een kamer te zijn. Ze zijn op hun hoede omdat ze nooit kunnen weten wanneer er een contact komt.
Je ziet vaak dat een kind dat eenmaal contact maakt met de spirituele wereld ook met andere geesten in contact komt. Deze geesten bedoelen het vaak niet zo slecht maar houden er geen rekening mee dat het jonge kinderen zijn. Stel je voor dat je wilt slapen en er staat ineens een man in je kamer, of je loopt de trap op en weet dat daar iemand is. Het maakt dan niet uit of dit een levend mens is of een geest. Je kamer is van jou en daar mag niemand zomaar binnen komen. Ook de w.c. is vaak een plek (alleen)waar ”geesten zich aandienen”(Ze zijn er wel alleen daar vallen ze ineens op). Veel paranormale kinderen hebben een hekel aan de w.c. en zeker aan het doortrekken.

Ook pikken deze paranormale of hoogsensitieve kinderen de gevoelens van andere mensen op. Ze kunnen letterlijk de lichamelijke en geestelijke pijnen voelen van de mensen in hun omgeving. Niet altijd zijn ze zich bewust dat het van andere mensen is. Dus voelen zij zich vaak moe en ziek. Als je op school je best wilt doen en je pikt alles van je klasgenootjes op wordt het best moeilijk. Dan heb ik het nog niet gehad over de paranormale kinderen die weten wat er gaat gebeuren of andere dingen weten die ze eigenlijk niet kunnen of mogen weten. Vind u dit al belastend? Buiten het “helderzien” heb je ook “helderweten, heldervoelen, voorschouw en het terugzien”.
Natuurlijk kan een paranormaal kind al deze “gaven” tegelijk hebben, of een van al deze kenmerken. Hoe dan ook buiten alles wat ze meemaken hebben ze ook nog te maken met veel onbegrip in hun omgeving. Vaak wordt min of meer geheim gehouden dat een kind paranormaal begaafd is. Juist omdat een omgeving dit heel erg kan afwijzen. Dus nogmaals een programma over deze kinderen is prima. En ik begrijp de ouders heel goed. Zij willen denk ook maar een ding, hulp en begrip voor hun kind. Maar niemand kan weten hoe de omgeving reageert op het kind dat op t.v. te zien is geweest. Hopelijk geeft de omgeving alle begrip aan deze kinderen, die zo sterk zijn om met hun gave op televisie te komen. En mogen ook zij rekenen op een normale jeugd.
(leuke website lezenswaardig: http://www.riastoutjesdijk.nl/blog/paranormale-kinderen-en-het-recht-op-een-normale-jeugd/)

 

Related posts