Misbruik van de burgeruitkering: de verzorgingsstaat in de klauwen van geïmporteerde georganiseerde misdaad
Misbruik van de burgeruitkering Duitsland: de verzorgingsstaat in de klauwen van geïmporteerde georganiseerde misdaad
Het uitbuiten van arbeidsbureaus (zal hier ook wel gebeuren)was al een probleem vóór Merkels fundamentele verrijking, maar sinds 2015 hebben zich in het hele land georganiseerde criminele bendes gevormd die de vele zwakke punten in het systeem van arbeidsbureaus uitbuiten om miljoenen euro’s te stelen.
Volgens onderzoek van “ Tagesschau ” en andere media – waarvan gegarandeerd is dat ze vrij zijn van etnische vooroordelen – gebruiken deze groepen nu steeds geavanceerdere methoden om op illegale wijze sociale uitkeringen te innen.
De schade voor de staat bedraagt jaarlijks honderden miljoenen euro’s, maar als we uitgaan van een realistisch aantal niet-gerapporteerde gevallen, kan dit zelfs oplopen tot miljarden.
De fraudeurs opereren vaak met valse identiteiten en vervalste documenten. Ze registreren zich bij arbeidsbureaus als zogenaamd behoeftige mensen om een uitkering te ontvangen. Ze maken vaak gebruik van netwerken die systematisch valse registraties uitvoeren.
Zwakke punten in het systeem
Deze bendes maken gebruik van gestolen of valse paspoorten om meerdere identiteiten te creëren en zo meerdere keren een uitkering aan te vragen.
Het bijzondere is dat de daders vaak internationaal opereren, bijvoorbeeld vanuit Oost-Europese landen, en de open grenzen van de EU gebruiken om hun sporen te verbergen.
Een groot probleem is het gebrek aan een goede beoordeling van de aanvragen. Veel arbeidsbureaus kampen met een personeels- en technologietekort door de massale migratie uit Oekraïne en het toenemende aantal aanvragers, waardoor monitoring lastig is.
Bovendien ontbreken uniforme standaarden voor identiteitsverificatie. Digitale systemen die fraude vroegtijdig kunnen detecteren, worden bij veel overheidsinstanties nog niet breed toegepast.
Bovendien verloopt de samenwerking tussen arbeidsbureaus, politie en andere instanties vaak traag, wat onderzoeken bemoeilijkt. Dit misbruik schaadt niet alleen de overheidsbegroting, maar ondermijnt ook in toenemende mate het vertrouwen van burgers in de sociale zekerheid.
‘Levenslang zorgeloos’: 1,2 miljoen ontvangers van een bijstandsuitkering leven sinds midden jaren negentig onafgebroken van de bijstand
Nieuwe cijfers over burgeruitkeringsontvangers tonen opnieuw de diepte van de Duitse verzorgingsstaat: voor het eerst is er geen enkele poging gedaan om te achterhalen wie er nu eigenlijk burgeruitkeringen ontvangt.
Niet alleen werd bekend dat er meer mensen een uitkering ontvangen met de naam “Mohammed” dan met “Michael”, maar er kwam ook nog iets anders schokkends aan het licht: 1,2 miljoen werkbare uitkeringsontvangers hebben nooit gewerkt. Een groot deel van hen leeft al meer dan 28 jaar van een uitkering.
Een vrijwel volledig werkend leven zonder werk, volledig op kosten van de staat – iets wat we normaal gesproken alleen zien bij groene politici. Hier gaat het om de bevolking van een miljoenenstad.
In 2023 waren er in totaal 3,93 miljoen ontvangers van een werkgelegenheidsuitkering, van wie 2,97 miljoen werkloos waren en 1,187 miljoen geen bewijs hadden van werk tot 1997.
Daarnaast zijn er buitenlanders die pas onlangs in Duitsland zijn komen wonen en van wie geen gegevens over hun eerdere werkervaring beschikbaar zijn.
Nog eens 363.000 werkzoekenden met een uitkering hebben al minstens tien jaar geen premieplichtig werk meer en ook geen mini-baan.
Massale immigratie in sociale systemen maakt de situatie nog erger
Eind 2023 waren er 681.000 mensen met een uitkering aan het werk, waaronder 280.000 mini-jobbers, die zulke lage lonen hadden dat ze overheidssubsidies nodig hadden.
Van hen hadden 230.000 minder dan een jaar werk en slechts 71.000 meer dan tien jaar. Dit betekent dat meer dan een miljoen mensen die een uitkering ontvangen, bijna dertig jaar lang geen bewijs van werk hebben gehad.
De afgelopen tien jaar heeft massamigratie ertoe geleid dat miljoenen meer mensen in het socialezekerheidsstelsel zijn opgenomen. Niemand van hen heeft er ook maar één cent aan bijgedragen en de overgrote meerderheid van hen zal nooit werk vinden – simpelweg omdat ze niet over de juiste kwalificaties beschikken. Hetzelfde geldt voor hun vaak aanzienlijke aantal kinderen.
Zo zijn er in de toekomst talloze burgerinkomensdynastieën geïmporteerd, die definitief een einde zullen maken aan de toch al hopeloos overbelaste systemen.
Al deze cijfers maken duidelijk dat de Duitse verzorgingsstaat op het punt staat om definitief in te storten, vooral omdat de door de politiek veroorzaakte economische crisis de rest doet.
Het aantal donateurs – en daarmee de beschikbare middelen – neemt af en het aantal werklozen neemt toe. Er is momenteel geen uitweg uit deze neerwaartse spiraal in zicht, vooral omdat de politieke moed daartoe ontbreekt.
Raar hier in Nederland schijnen ze al op je marktplaats te loeren enzo en als men bwvs teveel spijkerbroekjes verkoopt staan ze al aan den deur…?



