Onderzoek: insuline kan de dood bij diabetes type 2 juist versnellen

Onderzoek: insuline kan de dood bij diabetes type 2 juist versnellen

Hoe type 2 diabetes kan worden teruggedraaid, waarom insuline de dood juist kan versnellen en andere genegeerde feiten

Door Dr. Mercola

Groot-Brittannië heeft, net als de Verenigde Staten, de afgelopen tien jaar een opmerkelijk snelle stijging gezien in prediabetes en type 2-diabetes. Volgens een recent BBC News-rapport is meer dan een derde van de Britse volwassenen nu prediabetisch.

In 2003 had 11,6 procent van de Britten prediabetes. In 2011 was dat cijfer meer dan verdrievoudigd, tot 35,3 procent. Onderzoekers waarschuwen dat dit in de komende jaren zal leiden tot een enorme lawine van type 2-diabetici, wat ernstige gevolgen zal hebben voor de gezondheidszorg en de levensverwachting.

In de Verenigde Staten hebben bijna 80 miljoen mensen, ofwel één op de vier, een vorm van  diabetes of prediabetes . Wat nog erger is, zowel type 1 als type 2 diabetes onder kinderen en tieners is ook enorm toegenomen.

De meest recente gegevens laten zien dat tussen 2001 en 2009 de incidentie van type 1 diabetes onder kinderen onder de 19 jaar met 21 procent is gestegen. De incidentie van type 2 diabetes onder kinderen van 10-19 jaar is in dezelfde periode met 30 procent gestegen!

De conventionele geneeskunde heeft het helemaal mis…

Statistieken als deze wijzen op twee zeer belangrijke feiten. Ten eerste vertelt het ons dat diabetes niet primair door genetica kan worden veroorzaakt, en ten tweede schreeuwt het letterlijk dat iets wat we doen, consequent en massaal, vreselijk verkeerd is, en dat we het moeten aanpakken.

In dit geval is dat “iets” een ernstig gebrekkig dieet en gebrek aan fysieke activiteit. Helaas, schreef Dr. Ron Rosedale in 2005,  veroorzaken artsen dat diabetici STERVEN  door hun gebrekkige voorschriften, die voortkomen uit een fundamenteel gebrek aan inzicht in de grondoorzaak van deze ziekte. STERVEN is hier een slim acroniem voor “Doctor Induced Exacerbation,” wat inderdaad vroegtijdige dood omvat.

De conventionele geneeskunde heeft type 2-diabetes eerder gezien als een probleem met bloedsuiker dan als het onderliggende probleem van onjuiste insuline- en leptinesignalering. De realiteit is dat diabetes een ziekte is die geworteld is in  insulineresistentie  en misschien nog belangrijker, een storing van leptinesignalering, veroorzaakt door  chronisch verhoogde insuline- en leptinespiegels .

Dit is waarom de medische gemeenschap niet verder komt met haar behandeling. Type 2 diabetes behandelen met insuline is eigenlijk een van de  slechtste  dingen die je kunt doen…

Recent onderzoek is tot dezelfde conclusie gekomen waar Dr. Rosedale ons bijna tien jaar geleden al voor waarschuwde, namelijk dat de behandeling van diabetes type 2 met insuline kan leiden tot verdere ontwikkeling van diabetes type 1.

Bovendien hebben regulier opgeleide artsen het niet alleen mis over de oorzaak van de ziekte, ze blijven ook nog eens ernstig gebrekkige voedingsinformatie doorgeven, waardoor de ziekte epidemische proporties kan aannemen.

Definities van termen

Voordat we ingaan op de details van oorzaken en behandelingen voor diabetes, laten we het verschil tussen type 1 en type 2 verduidelijken, en de opkomst van wat sommigen nu ’type 3′-diabetes noemen. De termen ‘prediabetes’ en ‘metabool syndroom’ moeten ook worden uitgelegd.

• Prediabetes, ook wel bekend als verminderde glucosetolerantie,  is een term die wordt gebruikt om een ​​eerdere staat van  voortschrijdende  insulineresistentie te beschrijven . Het wordt gewoonlijk gediagnosticeerd door een nuchtere bloedsuikerspiegel tussen 100 en 125 mg/dl. Prediabetes is heel gemakkelijk om te keren. Door bewerkte voedingsmiddelen te vervangen door biologische voedingsmiddelen met minder suiker en suikervormende koolhydraten, gecombineerd met een paar minuten dagelijkse beweging, bent u snel op weg om deze aandoening om te keren.
• Metabool syndroom.  Naarmate uw insulineresistentie toeneemt, maakt uw lever te veel suiker en vet aan, en uw skeletspieren zijn minder goed in staat om deze te verbranden en glycogeen te maken, wat de manier is waarop glucose wordt opgeslagen in uw spieren en lever. Op zijn beurt is er een toename van suiker en vet in uw bloedbaan, wat leidt tot hoge triglyceridenniveaus en verhoogd lichaamsvet – met name buikvet, en hogere bloeddruk. Het hebben van 3 of meer van een  groep symptomen  die worden veroorzaakt door insulineresistentie (en nu kennen we ook leptineresistentie) – hoge triglyceriden, lage HDL, hogere bloedglucose en bloeddruk, en verhoogd buikvet – wordt aangeduid als metabool syndroom (vroeger werd het Syndroom X genoemd).
• Type 1: insuline-afhankelijke diabetes . Traditioneel ontwikkelt type 1 diabetes zich voor de leeftijd van 20. Vroeger was het relatief ongewoon, maar zoals hierboven opgemerkt, neemt de incidentie ervan snel toe. Type 1 diabetes is klassiek een auto-immuunziekte waarbij uw immuunsysteem de insulineproducerende cellen van uw pancreas vernietigt, wat resulteert in een onvermogen om significante insuline te produceren die, indien onbehandeld, binnen enkele dagen tot weken de dood zal veroorzaken door een hyperglycemisch coma. Dit tekort aan insuline is de reden waarom type 1 “insuline-afhankelijke” diabetes wordt genoemd. Er is momenteel geen bekende manier om dit volledig terug te draaien. Recent onderzoek suggereert echter sprankjes hoop. Zo beweren wetenschappers van Columbia University dat door het uitschakelen van een bepaald gen, menselijke darmcellen kunnen worden omgezet in cellen die insuline produceren als reactie op voedingssuiker.
• Type 2: niet-insuline-afhankelijke diabetes . Bij type 2-diabetes produceert de pancreas wat insuline, meestal zelfs te veel, maar kan de insuline niet herkennen en op de juiste manier gebruiken. Dit is een gevorderd stadium van  insulineresistentie , dat meestal wordt veroorzaakt door een dieet met te veel suikers en suikervormende voedingsmiddelen. Wanneer u onvoldoende insulinesignalering hebt, kan suiker niet in uw cellen komen en hoopt het zich in plaats daarvan op in uw bloed. Hoewel iedereen type 2-diabetes kan krijgen, wordt u doorgaans als het hoogste risico beschouwd als u overgewicht hebt, een sedentair leven leidt, als u een vrouw bent met zwangerschapsdiabetes, familieleden hebt met type 2-diabetes of het metaboolsyndroom hebt. Deze hebben echter allemaal dezelfde onderliggende oorzaak van insuline- en leptineresistentie. Type 2-diabetes vertegenwoordigt de overgrote meerderheid van alle diabetici en in tegenstelling tot wat de conventionele medische wereld en de media beweren, is de ziekte voor bijna 100 procent te genezen  door alleen veranderingen in de levensstijl door te voeren (als deze veranderingen worden doorgevoerd voordat de conventionele medische therapie/medicijnen de cellen in de alvleesklier doden die insuline aanmaken, waardoor ook type 1-diabetes ontstaat; zie hieronder).

Onderzoek bevestigt: ‘Insulinetherapie kan meer kwaad dan goed doen’

Een studie gepubliceerd in de uitgave van 30 juni 2014 van  JAMA Internal Medicine   concludeerde wat Dr. Rosedale al twee decennia lang zegt, namelijk dat insulinetherapie bij patiënten met diabetes type 2 inderdaad meer kwaad dan goed kan doen. Zoals gerapporteerd door Medical News Today:

“In de VS wordt type 2-diabetes vastgesteld wanneer de hemoglobine A1c-waarden 6,5 procent of hoger zijn. Hoe hoger de A1c-waarden, hoe groter het risico op andere gezondheidsproblemen.  Soms kan de aandoening worden beheerd door veranderingen in het dieet, maar andere patiënten met type 2-diabetes hebben mogelijk medicatie nodig, zoals insuline of metformine, om hun bloedsuikerspiegel te verlagen en uiteindelijk het risico op diabetescomplicaties te verminderen.

Maar de onderzoekers van deze laatste studie… beweren dat de voordelen van een dergelijke behandeling – met name voor mensen ouder dan 50 – niet altijd opwegen tegen de nadelen.  ‘In veel gevallen draagt ​​insulinebehandeling niet bij aan de levensverwachting van de persoon,’ zegt medeauteur van de studie John S. Yudkin…  ‘Als mensen het gevoel hebben dat insulinetherapie hun levenskwaliteit met meer dan 3-4 procent vermindert, weegt dit op tegen de mogelijke voordelen die de behandeling oplevert voor bijna iedereen met diabetes type 2 die ouder is dan 50 jaar.’

Ze schatten bijvoorbeeld dat een persoon met diabetes type 2 die op 45-jarige leeftijd met insulinetherapie begint en zijn hemoglobine A1c-niveau met 1 procent verlaagt, 10 maanden extra gezond leven kan ervaren. Maar voor een patiënt die op 75-jarige leeftijd met de behandeling van diabetes type 2 begint, schatten ze dat de therapie hem slechts 3 weken extra gezond leven kan opleveren. De onderzoekers zeggen dat dit de vraag oproept: is 10-15 jaar pillen of injecties met mogelijke bijwerkingen het waard?

Nieuwkomer op de markt: Type 3-diabetes, of ‘hersendiabetes’, kan verantwoordelijk zijn voor de ziekte van Alzheimer en glaucoom

Een groeiend aantal onderzoeken suggereert dat er een krachtig verband is tussen uw dieet en uw risico op zowel de ziekte van Alzheimer als glaucoom, via vergelijkbare paden die diabetes type 2 veroorzaken. De ziekte van Alzheimer werd begin 2005 voorlopig ‘ diabetes type 3 ‘ genoemd toen onderzoekers ontdekten dat de alvleesklier niet het enige orgaan is dat insuline produceert. Uw hersenen produceren ook insuline, en deze herseninsuline is noodzakelijk voor het overleven van uw hersencellen.

Een daling van de insulineproductie in uw hersenen kan bijdragen aan de degeneratie van uw hersencellen, en studies hebben aangetoond dat mensen met lagere niveaus van insuline en insuline-receptoren in hun hersenen vaak de ziekte van Alzheimer hebben. Onderzoekers hebben nu ontdekt dat insuline veel meer doet dan alleen de bloedsuikerspiegel reguleren. Uw hersenen hebben geen glucose nodig, en functioneren eigenlijk beter door alternatieve brandstoffen te verbranden, met name ketonen. Dr. Rosedale gelooft zelfs dat het de constante verbranding van glucose door de hersenen is die primair de schuld is van Alzheimer en andere hersenaandoeningen

Insuline is eigenlijk een “master multitasker” die helpt bij de opname van glucose door neuronen en de regulatie van neurotransmitters, zoals acetylcholine, die cruciaal zijn voor geheugen en leren. Dit is waarom het verlagen van het insulineniveau in uw hersenen uw cognitie aantast. Ander onderzoek toont aan dat mensen met diabetes type 2 met de leeftijd meer hersenvolume verliezen dan verwacht, met name grijze stof. Dit soort hersenatrofie is nog een andere bijdragende factor voor dementie. “Hersendiabetes” kan ook verantwoordelijk zijn voor glaucoom, volgens recent onderzoek. Zoals gerapporteerd door Medical News Today:

“Onderzoekers [in India]… hebben een nieuw mechanisme van glaucoom voorgesteld dat suggereert dat diabetes in de hersenen kan voorkomen en de oorzaak kan zijn van veel neurodegeneratieve aandoeningen, waaronder glaucoom… een onomkeerbare blindmakende aandoening met bijna 65 miljoen patiënten wereldwijd. Er is geen genezing…

Het recente artikel getiteld ‘Glaucoma: Diabetes van de hersenen – een radicale hypothese over de aard en pathogenese ervan’, gepubliceerd in  Medical Hypotheses … onderzoekt glaucoom en gerelateerde neurodegeneratieve ziekten vanuit vele perspectieven en komt met een veelzijdig en intern coherent concept van glaucoom als ‘de diabetes van de hersenen.’

Het wordt steeds duidelijker dat hetzelfde pathologische proces dat leidt tot insulineresistentie en diabetes type 2 ook geldt voor uw hersenen. Als u te veel suiker en granen eet, raakt uw brein overweldigd door de constant hoge niveaus glucose en insuline die de insulinesignalering afstompen, wat leidt tot beperkingen in uw denk- en geheugenvermogen en uiteindelijk permanente hersenschade.

Bovendien, wanneer uw lever bezig is met het verwerken van fructose (wat uw lever omzet in vet), belemmert het zijn vermogen om  cholesterol te maken , een essentieel bouwsteen van uw hersenen dat cruciaal is voor een optimale hersenfunctie. Sterker nog, toenemend bewijs ondersteunt het idee dat het aanzienlijk verminderen van fructoseconsumptie een zeer belangrijke stap is die u kunt nemen om  de ziekte van Alzheimer te voorkomen .

Grondoorzaken van type 1-diabetes

In tegenstelling tot diabetes type 2, is diabetes type 1 mogelijk niet geworteld in insuline- en leptinedisfunctie veroorzaakt door overmatige suiker- (en koolhydraat-)consumptie. Echter, de afgelopen jaren heeft onderzoek ons ​​belangrijke aanwijzingen gegeven over de predisponerende aandoeningen. Twee belangrijke waar u min of meer volledige controle over hebt, zijn:

• Vitamine D-tekort . Onderzoek suggereert dat het vermijden van de zon een belangrijke rol kan spelen bij de ontwikkeling van insuline-afhankelijke diabetes. Hoe verder u van de evenaar af gaat, hoe groter het risico dat u met type 1-diabetes wordt geboren of diabetes type 1 ontwikkelt. Een belangrijke sleutel tot  het voorkomen van  type 1-diabetes bij kinderen is ervoor te zorgen dat zwangere moeders een optimale vitamine D-voorraad hebben. Er is ook sterk bewijs dat dit het risico op autisme bij uw kind kan verminderen. Zodra uw kind is geboren, kan het ervoor zorgen dat hij of zij optimaal wordt blootgesteld aan de zon (en/of verstandig gebruik maakt van orale vitamine D-suppletie) het risico op type 1-diabetes vrijwel elimineren.
• Abnormale darmflora . Een overmatige focus op een kiemvrije omgeving is een andere mogelijke bijdragende factor die de immuunfunctie aantast. In 2008 suggereerde dieronderzoek dat nuttige bacteriën bescherming kunnen bieden tegen de ontwikkeling van diabetes type 1. Er is veel bewijs dat een bijdrage aan de stijgende percentages diabetes type 1 het opvoeden van onze kinderen in een te steriele omgeving is. Veel ouders gebruiken religieus antibacteriële zepen en houden hun kinderen weg van het natuurlijke vuil, de bacteriën, virussen en andere viezigheid van de kindertijd. Antibiotica, die alle goede en slechte bacteriën in de darmen doden, worden ook overmatig gebruikt in de kindertijd. De les hier is dat het oké is om uw kind vies te laten worden. Gebruik gewone zeep en water om te wassen. Vermijd antibiotica tenzij absoluut noodzakelijk, en geef ze natuurlijk gefermenteerd voedsel zoals yoghurt, augurken en zuurkool.

Grondoorzaken van insulineresistentie, prediabetes, metabool syndroom en type 2-diabetes

Type 2-diabetes gaat gepaard met verlies van insuline- en leptinegevoeligheid. Hierdoor is het gemakkelijk te voorkomen en bijna 100 procent omkeerbaar zonder medicijnen. Een van de drijvende krachten achter type 2-diabetes is overmatige  fructose in het dieet , wat nadelige effecten heeft op alle metabolische hormonen, waaronder twee belangrijke spelers: insuline en leptine.

Het staat voor mij buiten kijf dat het regelmatig consumeren van meer dan 25 gram fructose per dag uw risico op insuline-/leptineresistentie, metaboolsyndroom en chronische ziekten, waaronder obesitas, diabetes type 2, kanker, hartziekten, artritis en Alzheimer, dramatisch zal verhogen. Het is belangrijk om te beseffen dat fructose weliswaar relatief “laag glycemisch” is aan de voorkant, maar dat het de affiniteit van de receptor voor insuline juist vermindert, wat leidt tot chronische insulineresistentie en een verhoogde bloedsuikerspiegel aan de achterkant. Dus hoewel u misschien geen steile stijging van de bloedsuikerspiegel direct na fructoseconsumptie opmerkt, verandert het waarschijnlijk wel het vermogen van uw hele endocriene systeem om achter de schermen goed te functioneren…

Een andere belangrijke oorzaak van diabetes type 2 is de consumptie van de enorme hoeveelheid glucose afkomstig van het koolhydraatrijke dieet dat de afgelopen halve eeuw is aanbevolen door conventionele medische en media-aanbevelingen. Alle koolhydraten die geen vezels zijn, worden snel omgezet in suiker en het heeft weinig zin om grote hoeveelheden suiker te eten om uw bloedsuikerspiegel laag te houden.

De misvatting over de oorzaak van diabetes is misschien wel het grootste probleem. De conventionele geneeskunde beschrijft diabetes als een ziekte die wordt gekenmerkt door een verhoogde bloedsuikerspiegel. Deze “ontregeling van de bloedsuikerspiegel” wordt doorgaans uitgelegd als “een onvermogen van uw lichaam om voldoende insuline te produceren.” Om diabetes met die visie te beheersen, zou het rationeel zijn om insuline of medicijnen voor te schrijven die de insuline verhogen om de verhoogde bloedsuikerspiegel tegen te gaan. De realiteit is echter dat diabetes type 2 NIET het resultaat is van onvoldoende insulineproductie. Het is eigenlijk het resultaat van  te veel  insuline die chronisch wordt geproduceerd,  voornamelijk  door het eten van het koolhydraatrijke, vetarme dieet dat wordt aanbevolen door de ADA en AHA om dit te voorkomen en te behandelen.

Dit overweldigt en “dooft” uw insuline-receptoren, vandaar de term “insulineresistentie”. Het zijn de chronisch verhoogde insulineniveaus die uw lichaam “resistent” maken om de signalen van de insuline te begrijpen. Dit gebeurt ook met leptine. Het is echt belangrijk om te beseffen dat T2-diabetes niet wordt veroorzaakt door een verhoogde bloedsuikerspiegel of “insulinetekort” per se. De hoofdoorzaak is insuline- en leptineresistentie, daarom is het voorschrijven van insuline een van de SLECHTSTE dingen die u kunt doen bij diabetes type 2, omdat het uw insuline- en leptineresistentie in de loop van de tijd juist zal verergeren. U hebt geen extra insuline nodig. U moet de gevoeligheid van uw insuline- en leptine-receptoren herstellen door hun niveaus laag te houden!

Als u nog steeds moeite heeft met begrijpen waarom insuline een vreselijke keuze is bij diabetes type 2, bedenk dan het volgende: wanneer uw bloedsuikerspiegel stijgt, wordt insuline vrijgegeven om de extra energie (suiker) op te slaan. Een kleine hoeveelheid wordt opgeslagen als zetmeel, glycogeen genaamd, maar het grootste deel wordt opgeslagen als vet. Daarom is de primaire rol van insuline niet om uw bloedsuikerspiegel te verlagen, maar om deze extra energie op te slaan als vet voor toekomstige behoeften wanneer er mogelijk geen voedsel beschikbaar is. Het feit dat insuline uw bloedsuikerspiegel verlaagt, is slechts een “bijwerking” van dit energieopslagproces. Meer insuline nemen maakt u alleen maar dikker!

De cellen van uw lichaam raken ongevoelig voor insuline, leptine en andere hormonen, doordat ze te veel aan deze hormonen worden  blootgesteld , hetzij door het eten van voedsel dat overmatige afscheiding veroorzaakt, hetzij door injecties. Diabetesbehandelingen die zich enkel richten op het verlagen van de bloedsuikerspiegel door insuline toe te voegen, verergeren daarom  eerder  het werkelijke probleem van metabolische miscommunicatie dan dat ze het verhelpen.

Zoals Dr. Rosedale eerder heeft gesteld:  “Type 2 diabetes wordt veroorzaakt door constant te veel insuline en leptine te laten circuleren als gevolg van hetzelfde dieet dat is aanbevolen om diabetes en hartziekten te behandelen, een dieet met veel koolhydraten en weinig vet. En dan deze diabetici nog meer insuline geven is olie op het vuur gooien. Artsen zouden niet meer kwaad kunnen doen als ze het zouden proberen.”

Leptine: een vaak genegeerde belangrijke speler in de ontwikkeling van diabetes type 2

Terwijl veel conventioneel advies draait om insuline,  is leptine  een ander hormoon dat een integrale rol speelt bij de ontwikkeling van diabetes type 2. Leptine wordt geproduceerd in uw vet en andere cellen, en een van de belangrijkste rollen is het reguleren van uw eetlust en lichaamsgewicht. Leptine vertelt uw hersenen wanneer ze moeten eten, hoeveel ze moeten eten en, nog belangrijker, wanneer ze moeten stoppen met eten. Leptine instrueert uw hersenen ook wat ze moeten doen met de beschikbare energie.

Bedenk nu dat wanneer uw bloedsuikerspiegel stijgt,  insuline  wordt vrijgegeven om de extra energie in opslag te sturen – het grootste deel daarvan wordt opgeslagen als  vet , en  leptine  wordt geproduceerd in deze vetcellen. Hoe meer vet u hebt, hoe meer leptine er wordt geproduceerd. Bovendien, terwijl de suiker wordt gemetaboliseerd in uw vetcellen, geeft het vet verdere pieken in leptine af. Dit is waarom ik het meestal heb over insuline-  en  leptineresistentie, omdat ze samenwerken. Bovendien  is leptine grotendeels verantwoordelijk voor de nauwkeurigheid van insulinesignalering en of u al dan niet insulineresistent wordt . Als u insulineresistent bent, bent u waarschijnlijk ook leptineresistent, vooral als u overgewicht of obesitas hebt.

Waarom?

Omdat wanneer u leptineresistentie ontwikkelt, uw hersenen de signalen van leptine niet meer kunnen horen, wat resulteert in chronische honger, te veel eten, het onvermogen om vet op de juiste manier te verbranden en, doorgaans, obesitas. Insulineresistentie en uiteindelijk diabetes type 2 volgen. Net als bij insuline is de enige bekende manier om de juiste leptinesignalering te herstellen via een goed dieet. Hoge consumptie van koolhydraten, met name fructose, zijn opnieuw de hoofdschuldige en de hoofdoorzaak van leptineresistentie. Gebrek aan beweging en een abnormale darmflora dragen ook bij aan en/of verergeren insuline- en leptineresistentie. Het belang van leptine bij de controle van bloedglucose en diabetes wordt krachtig geïllustreerd door recente studies die aantonen dat het, zelfs in lage doses, de bloedglucose kan verlagen bij zowel diabetes type 1 als diabetes type 2, en dit is een opwindende nieuwe potentiële behandeling.

Magnesiumtekort: een andere factor die uw risico op insulineresistentie en diabetes type 2 vergroot

Magnesiumtekort is ook het vermelden waard, terwijl we het toch over de grondoorzaken van diabetes type 2 hebben. Magnesium speelt een belangrijke rol in de homeostase van glucose en insuline, en magnesiumtekort is tegenwoordig wijdverbreid. Magnesium is ook nodig om tyrosinekinase te activeren, een enzym dat functioneert als een “aan” of “uit” schakelaar in veel cellulaire functies en is vereist voor de juiste werking van uw insuline-receptoren.

–

• Een evenwichtige voeding is belangrijk voor je gezondheid. Je vindt magnesium in:
  • volkoren granen en producten zoals volkoren brood, volkoren pasta;
  • groenten zoals spinazie en postelein;
  • peulvruchten zoals kikkererwten, kidneybonen en sojabonen;
  • noten zoals paranoten, cashewnoten en pijnboompitten;
  • zaden zoals lijnzaad, maanzaad, sesamzaad en zonnebloempitten;
  • fruit zoals frambozen, braambessen, passievruchten en bananen.

https://www.gezondheidenwetenschap.be/richtlijnen/magnesiumtekort

Het is bekend dat mensen met insulineresistentie ook een verhoogde uitscheiding van magnesium in hun urine ervaren, wat verder bijdraagt ​​aan verlaagde magnesiumniveaus. Dit magnesiumverlies lijkt secundair te zijn aan verhoogde urinaire glucose, wat de urineproductie verhoogt. Daarom lijkt een ontoereikende magnesiuminname een vicieuze cirkel van lage magnesiumniveaus, insulineresistentie, verhoogde insuline- en glucoseniveaus en overmatige magnesiumuitscheiding te veroorzaken. Met andere woorden, hoe minder magnesium uw lichaam heeft, hoe minder het lijkt alsof u het “vast kunt houden”.

Zelden vinden zoveel studies, van over de hele wereld, universele overeenstemming over een onderwerp, maar hier is het bewijs duidelijk: als u uw metabolisme wilt optimaliseren en uw risico op diabetes type 2 laag wilt houden, is een van de dingen die u moet doen, voldoende magnesium consumeren. Een studie uit 2013 met prediabetici ontdekte dat de meesten een ontoereikende magnesiuminname hadden, en degenen met de hoogste magnesiuminname verminderden hun risico op bloedsuiker- en stofwisselingsproblemen met maar liefst 71 procent.

De huidige richtlijnen van de overheid voor magnesiuminname onder volwassenen vragen om 300 tot 420 mg per dag (afhankelijk van uw geslacht, leeftijd, zwangerschap en borstvoeding), maar veel mensen consumeren minder dan 300 mg per dag. Onderzoek suggereert dat velen baat zouden hebben bij een veel hogere inname, ongeveer 700 mg per dag of meer. Magnesium gaat verloren via zweet tijdens het sporten en wordt in grotere hoeveelheden gebruikt als u gestrest bent.

Ik geloof dat magnesiumthreonate een van de beste aanvullende bronnen is, omdat het celmembranen lijkt te penetreren, inclusief je mitochondriën, wat resulteert in hogere energieniveaus. Daarnaast dringt het ook door je bloed-hersenbarrière en lijkt het wonderen te doen om dementie te behandelen en te voorkomen en het geheugen te verbeteren. Welk supplement je ook kiest, zorg ervoor dat je alles vermijdt wat  magnesiumstearaat bevat , een veelvoorkomend maar potentieel gevaarlijk additief.

Nieuwe waarschuwing: insuline kan snel type 1-diabetes veroorzaken bij type 2-diabetici

Begrijp alstublieft dat medicijnen en supplementen  niet  het antwoord zijn op diabetes type 2. Diabetesmedicijnen pakken het onderliggende probleem niet aan en veel, zoals  Avandia , kunnen gevaarlijke bijwerkingen hebben. Avandia is gekoppeld aan 43 procent verhoogd risico op een hartaanval en 64 procent hoger risico op cardiovasculaire dood, vergeleken met andere behandelingen. In plaats daarvan wordt diabetes type 2 het beste onder controle gehouden door  uw insuline- en leptinegevoeligheid te herstellen . Dit doet u door granen en suikers, met name fructose, uit uw dieet te schrappen, voldoende gezonde vetten binnen te krijgen, te sporten en goed te slapen. Meer informatie hierover vindt u hieronder, in het gedeelte Behandeling.

Zoals eerder opgemerkt, bevestigt recent onderzoek gepubliceerd in het  Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism  wat Dr. Ron Rosedale de afgelopen twee decennia heeft verklaard, namelijk dat insulinebehandeling anders omkeerbare type 2-diabetes kan veroorzaken om te evolueren naar type 1 insuline-deficiënte en daarom insuline-afhankelijke diabetes. De studie ontdekte dat het geven van genetisch gemanipuleerde recombinante insuline aan type 2-diabetici met een bepaalde genetische vatbaarheid hun lichaam kan aanzetten tot het produceren van antilichamen die hun insulineproducerende cellen (pancreaseilandcellen) vernietigen. U realiseert zich misschien niet dat alle menselijke insuline, het type dat doorgaans wordt gebruikt, GMO of genetisch gemodificeerd is, wat verantwoordelijk zou kunnen zijn voor deze auto-immuunreactie.

In principe triggert het een auto-immuunziektereactie, waardoor een aandoening ontstaat waarbij u tegelijkertijd zowel type 1- als type 2-diabetes hebt. De gemiddelde tijd dat type 1-diabetes ontstaat, was 7,7 maanden. Eén deelnemer aan het onderzoek ontwikkelde type 1-diabetes in iets meer dan een maand! Volgens de auteurs  is een acute verslechtering van de bloedglucosecontrole na toediening van insuline een waarschuwingssignaal voor deze problematische bijwerking . Volgens deze studie zijn de genen die u vatbaar maken voor deze auto-immuunreactie op insuline:

• Type 1 diabetes hoog risico HLA klasse II (IDDM1), waarvan wordt gedacht dat het een rol speelt bij ongeveer de helft van alle gevallen van type 1 diabetes
• VNTR-genotype (IDDM2), waarvan wordt aangenomen dat het u vatbaarder maakt voor diabetes type 2

Dit is nog een manier waarop conventionele diabetesbehandeling diabetici naar een vroegtijdige dood duwt… Onderzoek dat vorig jaar werd gepubliceerd, onthulde dat het behandelen van diabetes type 2 met insuline   het risico op totale sterfte van patiënten meer dan verdubbelde . Het leidt ook tot:

• Twee keer zoveel hartinfarcten
• 1,4 keer meer beroertes
• 2,1 keer meer neuropathie
• 1,4 keer meer kanker
• 1,7 keer meer ernstige nadelige cardiale gebeurtenissen
• 3,5 keer meer niercomplicaties
• 1,2 keer meer oogcomplicaties
• 2,2 keer meer doden

Een andere studie die in mei van dit jaar in  Diabetologia werd gepubliceerd  , vond dat diabetespatiënten ook een aanzienlijk verhoogd risico op overlijden hebben. Diabetespatiënten die insuline gebruikten ten tijde van hun kankerdiagnose, hadden een vier keer hoger sterftecijfer één jaar na de kankerdiagnose, vergeleken met niet-diabetische patiënten of patiënten die geen insuline gebruikten om hun diabetes onder controle te houden. Hoewel dit een observationele studie was, wat betekent dat er geen causaliteit kan worden vastgesteld, is het toch de moeite waard om op te merken.

Dr. Rosedale heeft ook gezegd:  “Al deze verhoogde percentages van chronische ziekten die worden veroorzaakt door het nemen van insuline, kunnen komen doordat het precies het tegenovergestelde doet van wat in veel onderzoeken is aangetoond om kanker, totale sterfte en levensduur te verminderen; insuline verminderen. In feite wordt T2-diabetes vaak beschouwd als een model van versnelde veroudering vanwege de hoge insuline. Met andere woorden, het behandelen van diabetici door insuline te veel te verhogen, hetzij met medicijnen of insuline zelf, versnelt alleen maar hun veroudering, bijbehorende chronische ziekten en dood, en zou als wanpraktijk moeten worden beschouwd.”

Waarschuwing #2: Wees op uw hoede voor toekomstige diabetesvaccins

Zoals GreenMedInfo.com opmerkt, vormen deze bevindingen ook een ernstig waarschuwingssignaal tegen  diabetesvaccins :

“[E]r zijn een aantal proeven gaande om vaccins te produceren die insuline bevatten, bedoeld om een ​​’tolerogene immuunreactie’ te induceren en daardoor auto-immuun type 1 diabetes te verbeteren. Het is echter duidelijk dat hun bevindingen in strijd zijn met deze verwachting, en dat het mogelijk is dat het introduceren van exogene vormen van insuline de tegenovergestelde reactie kan stimuleren en auto-immuniteit kan veroorzaken tegen het hormoon, of de cellen in de pancreas die verantwoordelijk zijn voor de productie ervan.”

Het roept ook vragen op over de veiligheid en effectiviteit van synthetische insuline. Vrijwel alle insuline die in de VS wordt verkocht is synthetisch, gesynthetiseerd met behulp van recombinant-DNA-technologie, wat aanzienlijk verschilt van natuurlijke, van dieren afkomstige insuline. Interessant genoeg zou het kunnen zijn dat het de “inactieve” ingrediënten of additieven zijn, zoals polysorbaat 20, die een overdreven immuunreactie veroorzaken bij vatbare personen, vergelijkbaar met die bij vaccins. Sayer Ji merkt ook op dat:

“Bovendien heeft synthetische insuline niet dezelfde conformationele staat – d.w.z. het neemt niet dezelfde complexe gevouwen vorm aan – als natuurlijke humane insuline, of nauw verwante varkensinsuline. Dit levert een ‘herkennings’-probleem op vanuit het perspectief van het immuunsysteem dat het vreemde eiwit kan identificeren als ‘ander’ en daardoor acute of aanhoudende auto-immuunreacties kan genereren…

Onderzoek dat teruggaat tot begin jaren 80 vergeleek synthetische E. Coli-afgeleide insuline met varkens-afgeleide insuline bij diabetische kinderen en ontdekte dat varkensinsuline effectiever was in het verlagen van HbA1-waarden (een marker van schade geassocieerd met verhoogde bloedsuikerspiegel), beter in het verlagen van nuchtere glucoseconcentraties en minder antilichaam-reactief op insuline dan synthetische insuline. Hoewel varkens-afgeleide insuline zijn beperkingen heeft, vooral gezien het feit dat er grenzen zijn aan hoeveel er kan worden geproduceerd, is het duidelijk geschikter dan synthetische versies als het waar is dat de laatste niet in staat is om dezelfde therapeutische uitkomst voor diabetici te reproduceren.”

Hoe insuline-/leptineresistentie en type 2-diabetes te voorkomen en te behandelen

Nu u de grondoorzaken van insulineresistentie en diabetes type 2 begrijpt, is het tijd om een ​​programma te schetsen om deze aandoening om te keren. Vergeet niet dat diabetes type 2  te genezen is  en in de overgrote meerderheid van de gevallen  geen  enkele vorm van medicatie vereist.

De volgende voedings- en leefstijlaanpassingen moeten de basis vormen van uw diabetespreventie- en behandelplan. Zorg er ook voor dat u uw VASTEN-insulineniveau in de gaten houdt. Dit is net zo belangrijk als het in de gaten houden van uw nuchtere bloedsuikerspiegel. Uw nuchtere insulineniveau moet tussen de 2 en 4 liggen. Hoe hoger uw niveau, hoe groter uw insulineresistentie en hoe agressiever u moet zijn in uw behandelplan, vooral als het gaat om het aanpassen van uw dieet.

• Vervang bewerkte voedingsmiddelen, alle vormen van suiker, met name fructose, en alle granen door hele, verse voeding . Een belangrijke reden voor het falen van conventionele diabetesbehandelingen in de afgelopen 50 jaar heeft te maken met ernstig gebrekkige voedingsaanbevelingen. Fructose, granen en andere suikervormende zetmeelrijke koolhydraten zijn grotendeels verantwoordelijk voor de negatieve insulinereacties van uw lichaam, en alle suikers en granen, zelfs “gezonde” granen zoals hele, biologische, moeten drastisch worden verminderd.

Als u insuline-/leptineresistent bent, diabetes, hoge bloeddruk, hartziekte of overgewicht hebt, is het verstandig om uw totale fructose-inname te beperken tot 15 gram per dag totdat uw insuline-/leptineresistentie is verdwenen. Dit geldt voor ongeveer 80 procent van de Amerikanen. Voor alle anderen raad ik aan om uw dagelijkse fructose-inname te beperken tot 25 gram of minder, om een ​​optimale gezondheid te behouden.

De makkelijkste manier om dit te bereiken is door bewerkte voedingsmiddelen te vervangen door hele, idealiter biologische voedingsmiddelen. Dit betekent koken vanaf nul met verse ingrediënten. Bewerkte voedingsmiddelen zijn de belangrijkste bron van  alle  primaire boosdoeners, waaronder glucosestroop met een hoog fructosegehalte en andere suikers, bewerkte granen,  transvetten , kunstmatige zoetstoffen en andere synthetische toevoegingen die metabolische disfunctie kunnen verergeren.

Naast fructose verhoogt transvet (GEEN verzadigd vet) uw risico op diabetes door uw insuline-receptoren te verstoren. Gezonde verzadigde vetten doen dit niet. Omdat u veel energie (koolhydraten) uit uw dieet schrapt wanneer u suikers en granen vermindert, moet u deze vervangen door iets anders. De ideale vervanging is een combinatie van:

• Lage tot matige hoeveelheid hoogwaardige eiwitten . Aanzienlijke hoeveelheden eiwitten zijn te vinden in vlees, vis, eieren, zuivelproducten, peulvruchten en noten. Kies bij het selecteren van dierlijke eiwitten voor biologisch gefokt, met gras gevoerd of op de weide gehouden vlees, eieren en zuivelproducten om mogelijke gezondheidscomplicaties te voorkomen die worden veroorzaakt door genetisch gemanipuleerd diervoeder en pesticiden.

De meeste Amerikanen eten veel te veel eiwitten, dus let op de hoeveelheid! Ik denk dat het een zeldzame persoon is die echt meer dan een halve gram eiwit per pond magere lichaamsmassa nodig heeft. Mensen die agressief sporten of aan wedstrijden meedoen en zwangere vrouwen zouden ongeveer 25 procent meer moeten hebben, maar de meeste mensen hebben zelden meer dan 40-70 gram eiwit per dag nodig.

Om je magere lichaamsmassa te bepalen, zoek je je percentage lichaamsvet en trek je dit af van 100. Dit betekent dat als je 20 procent lichaamsvet hebt, je 80 procent magere lichaamsmassa hebt. Vermenigvuldig dat met je huidige gewicht om je magere lichaamsmassa in ponden of kilo’s te krijgen. Om te bepalen of je te veel eiwitten binnenkrijgt, bereken je gewoon je magere lichaamsmassa zoals hierboven beschreven, schrijf je vervolgens alles op wat je een paar dagen eet en bereken je de hoeveelheid dagelijkse eiwitten uit alle bronnen.

Nogmaals, je mikt op een halve gram eiwit per pond magere lichaamsmassa, wat de meeste mensen op 40 tot 70 gram eiwit per dag zou brengen. Als je momenteel gemiddeld veel meer dan dat binnenkrijgt, pas het dan naar beneden aan. Je kunt de onderstaande tabel gebruiken of gewoon Googlen naar het voedsel dat je wilt weten en je zult snel de grammen eiwit in het voedsel vinden.

• • Rood vlees, varkensvlees, gevogelte en zeevruchten bevatten gemiddeld 6-9 gram eiwit per ounce. Een ideale hoeveelheid voor de meeste mensen zou een portie van 3 ounce vlees of zeevruchten zijn (geen 9 of 12 ounce steaks!), wat ongeveer 18-27 gram eiwit oplevert
  • Eieren bevatten ongeveer 6-8 gram proteïne per ei. Dus een omelet van twee eieren zou je ongeveer 12-16 gram proteïne geven. Als je kaas toevoegt, moet je die proteïne ook meerekenen (controleer het etiket van je kaas)
  • Zaden en noten bevatten gemiddeld 4-8 gram eiwit per kwart kopje. Gekookte bonen bevatten gemiddeld ongeveer 7-8 gram per half kopje.
  • Gekookte granen bevatten gemiddeld 5-7 gram per kopje
  • De meeste groenten bevatten ongeveer 1-2 gram eiwit per ounce

• Zoveel hoogwaardige gezonde vetten als u wilt  (verzadigd en enkelvoudig onverzadigd). Voor een optimale gezondheid hebben de meeste mensen meer dan  50-85 procent  van hun dagelijkse calorieën nodig in de vorm van gezonde vetten. Goede bronnen zijn onder andere kokos en kokosolie, avocado’s, boter, noten en dierlijke vetten. (Onthoud dat vet veel calorieën bevat, maar klein is in volume. Dus als u naar uw bord kijkt, zou het grootste deel groenten zijn.)
• Zoveel niet-zetmeelrijke groenten als je wilt
• Beweeg regelmatig en intensief.  Onderzoeken hebben aangetoond dat bewegen, zelfs zonder gewichtsverlies, de insulinegevoeligheid verhoogt.  High intensity interval training  (HIIT), een centraal onderdeel van mijn  Peak Fitness-programma , heeft aangetoond de insulinegevoeligheid met maar liefst 24 procent te verbeteren in slechts vier weken.
• Verbeter uw omega-3 tot omega-6 verhouding.  Het westerse dieet van vandaag de dag bevat veel te veel bewerkte en beschadigde omega-6 vetten, en veel te weinig omega-3 vetten. De belangrijkste bronnen van omega-6 vetten zijn maïs, soja, koolzaad, saffloer, pinda en zonnebloemolie (de eerste twee zijn doorgaans ook genetisch gemanipuleerd, wat de zaken nog ingewikkelder maakt). Onze lichamen zijn geëvolueerd voor een optimale 1:1 verhouding van omega-6 tot omega-3. Onze verhouding is echter verslechterd tot tussen de 20:1 en 50:1 ten gunste van omega-6. Deze scheve verhouding heeft ernstige nadelige gevolgen voor de gezondheid.

Om dit te verhelpen, moet u uw consumptie van plantaardige oliën verminderen (dit betekent dat u er niet mee kookt en bewerkte voedingsmiddelen vermijdt) en uw inname van dierlijke omega-3 verhogen, zoals krillolie. Plantaardige omega-3 is ook te vinden in lijnzaadolie en walnootolie, en het is goed om deze ook in uw dieet op te nemen. Weet alleen dat ze niet de plaats in kunnen nemen van  dierlijke  omega-3’s.

• Zorg het hele jaar door voor optimale vitamine D-niveaus.  Nieuw bewijs ondersteunt sterk het idee dat vitamine D niet alleen zeer gunstig is voor diabetes type 1, zoals eerder vermeld, maar ook voor diabetes type 2. De ideale manier om uw vitamine D-niveau te optimaliseren, is door regelmatig zonlicht te krijgen of door een veilige zonnebank te gebruiken. Overweeg als laatste redmiddel orale suppletie met  regelmatige vitamine D-monitoring om te bevestigen dat u voldoende vitamine D inneemt om uw bloedniveaus in het therapeutische bereik van 50-70 ng/ml te krijgen. Houd er ook rekening mee dat als u extra vitamine D neemt, u een verhoogde vraag naar  vitamine K2 creëert .
• Zorg elke nacht voor voldoende, kwalitatief goede slaap.  Onvoldoende slaap lijkt stress en bloedsuiker te verhogen, wat insuline- en leptineresistentie en gewichtstoename bevordert. In een 10 jaar durend onderzoek  onder 70.000 vrouwen zonder diabetes ontdekten onderzoekers dat vrouwen die minder dan vijf uur of meer dan negen uur per nacht sliepen, 34 procent meer kans hadden om diabetessymptomen te ontwikkelen dan vrouwen die zeven tot acht uur per nacht sliepen. Als u problemen hebt met uw slaap, probeer dan de suggesties in mijn artikel  “33 geheimen voor een goede nachtrust .”
• Behoud een gezond lichaamsgewicht.  Als u de hierboven voorgestelde dieet- en levensstijlveranderingen toepast, verbetert u uw insuline- en leptinegevoeligheid aanzienlijk en volgt er na verloop van tijd een gezond lichaamsgewicht. Het bepalen van uw ideale lichaamsgewicht hangt af van verschillende factoren, waaronder framegrootte, leeftijd, algemeen activiteitsniveau en genetica. Als algemene richtlijn vindt u mogelijk een  heup-tot-taille-indextabel  nuttig. Dit is veel beter dan BMI om te evalueren of u al dan niet een gewichtsprobleem hebt, omdat BMI geen rekening houdt met zowel hoe gespierd u bent als uw intra-abdominale vetmassa (het gevaarlijke viscerale vet dat zich ophoopt rond uw inwendige organen), wat een krachtige indicator is van leptinegevoeligheid en bijbehorende gezondheidsproblemen.
• Intermittent fasting toepassen . Als u de richtlijnen voor dieet en beweging zorgvuldig hebt gevolgd en nog steeds niet voldoende vooruitgang boekt met uw gewicht of algehele gezondheid, raad ik u ten zeerste aan om  intermittent fasting toe te passen . Dit bootst effectief de eetgewoonten van onze voorouders na, die niet de hele dag toegang hadden tot supermarkten of voedsel. Ze wisselden periodes van overvloed en hongersnood af, en modern onderzoek toont aan dat deze cyclus een aantal biochemische voordelen oplevert, waaronder verbeterde insuline-/leptinegevoeligheid, verlaagde triglyceriden en andere biomarkers voor gezondheid en gewichtsverlies.

Intermittent fasting is veruit de meest effectieve manier die ik ken om ongewenst vet te verliezen en je suikerbehoefte te elimineren. Intermittent fasting is ook geïdentificeerd als een krachtige bondgenoot voor de preventie en misschien zelfs behandeling van dementie. Ketonen worden vrijgegeven als een bijproduct van het verbranden van vet, en ketonen (niet glucose) zijn eigenlijk de favoriete brandstof voor je hersenen. Blijf je intermittent fasting-schema volhouden totdat je insuline-/leptineresistentie verbetert (of je gewicht, bloeddruk, cholesterolverhoudingen of diabetes normaliseren). Daarna hoef je het alleen nog maar te doen “indien nodig” om je gezonde toestand te behouden.

• Optimaliseer uw darmgezondheid . Uw darmen zijn een levend ecosysteem, vol met zowel goede als slechte bacteriën. Meerdere onderzoeken hebben aangetoond dat zwaarlijvige mensen andere darmbacteriën hebben dan magere mensen. Hoe meer goede bacteriën u hebt, hoe sterker uw immuunsysteem zal zijn en hoe beter uw lichaam over het algemeen zal functioneren. Gelukkig is het optimaliseren van uw darmflora relatief eenvoudig. U kunt uw lichaam opnieuw voorzien van goede bacteriën door regelmatig gefermenteerde voedingsmiddelen te eten (zoals natto, rauwe biologische kaas, miso en gecultiveerde groenten).

Lees hier het volledige artikel .