Late lymeklachten

De ziekte van Lyme is een infectieziekte. De ziekte wordt veroorzaakt door de beet van een teek die besmet is met de Borrelia-bacterie. Andere namen voor de ziekte van Lyme zijn: Lymeziekte of Lyme borreliose.

De late symptomen van Lyme

Bij een lyme verdenking gaat het niet altijd om een rode ring maar kan het ook gaan om een rode plek op de huid.

rode vlek op voet na tekenbeet

-Een klein deel van de mensen met late lymeziekte heeft gewrichtsontstekingen.
-Ook het hart en de ogen kunnen zijn aangetast.

Late lymeziekte is een nare ziekte, die allerlei neurologische verschijnselen kan geven, zoals uitval of prikkelingen van zenuwen. De ziekte kan iemands kwaliteit van leven ernstig aantasten. Een behandeling met antibiotica kan wel een verdere verslechtering voorkomen, maar het effect op de reeds bestaande stoornissen is meestal minimaal of afwezig. Er is dan ook vaak blijvende invaliditeit.

Het is overigens uiterst zeldzaam dat in één persoon alle genoemde manifestaties van zowel het eerste (gelokaliseerde), het tweede (vroeg gedissemineerde) en het derde (laat gedissemineerde) stadium van de ziekte van Lyme achter elkaar optreden. Er zijn veel gevallen beschreven van mensen die na een reguliere en adequate antibiotische behandeling van gedissemineerde lymeziekte langdurig klachten bleven houden. Bijvoorbeeld sterke vermoeidheid, pijn in spieren en gewrichten, prikkelingen en tintelingen in ledematen en geheugen- en concentratiestoornissen. Het lijkt dat hier sprake is van een ziektebeeld dat zich ontwikkelt nadat de infectie is verdwenen

Ongeveer 2 à 3 op de 100 tekenbeten leidt tot de ziekte van Lyme. Hoe langer de teek op de huid vast zit, hoe groter de kans op besmetting is. Dus: hoe eerder je de teek verwijdert, hoe lager de kans is dat je besmet raakt.

In elk stadium van ziekte van Lyme is er naast de lymeklachten, kans op klachten als:

  • griepachtige klachten
  • vermoeidheid
  • pijnlijke gewrichten
  • spierpijn
  • vergeetachtigheid
  • moeite om je te concentreren

De eerste zichtbare klacht bij de ziekte van Lyme is vaak een rode of blauwachtige vlek/kring. Die plek zit rond de plaats waar de tekenbeet gezeten heeft. Deze huidverandering verschijnt gemiddeld een tot twee weken na de beet. Maar dat kan ook pas na drie maanden zijn. De ring of vlek wordt binnen een paar dagen groter en is vaak groter dan 5 centimeter. Onbehandeld kan de huidafwijking weken tot maanden bestaan. Deze vlek wordt ook wel erythema migrans genoemd. Zie je zo’n plek? Neem dan contact op met je huisarts.

Vroege verspreide ziekte van Lyme

Na een tekenbeet kan de bacterie via je bloedbaan, je zenuwbanen of op een andere manier in je organen terechtkomen. Dan is er een kans op de volgende problemen:

  • Plotselinge problemen aan het zenuwstelsel. Bijvoorbeeld een hersenvliesontsteking. De ontsteking gaat vaak samen met een ontsteking in de hersen- of ruggenmergzenuwen. Klachten zijn dan bijvoorbeeld:
  • Gezichtsverlamming, gehoorverlies of dubbelzien
  • Heftige pijn in je arm, been of romp
  • Doof of tintelend gevoel
  • Neurologisch uitval (krachtsverlies of verlamming)
  • Gewrichtsontsteking(en). Bij de ziekte van Lyme zijn vaak 1 of een paar grote gewrichten ontstoken. Het gaat bijvoorbeeld om je knie, heup of je enkel. Opvallend is dat vaak de knie ontstoken raakt.
  • Meerdere huidafwijkingen (multipele erythema migrans). Doordat de bacterie via de bloedbaan op verschillende plekken in de huid terecht komt. Deze vlekken zijn vaak vrij klein, ovaal vormig en gegroepeerd.
  • Hartritmestoornissen. Dit komt niet vaak voor.

Late (verspreide) ziekte van Lyme

Klachten in dit stadium ontstaan meestal na maanden tot jaren. De klachten bestaan bijvoorbeeld uit:

  • Chronische gewrichtsontstekingen, meestal in een knie.
  • Chronische neurologische klachten (hersenontsteking)
  • Chronische ontsteking van de huid, meestal van armen of benen. De huid wordt rood tot paars van kleur en is in het begin vaak verdikt en voelt warm aan. Soms wordt de huid later zo dun als papier. Je noemt deze klacht ook wel acrodermatitis chronica atroficans.

Ziekteverschijnselen van vroeg tot laat - NEMO Kennislink

Een ”blauw”rode plek kan ook duiden op lyme.

In plaats van een erythema migrans kan soms ook een blauwrode zwelling van enkele centimeters groot ontstaan, meestal aan een oorlel (bij kinderen) of rond de tepelhof (bij volwassenen).

Dat geeft in het begin een grieperig gevoel met lichte koorts, spierpijn, geringe hoofd- of nekpijn, vermoeidheid, nachtelijk zweten en gezwollen lymfeklieren. Het blijkt dat de helft van de mensen met zo’n gedissemineerde infectie niet eerder een tekenbeet of erythema migransheeft opgemerkt. Waarschijnlijk kan een infectie dus ook optreden zonder de zo karakteristieke huidafwijking. Daardoor kan het voorkomen dat een arts bij zulke ziekteverschijnselen niet direct aan de ziekte van Lyme denkt. Bij de meerderheid gaan ook deze klachten vanzelf over en houdt men er geen restverschijnselen aan over.

De infectie kan zich vanuit de bloedbaan uitbreiden naar het zenuwstelsel. Dan spreekt men van neuroborreliose. Meestal ontstaat dan een hersenvliesontsteking (meningitis), die vaak samengaat met een ontsteking van de hersenzenuwen (neuritis cranialis) of de ruggenmergzenuwen (radiculitis). Een hersenvliesontsteking bij lymeziekte gaat gewoonlijk gepaard met relatief weinig verschijnselen. In het algemeen worden wel hoofdpijn en pijn in de nek als klachten aangegeven, maar zelden zijn er de hevige hoofdpijn, hoge koorts, sufheid of nekstijfheid zoals die wel voorkomen bij andere vormen van hersenvliesontsteking. Bij een ontsteking van de hersenzenuwen kan de zevende hersenzenuw (nervus facialis) uitvallen en ontstaat een verlamming van het gezicht waarbij één ooglid niet sluit en aan dezelfde kant de wenkbrauw en mondhoek niet kunnen worden opgetrokken. Soms is deze verlamming dubbelzijdig of zien mensen dubbel doordat een van hun oogspierzenuwen is uitgevallen. Een ontsteking van een ruggenmergzenuw veroorzaakt pijn in een arm of been of in de romp, en gaat al dan niet gepaard met krachtverlies en een doof, tintelend gevoel. Zulk veranderd gevoel is vaak de eerste uiting van een neuroborreliose. Krachtsverlies en tintelingen kunnen in beide benen tegelijkertijd optreden. Soms kunnen patiënten hun urine niet ophouden of wordt het plassen juist bemoeilijkt.

Onder de vroege verschijnselen van een gedissemineerde Borrelia-infectie behoren dikwijls ook gewrichtsontstekingen. Een deel van de mensen bij wie de bacterie niet tijdig wordt bestreden, krijgt binnen drie maanden na de tekenbeet of het erythema migrans last van de gewrichten. Dat begint gewoonlijk met een meer of minder pijnlijke zwelling van een of meer gewrichten, dikwijls de knie. De duur van de zwelling varieert van minder dan een dag tot enkele maanden. Ook hartafwijkingen komen voor bij een Borreliainfectie, maar die zijn vrij zeldzaam en uiten zich pas in een laat stadium van de ziekte. De meest voorkomende hartafwijking is een stoornis in de banen die de prikkels geleiden tussen de boezems aan de bovenkant van het hart en de kamers onderin het hart. Als de geleiding ernstig is verstoord, kan de hartslag zo traag worden dat men flauwvalt.

De verhoudingen in deze figuur zijn ontleend aan een Zuid- Zweedse studie uit 1992/1993 (voor Nederland kunnen de verhoudingen anders zijn). Sommige mensen hebben meer dan twee ziekteverschijnselen, zodat het totaal meer dan 100 procent is.
Theo Pasveer BNO Cartographics, Deventer
Late lymeziekte
Alle eerder genoemde verschijnselen kunnen een permanent karakter krijgen als uiting van een blijvende, hardnekkige infectie – het derde stadium van de ziekte van Lyme. Men spreekt van een late of chronische lymeziekte als deze meer dan een jaar aanhoudt, maar een duidelijke grens tussen het tweede en derde stadium is er niet. Acrodermatitis chronica atrophicans is een huidaandoening die wordt gerekend tot de late fase van lymeziekte en meestal voorkomt op de ledematen, vooral de benen. De huid wordt dan rood tot paars, is in het begin vaak iets verdikt en voelt warm aan. Na enkele maanden tot zelfs jaren wordt de huid zo dun als papier. Deze zogenaamde atrofie van de huid kan vele jaren na een tekenbeet of een onbehandeld erythema migrans ontstaan. Een klein deel van de mensen met late lymeziekte heeft gewrichtsontstekingen. Ook het hart en de ogen kunnen zijn aangetast als gevolg van een late lymeziekte. Chronische lymeziekte is een nare ziekte, die allerlei neurologische verschijnselen kan geven, zoals uitval of prikkelingen van zenuwen. De ziekte kan iemands kwaliteit van leven ernstig aantasten. Een behandeling met antibiotica kan wel een verdere verslechtering voorkomen, maar het effect op de reeds bestaande stoornissen is meestal minimaal of afwezig. Er is dan ook vaak blijvende invaliditeit.

Sommige mensen kunnen lijden aan een chronische vermoeidheid en lusteloosheid, die veroorzaakt blijkt door de lymebacterie.
Reporters, Haarlem
Het is overigens uiterst zeldzaam dat in één persoon alle genoemde manifestaties van zowel het eerste (gelokaliseerde), het tweede (vroeg gedissemineerde) en het derde (chronische) stadium van de ziekte van Lyme achter elkaar optreden. Er zijn veel gevallen beschreven van mensen die na een reguliere en adequate antibiotische behandeling van gedissemineerde lymeziekte langdurig klachten bleven houden. Bijvoorbeeld sterke vermoeidheid, pijn in spieren en gewrichten, prikkelingen en tintelingen in ledematen en geheugen- en concentratiestoornissen. Het lijkt dat hier sprake is van een ziektebeeld dat zich ontwikkelt nadat de infectie is verdwenen, maar het is niet in alle gevallen uit te sluiten dat er toch een hardnekkige infectie aanwezig is

 

https://www.nemokennislink.nl/publicaties/ziekteverschijnselen-van-vroeg-tot-laat/

https://www.expertisecentrumlyme.nl/

https://reumanederland.nl/reuma/vormen-van-reuma/lyme-ziekte-van/

https://www.biomaatschappij.nl/symptomen-lyme-later/

https://www.tekenbeetziekten.nl/symptomenlijst-ziekte-van-lyme/

Ik ken iemand met al jaren klachten, die ook voorkomen bij lyme.
Geen arts die dacht aan lyme…blijkbaar moet je zelf komen met een vraag of het misschien ook lyme zou kunnen zijn ofzo?
Ik vind dit zeer kwalijk! En slordig! Ondertussen wel medicijnen slijten bij diegene, waar ze niet beter van wordt.

 

Gerelateerde Berichten