Alarmbellen

Soms hoor je ze
in de verre verten
Waarschuwen
maar je gelooft het zelf nog niet
En weer één
En nogmaals
En weer luister je niet
Als de kerkklokken je een dreun geven

Voor je wakker wordt
En wel luisteren wil
Dan is het vaak al bijna veels te laat
De natrillingen van de schok
Worden je dan bijna teveel
Maar wees maar blij
Dat je horen kon
en mocht