Hypervigilantie

Hypervigilantie is een
chronische staat van verhoogde alertheid

Hierbij ben je extreem gevoelig voor je omgeving en ervaar je een continue ‘vecht-of-vlucht’-reactie, zelfs als er geen direct gevaar is. Het is vaak een onbewust overlevingsmechanisme na trauma of hevige stress.

Veelvoorkomende symptomen
Lichamelijk: Een snelle hartslag, oppervlakkige ademhaling, chronische spierspanning (nek en schouders) en schrikachtigheid.

Mentaal: Constant scannen van de omgeving, angst, extreme focus op wat anderen van je vinden, en slaapproblemen.

Emotioneel: Snel geïrriteerd zijn, stemmingswisselingen of juist emotionele afvlakking.

Wat kun je doen om je zenuwstelsel te kalmeren?

Omdat je lichaam in een ‘overlevingsstand’ staat, is het belangrijk om actief signalen van veiligheid naar je brein te sturen:

Gronding & Ademhaling: Breng je zenuwstelsel tot rust met een trage, diepe buikademhaling (langer uitademen dan inademen).

Incheckmomenten: Vraag jezelf gedurende de dag af of je gespannen bent. Span je bewust je kaken of schouders aan? Laat ze bewust zakken.

Grenzen stellen: Overprikkeling verhoogt alertheid. Leer tijdig nee zeggen en bescherm je rust.

Professionele hulp: Omdat hypervigilantie vaak diepere mentale of traumatische oorzaken heeft (zoals PTSS), is het aan te raden je huisarts te bezoeken voor een doorverwijzing naar een therapeut. Gespecialiseerde behandelingen zoals EMDR of lichaamsgerichte therapie kunnen erg effectief zijn.

Ik had er nooit van gehoord, maar leef al jaren zo!
Ik weet niet beter eigenlijk?
Bizar wel…