Meten met twee maten: Waarom posters op Schiphol de discussie over verminking niet dekken

De Tweede Kamer is het wachten zat. Uit een recent bericht van de NOS blijkt dat politieke partijen zoals VVD, CDA en SP vinden dat posters op Schiphol lang niet genoeg zijn om meisjes te beschermen tegen vrouwelijke genitale verminking (vrouwenbesnijdenis). Het kabinet moet sneller komen met een uitreisverbod voor minderjarigen die het risico lopen om in het buitenland verminkt te worden. Een nobel en noodzakelijk streven, zou je denken. Maar als we dieper naar de wetgeving en de maatschappelijke opvattingen kijken, lijkt er sprake te zijn van een opmerkelijke dubbele moraal.

Wat is ‘genitale verminking’?

Aan de ene kant doet de overheid er alles aan om te voorkomen dat jonge meisjes onomkeerbare ingrepen aan hun geslachtsorganen ondergaan. Dat is volkomen terecht; ieder kind verdient bescherming tegen fysieke aantasting.

Maar aan de andere kant zien we in de reguliere gezondheidszorg een heel andere trend wanneer het gaat om gendertransities. Als een jongere het gevoel heeft in het verkeerde lichaam te zijn geboren, worden onomkeerbare in feite gruwelijke medische ingrepen (experimenten) – zoals borstverwijderingen of operaties aan de geslachtsorganen – vaak juist gestimuleerd en vergoed. Waarom wordt het wegsnijden of ingrijpend veranderen van gezonde organen in de ene context gezien als een zware misdaad (verminking), terwijl het in de andere context wordt gevierd als ‘zorg’ en zelfexpressie? Is dat niet meten met twee maten?

De kern van het probleem: Je bent wie je bent

De gedachte achter een transitie is vaak: “Ik ben niet wie ik ben zoals ik geboren ben.” Maar de realiteit is dat je biologisch gezien  bent wie je bent. Het aanpassen van de buitenkant verandert niets aan de dieperliggende oorzaak van het gevoel.

Voor jongeren die worstelen met hun genderidentiteit en overwegen om in transitie te gaan, is het van levensbelang om eerst alle andere wegen te onderzoeken voordat er gekozen wordt voor onomkeerbare medische stappen.

Een alternatieve blik: Regressietherapie

Een mogelijke verklaring voor het diepe gevoel ‘in het verkeerde lichaam’ te zitten, wordt in de reguliere zorg vaak over het hoofd gezien. Vaak gaat het om mensen die in een vorig leven inderdaad het andere geslacht hebben gehad. Dat sterke gevoel of die herinnering nemen ze mee naar dit leven, wat kan zorgen voor enorme verwarring in het huidige lichaam.

Voordat jongeren overgaan tot ingrijpende transitietrajecten, zou ik hen dan ook met klem aanraden om eerst regressietherapie te overwegen. Door terug te gaan naar de bron van deze gevoelens, kan er heling en acceptatie ontstaan voor het lichaam waarin je dít leven bent geboren. Dat voorkomt ingrepen waar men later spijt van kan krijgen, en lost de verwarring op de plek op waar hij echt hoort: in de geest, niet in het vlees.

Je wordt niet zomaar geboren in een lichaam met mannelijke of vrouwelijke kenmerken je moet in dit leven dat acccepteren anders zul je in een volgend leven alsnog weer in een lichaam komen die is wat je nu afwijst…