De oude Egyptische religie maakt een comeback in de moderne wereld

De oude Egyptische religie maakt een comeback in de moderne wereld

Anput ~Egyptian Gods by Yliade on DeviantArt

Het oude Egypte oefent een krachtige greep uit de moderne verbeelding, met betoverende beelden van vergulde farao’s, torenhoge piramides en verbluffende hiërogliefen.

Historici en archeologen hebben de afgelopen twee eeuwen ontelbare verloren schatten gevonden van onder de Egyptische zandvlaktes, en we weten nu veel meer dan we deden over deze ongrijpbare en fascinerende beschaving.

Sommige enthousiastelingen hebben deze fascinatie echter op een geheel nieuw niveau gebracht. Sinds de jaren tachtig beweren een toenemend aantal mensen, gevestigd in de Verenigde Staten, de praktijken van de oude Egyptische religie te volgen.

Kemetism is de naam gegeven aan moderne groepen, die de religieuze overtuigingen en rituelen verbonden aan het oude Egypte, volgen. Het is afgeleid van ‘Kemet’, het oude woord voor Egypte zelf.

We weten relatief weinig over de manier waarop de oude Egyptenaren  hun geloof praktiseerden, maar niettemin is de hedendaagse versie van deze zeer oude religie de laatste decennia tot bloei gekomen.

Volgens historici van de Michigan State University is het Kemetisme in de jaren zeventig en tachtig ontstaan ​​naast andere vormen van neo-paganisme. Deze opwekkingsbewegingen waren vaak geworteld in een poging om het oude verleden accuraat te reconstrueren. Naarmate archeologen meer leerden over de oude Egyptische samenleving en cultuur, begonnen sommige mensen een verband te voelen met deze oude overtuigingen en gebruiken.

Aan het einde van de jaren tachtig was het Kemetisme in de Verenigde Staten zo populair geworden dat zijn aanhangers begonnen met het organiseren  van verschillende geloofsrichtingen te ontwikkelen. Met name een vroege leider van de beweging was Tamara L. Siuda, die uiteindelijk verantwoordelijk zou worden voor de ontwikkeling van de Kemetic Orthodoxie.

Als studente was Siuda een volgeling van Wicca-rituelen. Tijdens een Wicca-initiatierite ervaarde ze een krachtige connectie met wat ze later als verschillende oude Egyptische goden beschouwde. Dit bracht haar verder om haar kennis en interesse in het Kemetisme te verdiepen en uiteindelijk richtte ze Kemetic Orthodoxy op in 1989.

Siuda’s leiderschap bleek buitengewoon succesvol te zijn en in 1994 had Kemetic Orthodoxie voldoende nieuwe aanhangers aangetrokken om door de federale overheid officieel als religieuze groep te worden erkend.

Twee jaar later, in 1996, reisde Siuda naar Egypte en werd officieel gekroond als Nisut, of farao. Ze wordt erkend als de leider van het geloof, en haar rol is er één van spiritueel leiderschap en bemiddelaar. Haar volgelingen geloven dat zij de huidige incarnatie vertegenwoordigt van de geest van de Egyptische god Horus.

Kemetic Orthodoxie is tegenwoordig de meest algemeen erkende en populaire versie van het Kemetisme, maar het is verre van de enige bestaande tak van de religie. Integendeel, verschillende andere Kemetische culten zijn opgedoken in verschillende delen van de wereld, voornamelijk in het Westen.

Hoewel er onenigheid is tussen deze groepen over bepaalde praktijken, houden de meeste Kemetics zich aan dezelfde kernprincipes. De kern van de religie is een geloof in

Ma’at: de leidende kracht van het universum en het principe van de Goddelijke balans. Kemetics geloven ook in een opperwezen, bekend als Netjer, en zijn vele incarnaties.

Egyptische goden zijn allemaal een manifestatie van deze kern opperwezen, en als een resultaat is er veel discussie over of het moet worden beschouwd als een monotheïstische of polytheïstische religie. Veel Kemetics nemen ook deel aan voorouder-vereringsrituelen, door heiligdommen in hun huizen van hun voorouders (bekend als akhu) te houden en hun begeleiding te vragen.

De Ankh is een Kemetisch symbool van het eeuwige leven in zowel de oudheid als de moderne tijd.
grandegyptianmuseum:   An Egyptian woman at her devotions...

Hoewel het kemetisme sinds de jaren tachtig enorm in populariteit is toegenomen, vragen veel historici zich af in hoeverre deze overtuigingen feitelijk lijken op de levens en ideeën van de oude Egyptenaren zelf.

Volgens historici Marilyn Krogh en Brooke Pillifant is Kemetic Orthodoxy in wezen een religie van de late moderniteit, eerder dan een accurate weerspiegeling van de oude Egyptische samenleving.

Er is inderdaad een belangrijk debat tussen historici over de betekenis van verschillende vormen van Egyptische rituele praktijk, en de kernovertuigingen die de Egyptische religie bezielden.

 

Ongeacht de historische nauwkeurigheid, is de Kemetica van vandaag echter geïnspireerd om betekenis in de wereld te vinden door de sporen van de oude Egyptische samenleving te volgen. Deze ongelooflijke beschaving blijft resoneren in onze moderne wereld en vormt als zodanig fundamenteel ons hedendaagse culturele en religieuze landschap.

Als je alles leest over rh negatieve bloedlijnen op deze website, dan weet je inmiddels dat de faraoo’s afstammelingen waren van de Anunnaki, misschien was dat geloof wel geïnspireerd op het eerste geloof op aarde?

De godenwereld van de Egyptenaren bestond uit tientallen goden die elk hun eigen herkenningspunten hadden. De meeste goden leken wat vorm betreft veel op elkaar maar konden door bepaalde symbolen of verschijningsvormen van elkaar worden onderscheiden. Dikwijls was sprake van een symbool of kroon, zoals de Atefkroon van Osiris en de Gans op het hoofd van Geb. Ook de symbolen die zij in de hand houden zijn aanwijzingen voor hun positie en macht.

Andere vormen van herkenningspunten zijn de assimilatie met dieren. De god werd dan afgebeeld als dier (meestal de beginperiode) of als een hybride vorm (Wie weet bestonden ze wel echt, aangezien men toen al de kennis had van dna bewerken etc.), als een onherkenbare menselijke vorm gecombineerd met die van een dier. Een voorbeeld is Thoth, die een gezicht had van een Ibis in een menselijk lichaam. Deze keuze was niet willekeurig; de Egyptenaren keken immers veel naar de natuur en kan daarom beschouwd worden als een natuurgodsdienst. Zo werd de godin Toëris afgebeeld als een nijlpaard. Een nijlpaard staat voor gevaar en is beschermend voor haar kinderen. Dit was daarom een zwangerschapsgodin die de zwangere vrouwen beschermde. Veel andere goden bestonden als valk omdat valken zich vaak in de lucht bevinden (Alles kunnen waarnemen vanuit de lucht)  en daarom als hemelgod werden vereerd, zoals Ra en Sokaris.

Doordat de Egyptische geschiedenis vele millennia lang is, namen sommige goden verschillende gedaanten aan in de loop der tijd. Sommige goden werden in het begin slechts vereerd als symbool (Min, Chons en Neith). Later kregen zij een lichaam of werden ze als dier afgebeeld. Sommige goden werden geassimileerd door latere bekendere goden; zo nam Osiris symbolen over van Chentiamenoe en Anhur. Hathor en Isis werden in latere tijden zo met elkaar vergeleken dat men alleen uit de tekst kon zien of het Isis of Hathor was.

Bij het indelen van de goden naar onze termen kunnen wij ze indelen in:

menselijke goden (mannelijke goden, vrouwelijke goden en kindgoden);
dierlijke goden, die weer zijn onder te verdelen in zoogdieren (koeien, katten, nijlpaarden, honden, schapen en dergelijke), reptielen, vissen, amfibieën en insectachtigen.
Daarnaast bestonden er nog tal van goden die uitsluitend werden genoemd in boeken (dodenboeken, poortenboeken, piramideteksten) en demonen die niet vereerd werden, maar die wel voorkwamen op wandschilderingen.


Het oude volk van Egypte volgde vele verschillende goden zoals Seth, Isis, Anubis, Nu, Re en Osiris.

Sommige mensen steunden goden die hun beroep vertegenwoordigde zoals Thoth, de god van de schriftgeleerden.

Lokale dorpen kozen er vaak voor om door één God te worden vertegenwoordigd.

In lokale dorpen was een belangrijk deel van hun overtuigingen en gewoonten om één God alleen te volgen.

De mensen in dorpen zouden aanbidden bij heiligdommen die in het dorp werden opgericht.

Goden werden vaak vertegenwoordigd door dieren zoals leeuwen, katten, rammen en krokodillen.

De oude Egyptische religie bevatte ongeveer 2000 goden.

Osiris, de god van de onderwereld, was een van de meest aanbeden godheden.

Sommige andere hoog vereerde Goden zijn Isis, de godin van het moederschap en de overvloed;
Horus, god van de lucht.

De farao geloofde dat hij deels mens en deels god was (EEN HYBRIDE DUS, AFSTAMMLING VAN DE MENS EN DE ANUNNAKI -GEVALLEN ENGELEN VANUIT DE RUIMTE-EEN HALFGOD DUS) en goede relaties (Verbinding) had met de goden.

Men geloofde dat de farao de tussenpersoon was tussen Egyptische mensen en de goden.

Toen de Farao stierf, geloofden de Egyptenaren dat hij een god zou worden.

De Egyptische maatschappij geloofde ook dat als de natie in rep en roer was, het de farao’s schuld was dat ze de goden van streek hadden gebracht.Andere overtuigingen en praktijken waar de oude Egyptenaren in geloofden, waren het hiernamaals. Ze hadden veel verschillende rituelen waaronder mummificatie. Ze wilden het lichaam zo lang mogelijk na de dood behouden, zodat de geest een plek had om te verblijven na de dood. Het lichaam werd in doek gewikkeld en bevatte ook juwelen en amuletten. Een masker werd ook op hun gezicht geplaatst met hun gelijkenis. In het graf van de overledene brachten ze ook drank, eten en rijkdommen mee.

Religie van het oude Egypte.

In het oude Egypte waren er twee koninkrijken die Neder-Egypte en Opper-Egypte heetten. Beide koninkrijken hadden hun eigen religies. Toen de twee koninkrijken één werden, werden veel van de religieuze overtuigingen en culturen gecombineerd. De Egyptische beschaving duurde meer dan 3000 jaar en gedurende deze tijd veranderden veel van de overtuigingen en gebruiken. De mensen in het oude Egypte werden ook beïnvloed door hun belangrijkste levensbron, die de rivier de Nijl was. De Nijl gaf hen water voor het verbouwen van gewassen, drinken, zeilen en handel drijven.

spiritsdancinginthenight: “ The procession of the bull Apis Frederick Arthur Bridgman, 1879. ”

Oude Egyptenaren geloofden dat de wereld plat was en van klei was. Ze dachten dat het op een grote zee van water dreef en dat de Nijl één van de bronnen uit dit water was. Ze dachten dat alle krachten van de natuur geïdentificeerd konden worden als de ”kinderen”-schepping- van een scheppende god(door dna bewerking werd dat alles eetbaar, en dieren idem). Ze geloofden dat het universum zich op een gevestigde manier van ‘balans’ en ‘waarheid’ bevond, en dat dit niet kon worden veranderd.

De farao was de koning en leider van Egypte en men dacht dat hij zowel mens als god was. Hij kon de natuur besturen, de mensen beschermen, oorlogen starten en hun land succesvol houden.
De Anunnaki hadden hun hybriden in staat van macht gesteld omdat ze intelligenter waren dan de mens die zij gecreerd hadden door middel van dna vermenging met hun eigen dna.
Daarom mochten alleen zij heersen over deze mensen, die leiding nodig hadden, juist omdat deze halfgoden meer inzicht, IQ hadden en overzicht.

De andere goden en godinnen van het oude Egypte hadden elk  een rol in het dagelijks leven en bestaan ​​van de oude Egyptenaren en er werden veel tempels gebouwd om hen te eren.

De oude Egyptenaren namen deel aan religieuze rituelen en tradities, zodat hun goden en godinnen zouden helpen om hen een gelukkig leven te geven met een overvloed aan voedsel. Priesters en priesteressen werden toegewezen aan de tempels om te helpen bij het bewaken van de bijdragen en het helpen van de mensen hulde brengen aan de goden.

nl

Van veel van de oude Egyptische goden en godinnen werd gedacht dat ze op mensen en dieren lijken. Elk was te zien op foto’s met verschillende lichamen of dierenkoppen, afhankelijk van de  rol dat de god zou kunnen hebben en de kracht die ze associeerden met het dier of de vogel.

De goden en godinnen werden vaak opgesteld in sets van twee, elk met de tegenovergestelde locatie, zoals leven en dood. Andere goden werden met elkaar geassocieerd omdat ze vergelijkbaar waren, zoals Amon, de god van de verborgen macht die gepaard ging met Ra, de god van de zon.

Sommige van hun goden en godinnen werden krachtiger getoond dan andere. Ze veranderden in de Egyptische geschiedenis omdat sommigen boven anderen uitkwamen.
Een van hun belangrijkste overtuigingen was dat wanneer een persoon stierf zij naar een hiernamaals zouden gaan en hetzelfde soort leven zouden leiden dat zij op aarde hadden. Om zo’n leven te leiden, moesten ze hun lichaam hebben en alle dingen mee kunnen nemen die ze nodig hadden. Dit is de reden waarom de Egyptenaren mummies hebben gemaakt en alle bezittingen in de grafgraven hebben gedaan.
De oude Egyptenaren geloofden dat de persoon om naar het hiernamaals te gaan naar de Hall of Truths zou gaan en een test zou moeten ondergaan. Annubis, de god van de doden, zou het hart op een schaal wegen en aan de andere kant van de schaal zou  een struisvogelveer zijn. Als de veer meer woog dan het hart, bleek dat de persoon een goed leven leidde en dat ze het hiernamaals konden binnengaan. Als dat niet gebeurde, zou de ziel van de persoon worden opgegeten door Ammit, een vrouwelijke Egyptische demon met het lichaam van een leeuw en het hoofd van een krokodil. De oude Egyptenaren wijdden hun leven aan het eren van hun goden en godinnen door middel van rituelen en het bouwen van tempels om hen te eren.

 

Gerelateerde Berichten