Soms heb je zo’n dag…

Soms heb je zo’n dag…

Cindy kwam net van de tandarts. Ze moest  nog wat boodschappen doen en  een stuk kaas halen bij de kaasboer.
De getrokken kies was best pijnlijk, en af en toe proefde ze nog wat bloed en slikt dit dapper, maar wel misselijkmakend, door. Wat moest je anders, op de grond spuwen is niet echt damesachtig.
Ze kwam nog een kennis tegen, ze zwaaide enthousiast, die haar wat bevreemd aankeek maar wel vriendelijk groette maar doorliep. Opvallend was, veel mensen keken naar haar. Misschien zat haar mascara niet goed en was deze uitgelopen? Cindy wreef voorzichtig onder haar ogen en opzij, dat zou het uitgelopen gedoe wel ietwat wegvegen.
Althans het ergste. Haar lipstick zat goed, die had ze na de tandarts behandeling op haar lippen gedaan. Ze was wel erg bleek na de behandeling, van de spanning zeker, misschien viel dat mensen wel op.

Bij de kaasboer was het vrij druk. Ze moest een tijdje wachten. Vreemd, bijna alle mensen keken naar haar, maar niemand zei iets. Cindy vroeg zich, inmiddels best wel nerveus, af wat er toch mis was met haar?
Misschien was haar wang wel bont en blauw oid door het trekken?
Ze had geen idee en wilde snel op huis aan.
Een pond kaas, zei ze tegen de kaasboer. Hij knikte en glimlachte wat meewarig naar haar. Een pondje mevrouw!
Prima komt voor elkaar. Hij sneed een stuk kaas af.
Het was stil bij de kaasboer, waar anders menigeen gezellig een babbeltje hield.
Cindy ging er na het betalen, maar snel vandoor.
Er moest iets zijn, iets raars aan haar, maar waarom zeiden mensen niets?
Ze had geen spiegeltje in haar tas oid.

Thuis aangekomen zette ze haar fiets tegen de schuur aan en rende bijna naar binnen.
In de gang keek ze naar haar spiegelbeeld en barste in lachen uit.
Vanaf haar beide mondhoeken liepen bloederige sporen over haar kin richting haar keel en zo was zij nog gaan shoppen.

Gerelateerde Berichten