Vorig leven: Ik zal voor altijd van je houden

Wij hebben allemaal minstens één keer in ons leven hartstochtelijk en onbaatzuchtig liefgehad en ons ondergedompeld in dit magische gevoel. In deze periode spreken we veel woorden, hebben we de meest serieuze en lange termijn intenties… Maar hebben we er ooit over nagedacht waar ondoordachte woorden en geloften toe kunnen leiden?

Deze sessie gaat over de grote liefde tussen een vrouw en een man, die niet alleen leidde tot de gebroken levens van deze twee geliefden.

In haar huidige leven is de vrouw getrouwd, haar man is een geweldig mens, maar er is geen geluk. de vrouw wordt haar hele leven gekweld door het gevoel dat hij niet de “held van haar roman” is. Dit heeft uiteraard ook gevolgen voor de kwaliteit van hun gezinsleven. En toen ontmoette ZIJ HEM op een dag. Toevallig, op straat… “Herkenning” gebeurde onmiddellijk, en nu is ZIJ bereid haar leven te verwoesten om bij hem te kunnen zijn. En HIJ? Hij had het niet nodig.

Lees het verhaal van de sessie en ontdek wat er in het verleden tussen deze twee is gebeurd.

– een soort kasteel… in een soort bos… ja, een groot kasteel in het bos en grote bomen. Ik loop langzaam… Ik ben in het bos, het kasteel is nog ver weg

– Ga je richting het kasteel?

– Ja

– Hoe laat is het?

– schemering, ik ben alleen

– Hoe voelt het om door dit bos te lopen?

– niet erg comfortabel. Niet eng, maar ook niet prettig. Ik weet dat ik moet gaan

– Waarom ga je daarheen? Woon jij daar?

– Nee, dit is niet mijn kasteel.

– Wie ben je?

– Ik heb schoenen aan mijn voeten, goud… geel met gespen, kleine hakken… het lijkt wel de Middeleeuwen. Schemering… het kasteel gloeit… Herfst, geen bladeren, de bomen zijn hoog, hoog… als scheepsmasten. En daar is een open plek verderop. Ja, en het licht is van de zon… het is een dicht bos, het lijkt wel schemering. En daar is de zon en een weide. Ik wil daarheen rennen, naar de open plek, waar de zon is. Ik draag een soort jurk… middeleeuws… De jurk is lang, wit en geel. Kousen of panty’s… er zit iets op de benen. De jurk heeft lange lantaarnmouwen en de riem in de taille is ook goudkleurig.

– Hoe oud ben je?

– niet ouder dan 20… jong, licht… Ik voel me goed en op mijn gemak. Ze wachten op mij in de open plek

– Wie wacht er op jou?

– Dat weet ik nog niet… Ik heb het gevoel dat ze op mij wachten en dat ik snel moet rennen.

– Wat heb je op je hoofd?

– een hoofddeksel in de vorm van een kegelvormige hoed… en ook nog eens van goud.

– Draagt ​​u sieraden?

– Ik heb een gouden ketting op mijn borst en armbanden om mijn armen. De handen zijn zo dun en sierlijk.

– Hoe is jouw karakter?

– vrolijk, lief… licht… makkelijk in de omgang, aardig, altijd lachend, opgewekt. Het is alsof ze daar op mij wachten om te spelen… we zijn het erover eens, ik ben al te laat, ik ga rennen.

– ga een beetje vooruit

– een zonnige weide… alles baadt in de zon… er ligt iets uitgespreid, als een tapijt, maar het is zo dun en aangenaam. Er zit iemand, ik snap niet wie er zit… er ligt ook eten op het tapijt… net een picknick…

– Wie wacht daar op je?

– meisjes… er zijn er meerdere. Wij zijn vrienden.

– Welk eten ligt er op het tapijt?

– fruit… appels, nog wat andere… ik ken ze niet… de kom is als koper, groot… iets lichts. Er liggen ook wat sjaals op het tapijt, kennelijk bedoeld voor spelletjes.

– is de open plek ver van het kasteel?

– het ligt achter het kasteel, we kunnen het zien… het is 100-200 meter verderop. En het kasteel is niet langer zo grijs, het is zonnig en prachtig. Wij spelen, dartelen, wij voelen ons zo goed.

– is het kasteel groot? Klein?

– groot.

– Van wie is dit kasteel?

– een van de meisjes, wij zijn vriendinnen. Ze roepen ons om binnen te komen. Ze zwaaien met hun handen…

– Wie zwaait er?

– een vrouw, misschien de moeder van een van de meisjes. We rennen achter elkaar aan en nu rennen we daarheen… daar is nog een jongen… een jongeman… hij staat op een afstand

– Wat doet hij?

– wacht op ons, samen met deze moeder, zus… zo’n meisje, lang, donkerharig. Wij zijn goede vrienden, wij kunnen goed met elkaar overweg.

– Doen de mensen om je heen je denken aan iemand uit je huidige leven?

– Het meisje lijkt op een vriendin van mij. We hebben allemaal lang haar en we dragen het in vlechten. Ja… ze lijken erg op elkaar

– Laten we verdergaan, wat gebeurt er nu?

– Wij zitten allemaal in het kasteel aan tafel. Er is zo’n grote zaal… we lachen, we voelen ons goed, we zijn blij. Deze jongeman zit ook aan tafel. Ik ga bij ze op bezoek. Dit meisje is mijn vriendin, hij is haar broer en hij is iets ouder dan wij. Ook zwart. Ik voel mij daar heel goed. Ze brengen ons drankjes in glazen, als zilveren… witte kannen… we kletsen vrolijk, lachen, we voelen ons alle drie goed… hun moeder kijkt naar ons

– Doet je broer je aan iemand uit je huidige leven denken?

– Ik weet het niet… iemand aardig…

– Zullen we verhuizen naar waar jij woont?

– een minder pompeuze kamer… een klein huis, kleine kamers… tapijten… we hebben veel boeken in ons huis.

– ga naar je kamer

– Mijn kamer is niet groot… hoge hoofdeinden, een gebeeldhouwd bed. Het bed heeft een sprei met zulke mooie patronen. Alsof het Tataars is…

– kijk in de spiegel…

– klein, sierlijk, jong… Ik ben 18-20 jaar oud. De vlechten zijn lang, het haar is lichtbruin. De ogen zijn licht langwerpig. Ik vind mezelf leuk, ik flirt graag, ik draai graag rond voor de spiegel…

– laten we overgaan naar de tijd dat het hele gezin aan één tafel zit

– vader, moeder, er is een broertje van ongeveer 7 jaar oud. Een kleine kamer, houten vloer, alles is gebeeldhouwd. Opnieuw die Tataarse motieven… patronen… Vader heeft een grote stoel, gesneden. En hij is erg aardig… Samen met papa hebben we… Ik ben waarschijnlijk zijn favoriete meisje…

– Hoe is de relatie tussen jouw ouders?

– zelfs, kalm, ik zou niet zeggen dat ze op enigerlei wijze sterk zijn

– Hoe leeft jouw familie?

– handelaren… vader koopt iets, verkoopt iets… reist voortdurend. En hij bracht mij deze outfit. De kisten staan ​​in de kamer. Mama heeft vriendelijke ogen.

– Herinneren ze je aan iemand uit je huidige leven?

– Mijn vader doet mij denken aan mijn man, dezelfde energie. Ik vind het heerlijk om naast mijn vader te zitten als hij thuiskomt. Ik ga dan in zijn grote stoel zitten, ik ga naast zijn voeten zitten, leg mijn hoofd op zijn knieën en hij aait me. Ik hou van deze momenten. Bij mijn moeder gebeurt dit niet.

– Wat kan je het beste?

– handwerk. Mijn moeder, ik en anderen verzamelen zich bij ons thuis. Wij spinnen draden, wij zingen… Ik heb een melodieuze, heldere stem… Ik zing graag, het geeft mij plezier. Dat waren waarschijnlijk de leukste momenten, als we zaten, de draadjes sponnen en zongen. Ze zongen een aantal niet-Russische liedjes… Ik kan geen Russisch verstaan.

– laten we naar een belangrijke episode uit ditzelfde vorige leven gaan

– thuis huilt mama en haar broertje verstopt zich achter haar. Ik ben ook 20 jaar oud. Ik zie mijn vader niet… er is een soort leegte…

– Wat ben je aan het doen?

– Ik sta in een soort verdoving… Ik sta, kijk naar hen en weet niet wat ik moet doen

– ga langs de tijdlijn… wat is er gebeurd?

– ze vertelden mama over papa… hij is weg… hij komt niet… nu weet ze niet hoe ze moet leven

– Wie heeft het gemeld?

– een man. Ze waren samen met hun vader. De man had zo’n baard en vertrok… Ik weet nog steeds niet wat er met mijn vader is gebeurd

– Wat is er met je vader gebeurd?

– er gebeurde iets op de weg… Ze werden beroofd en hun vader raakte dodelijk gewond, en hij kwam niet thuis… er was een karavaan, alleen niet van kamelen, maar van paarden. De karavaan trekt met zulke balen.

– Wie heeft hen aangevallen?

– een soort bandieten… ze kenden hun routes, ze bereidden zich voor… ze verwondden hem…

– Wat is voor jou belangrijk in deze aflevering?

– Het is alsof ik plotseling volwassen ben geworden… die lichtheid is verdwenen… Ik heb de verantwoordelijkheid op me genomen om voor het huis te zorgen, voor mijn moeder…

– laten we doorgaan naar de volgende belangrijke episode van ditzelfde vorige leven

– Ik ben bij deze jongen, een jongeman… de broer van mijn vriendin… Hij steunt mij, maar we zijn niet samen, we ontmoeten elkaar in het geheim. Hij omringt mij met zorg, ik voel mij beter bij hem.

– waar ben je?

– een soort van plek van ons, onze schuilplaats… zoiets als een klein huisje. Ik besteed geen aandacht aan de situatie. Ik voel me gewoon goed bij hem, hier en nu. Hij zegt dat hij er altijd zal zijn.

– Wat is voor jou belangrijk in deze aflevering?

– Dat hij dichtbij is en steunt. Maar hij zegt dat we niet samen kunnen zijn. Zijn ouders willen niet dat we samen zijn. Ik behoor niet tot zijn klasse.

– Hij zegt dat hij er zal zijn, maar niet bij jou?

– Ja… zijn ouders staan ​​niet toe dat we samen zijn. Ik behoor niet tot zijn klasse, hij moet een andere vrouw hebben… een vrouw uit een hogere klasse.

– Wat voel je als hij je dit vertelt?

– teleurstelling, wanhoop. Ze hebben al een bruid voor hem gevonden. Ja, we zijn uit elkaar.

– wat gebeurt er nu?

– Ik ben 30-35 jaar oud, ik wacht op mijn man, hij zou terug moeten komen… we hebben een zoontje. Ik voel geen liefde voor mijn man, hij is gewoon een goed mens. Zorgt voor mij. En mama is bij ons. Zijn broer werkt met hem samen. Ze handelen ook in goederen, ze reizen ook met caravans, kopen dingen, brengen ze… We leven niet arm, maar ook niet heel rijk. Wij hebben genoeg, wij hebben geen gebrek.

– laten we doorgaan naar de volgende belangrijke episode van ditzelfde vorige leven

– Ik heb hem ontmoet… die jongen… hij is al een man, knap, statig… Hij houdt nog steeds van mij, en ik hou van hem… Maar we kunnen niet samen zijn.

– je hebt ontmoet… wat is er aan de hand?

– we hebben elkaar ontmoet en kunnen niet meer scheiden… maar dat moet wel. Ik heb een familie, hij heeft een familie. Wij kunnen ze niet in de steek laten. En we kunnen niet samen zijn

– Herinnert deze jongeman je aan iemand uit je huidige leven?

– Ik heb het gevoel dat hij het is… (laten we de man uit het huidige leven Kirill noemen – naam veranderd) Kirill… we begonnen met daten, in het geheim… we kunnen niet zonder elkaar. We hebben gezworen dat we in het hiernamaals samen zouden zijn

– Wie heeft deze eed afgelegd?

– Dit is mijn initiatief en hij steunt het.

– ga naar het evenement wanneer je de eed aflegt

– we zitten in een huis, tegenover elkaar, houden elkaars hand vast en zeggen dat we altijd, altijd samen zullen zijn… in al onze levens… we moeten terug naar onze families… de ziel verlangt altijd naar hem…

– ga naar de laatste dag van ditzelfde leven

– Ik ben thuis, oud, en lig in bed… Mijn kinderen en kleinkinderen zijn in de buurt…

– Hoe voelt het om te weten dat dit je laatste dag is?

– Ik heb nergens spijt van, ik weet dat ik nu wegga en dat het goed met me zal gaan

– Heb je het gevoel dat je iets niet hebt gedaan?

– Nee

– verlaat het lichaam, sta op…. In wat voor soort plaats woonde je?

– een soort klein dorpje. Het leek wel alsof iedereen daar bezig was met het doorverkopen van goederen… de kinderen huilen, ze hebben medelijden met mij… Ik zeg in gedachten tegen ze dat het goed met me gaat. Ik heet Amelia, 16…sommige jaren…ik zie het niet, voor mij maakt het niet uit

Wij verhuizen naar het Ware Huis van de Ziel

– Welke lessen had je voor die incarnatie gepland? Wat moest jouw Ziel leren?

– liefde…die we hebben opgegeven. Het was gewoon een rustig en kalm leven. We moesten deze obstakels overwinnen, maar dat deden we niet. Nu heb ik spijt dat we het niet gehaald hebben.

– Wat heb je in die incarnatie bereikt?

– nederigheid, niets meer… alleen nederigheid

– wat bezorgde je de meeste pijn?

– Hij wilde niet vechten, en ik legde me er maar bij neer.

– is er een verband tussen die incarnatie en het huidige leven?

– ja… hetzelfde gebeurt… Er was een moment dat ik hem voorstelde om alles te laten vallen… en ik was bereid om alles te laten vallen en samen te zijn, maar hij weigerde

– nodig uw spirituele mentor uit…

– een man, relatief jong, houdt van lesgeven… altijd in de buurt, altijd wachtend…

– Beste mentor, welke taken hebben jij en K* (cliënt) gepland in jullie huidige leven?

– ga niet met de stroom mee, het gaat altijd met de stroom mee… kies voor jezelf, je verlangens, realiseer wat je wilt. Ze heeft hier altijd problemen mee… het komt altijd op hetzelfde neer

– Wat voor soort relatie is er gepland met Kirill voor de huidige incarnatie? Welk resultaat moeten ze bereiken?

– trek er niet aan, laat het liggen

– moet hij vrijgelaten worden?

– Ja

– moet dit verband, dat ontstond door de eed, worden opgelost?

– Ja, zij was de initiatiefneemster van deze eed. Hij steunde haar alleen maar. En in dit leven doet ze hetzelfde nog een keer… ze scheldt me uit en zegt: waarom zegt ze dat? Het was een impuls…

– besef je dat je dingen herhaalt in je leven, wat deed je toen?

– Ik heb hem gezegd dat hij me eerder moest vinden… we waren het erover eens dat we elkaar zouden laten gaan, maar ik kon dat niet.

– Ben je bereid hem te laten gaan?

– niet echt… Waarom kunnen we niet samen door het leven gaan? Hij zegt dat we niet voor elkaar bestemd zijn.

– Vertel ons hoe het jou heeft beïnvloed?

– Ik stopte met leven en merkte niet dat er naast mij een geweldig persoon was die van mij hield. Ik gaf mij niet volledig aan hem over, ik had gelukkig kunnen zijn. De mentor zegt tegen mij: Begrijp je wat je moet doen?

– wat gebeurt er nu?

– Hij zegt – Ja, ik hield van je, maar niet genoeg om samen te zijn en tegen mijn ouders in te gaan. Ik was volkomen tevreden met mijn leven.

– was je gelukkig in je leven en in je gezin? Met die vrouw?

– Ja… mijn vrouw hield van mij… en liefde is niet het belangrijkste. Ik wilde bij je zijn, maar ik wilde niet alles verliezen, van alles beroofd worden…

– wat voegt het besef van de situatie nog meer toe?

– dit komt allemaal echt van mij… Ik hield heel veel van hem, ik wilde geen vrede sluiten…

– Waarom hebben jullie zielen ervoor gekozen om deze les in dit leven te ondergaan?

– Ik heb deze les nodig… je kunt niet op die manier liefhebben… er zijn anderen… leer waarderen wat je hebt…

– Beste Mentor, heeft K* haar taken en doelen goed begrepen?

– dit is een van de lessen

– Wat begreep ze niet? Of heb ik het verkeerd begrepen?

– weet niet hoe hij los moet laten. Je moet kunnen loslaten. Een persoon kan niet iemands eigendom zijn. Hij kan kiezen: met wie hij samen is, van wie hij houdt, wat hij doet…

– d.w.z. de opdracht voor het huidige leven is om te leren loslaten?

– Ja. Om de een of andere reden probeert hij iedereen vast te binden…

– Begrijp je waar we het over hebben?

– Ja

– K* besef wat er is gebeurd en wat er gebeurt in jullie levens… ben je klaar om Kirill te laten gaan?

– Ja

– je hebt altijd een keuze… om te leren gelukkig en vrij te leven, of om je eigen leven en dat van anderen te vergiftigen met pijnlijke gehechtheden en ongezonde verplichtingen.

Wij hebben gewerkt aan het helen van karmische relaties en pijnlijke gehechtheden.

Ontmoeting met de Heren van Karma.

– Ze zijn zo… er zijn er vier, wit, lang… het is alsof ze op mij hebben gewacht

– wat voel je in hun aanwezigheid?

– alsof het een verwijt van hen was…

– zij weten alles over uw Goddelijke Ziel… gerespecteerde Heren van Karma, mogen wij ons tot u wenden?

– Ja

– Wij vragen u om genezing van de Ziel K*. In haar vorige leven heeft ze de gelofte gedaan dat zij en Kirill altijd samen zouden zijn, dat ze ons zouden helpen om volledig karmisch te helen en dat we van die gelofte bevrijd zouden worden… in dit leven, in een vorig leven, in toekomstige levens… wat gebeurt er?

– ze knikken… ze zeggen, ik moet iets ontwikkelen… ik moet iets anders ontwikkelen… iets dat sterk in mij is en iets waar ik voor wegren…

– Wat moet er ontwikkeld worden? Kunt u specifieker zijn?

– Ze zeggen: “Mijn kracht is in mij. “Je kunt alles zelf doen, en de kennis zit in jezelf”…

– K* en weet jij dat?

– Ik veronderstel

– Heren van Karma, kunnen jullie ons meer vertellen? Wij begrijpen het niet

– Om zielen te helpen

– op welke manier?

– ze komen in dromen, wees niet bang voor ze… Ik begrijp nog niet wat het is… hoe kan ik helpen in een droom?

– Lords of Karma, kan ik meer informatie krijgen?

– Nu nog niet, nog niet klaar. Concentreer je op je kernactiviteiten, leer los te laten, vind waarde in jezelf en niet in anderen, en dan zal alles zich vanzelf ontvouwen. Je kunt een ander niet helpen als je jezelf niet kunt helpen.

– Kunnen we opnieuw contact met u opnemen voor hulp als K* klaar is?

– wanneer het zover is, zal de informatie tot u komen, misschien ook via een droom. Luister naar haar, dan zul je alles begrijpen. Als je het niet begrijpt, kom dan.

– en hoe zal K* begrijpen dat de tijd rijp is en dat ze er klaar voor is?

– hij zal geen fout maken, hij zal het begrijpen

– Begrijp je waar dit over gaat?

– Ja. Tegenwoordig krijg ik meestal informatie via dromen.

– Beste Heren van Karma, is er nog iets anders dat K moet weten?

– Nee, dit is voor nu voldoende. Er wacht u een lange reis. Ga ervoor, kijk niet achterom, je kunt het als je wilt.

– misschien wat advies, aanbeveling?

– Kijk vaker in jezelf, daar vind je de antwoorden op je vragen.

– Begrijp je wat het betekent om in jezelf te kijken?

– Ja

– Wil je een vraag stellen aan Karma Tabs?

– Nee

– Beste Mentor, K* ziet dromen die later werkelijkheid worden. Vertel me alsjeblieft, kan K* dromen controleren?

– misschien is hij gewoon bang en verstopt hij zich… scheldt hij me uit, zegt dat ik me niet moet verstoppen voor wat van jou is… hij is er altijd, komt altijd, steunt me… lacht, knuffelt, zegt dat het tijd is voor mij

– Beste Mentor, welke andere taken heeft Soul K* zichzelf gesteld voor de huidige incarnatie?

– leer geduld, leer te zien wat je hebt, vertrouw op jezelf… een heleboel taken… hij lacht, zegt dat het al tijd voor mij is.

Bron