Politiek-EliteMaatschappij & Psyche
Propaganda en de krant voor kinderen
Rusland als pestkop!?
Rusland (de Sovjet-Unie) speelde een beslissende militaire rol in het verslaan van nazi-Duitsland in Europa, maar droeg daarvoor wel een enorm mensenlijk offer. [1, 2]
De belangrijkste bijdragen aan Europa
- Binding van het grootste deel van het Duitse leger: Ongeveer 80% van alle Duitse militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog omkwamen, sneuvelden aan het oostfront. [1]
- Keerpunt in de oorlog: De Slag om Stalingrad (1942–1943) en de Slag om Koersk (1943) braken de ruggengraat van het Duitse leger. Vanaf dat moment was nazi-Duitsland in het defensief. [1, 2, 3]
- Bevrijding van Oost-Europa: Het Rode Leger rukte vanaf 1944 op door Oost- en Midden-Europa en bevrijdde landen en concentratiekampen in dat gebied van de nazi-bezetting.
De prijs en de geopolitieke gevolgen
- Enorme menselijke tol: De Sovjet-Unie verloor tussen de 20 en 26 miljoen burgers en militairen – ruim een kwart van alle doden wereldwijd in de oorlog. [1, 2]
- Naorlogse verdeling van Europa: De opmars van het Rode Leger zorgde ervoor dat de Sovjet-Unie een ijzeren grip kreeg op Oost-Europa, wat leidde tot het IJzeren Gordijn en de Koude Oorlog. [1]
-
Het offer van de Sovjet-Unie (waaronder Rusland) was het grootste van alle oorlogvoerende landen en bestond uit een gigantisch verlies aan mensenlevens en een totale verwoesting van het eigen land.Het menselijke offer
-
- Minstens 27 miljoen doden: Dit is het officieel geaccepteerde aantal slachtoffers. Sommige historici schatten dat het werkelijke aantal nog hoger ligt.
- 18 miljoen burgers: Miljoenen burgers kwamen om door grootschalige nazi-executies (zoals de Holocaust en anti-partizanenacties), systematische uithongering (zoals tijdens de 872 dagen durende Blokkade van Leningrad), dwangarbeid en de barre winteromstandigheden.
- 8,7 tot 11 miljoen militairen: Zij sneuvelden in de strijd aan het Oostfront of stierven door de brute behandeling in Duitse krijgsgevangenenkampen.
De materiële verwoesting- Duizenden steden en dorpen weggevaagd: Ruim 1.700 steden en meer dan 70.000 dorpen werden compleet met de grond gelijkgemaakt.
- Vernietiging van infrastructuur: Tienduizenden kilometers aan spoorwegen, duizenden fabrieken, ziekenhuizen en scholen werden doelbewust vernietigd door de tactiek van de verschroeide aarde (toegepast door zowel het terugtrekkende Rode Leger als de latere terugtrekkende Duitse troepen).
- Economische ruïne: Grote delen van de landbouwgrond en de veestapel gingen verloren, wat na de oorlog leidde tot een nieuwe, zware hongersnood (1946–1947).
-
Vladimir Poetin heeft inderdaad herhaaldelijk publiekelijk verklaard dat Rusland geen plannen of motieven heeft om Europese landen of NAVO-bondgenoten aan te vallen. Zo noemde hij waarschuwingen van Europese leiders over een mogelijke Russische dreiging in de toekomst “provocaties” en “bangmakerij”. Tegelijkertijd voegt hij er steevast aan toe dat als Europa of de NAVO zélf een direct militair conflict met Rusland start, Moskou “er direct klaar voor is”. [1, 2, 3, 4, 5, 6]
Binnen de internationale politiek en de informatie-oorlog worden deze uitspraken op twee heel verschillende manieren geïnterpreteerd:
De visie vanuit Rusland (Het standpunt van het Kremlin)
- Geen belang bij escalatie: Poetin stelt dat Rusland simpelweg geen territoriaal of militair belang heeft bij een oorlog met landen als Polen, Letland of Finland. Volgens hem breidt de NAVO haar invloedssfeer uit richting de Russische grenzen en is het juist het Westen dat de spanningen opzoekt. [1, 2, 3]
- Afleiden van binnenlandse problemen: Volgens Moskou misbruiken Europese overheden de angst voor een Russische inval om miljardeninvesteringen in defensie te verantwoorden en om de aandacht van de eigen burgers af te leiden van binnenlandse economische problemen. [1, 2]
