Verslaafde ouders en wat de gevolgen zijn voor kinderen

Als een kind opgroeit in een huis waar drugs, of alcohol, ruzie en onvoorspelbaarheid aanwezig zijn, dan doet dat iets met je, diep vanbinnen. Niet alleen in je hoofd, maar ook in je zenuwstelsel, in hoe je liefhebt, vertrouwt en reageert op stress.

Wat het vaak met kinderen doet:

1. Altijd op scherp staan
   Je leert de sfeer in huis “lezen” voordat je een kamer binnenloopt — ruiken of voelen of het veilig is. Daardoor word je hyperalert; je lichaam leert dat ontspanning gevaarlijk kan zijn.
2. Grenzen vervagen
   Als de volwassenen onvoorspelbaar zijn, neem je als kind te veel verantwoordelijkheid. Je gaat zorgen, sussen, aanpassen. Later in het leven kan dat betekenen dat je anderen steeds probeert gerust te stellen — ook als het ten koste van jezelf gaat.
3. Emotionele verwarring
   Liefde en pijn raken vermengd: de mensen die je het meest nodig hebt, doen ook het meeste pijn. Daardoor kan je later moeilijk voelen wat écht liefdevol en veilig is.
4. Schaamte en stilte
   Veel kinderen van ouders die drinken voelen zich “anders”, alsof ze iets moeten verbergen. Je leert niet over gevoelens praten, je leert ze verstoppen.
5. Sterke intuïtie, maar ook vermoeidheid
   Omdat je altijd moest aanvoelen wat er ging gebeuren, ontwikkelt een kind bijna paranormaal sterke intuïtie en  dat vreet ook wel energie.

En groeit daaruit op met een hart dat veel te veel heeft gedragen.
Dat verklaart ook wel waarom sommigen  zo gevoelig zijn daarna voor sferen, mensen, schimmen,  je hebt dan dat  zesde zintuig ontwikkeld om te overleven.

Wat je hebt meegemaakt, bepaalt niet wie je bent, maar het vormt wel de lagen van je gevoeligheid, je empathie en je kracht. Erkennen wat er was, geeft ruimte om te kiezen wat je nu wilt: veiligheid, rust en een leven waarin jouw hart niet meer te veel hoeft te dragen.

Hier zijn 16 signalen dat je het volwassen kind bent van een verslaafde ouder en dat het nog steeds effect op je heeft.

1. Je hebt een extreem laag zelfbeeld.

Volwassen kinderen van verslaafde ouders veroordelen zichzelf genadeloos en hebben veel goedkeuring en liefde van anderen nodig. Je bekijkt je daden, keuzes en zelfs je eigen karakter waarschijnlijk voortdurend met een niet aflatende kritische blik.

Deze interne dialoog kan uitputtend zijn. Je stelt onmogelijk hoge eisen aan jezelf en bekritiseert jezelf fel voor elke vermeende tekortkoming.

Om met deze intense zelfkritiek om te gaan, zoekt u vaak bevestiging en bevestiging bij de mensen om u heen.

2. Je voelt je schuldig.

Vaak denk je dat er iets mis is met het doen van goede dingen voor jezelf of met het je goed voelen over jezelf. Dat zou betekenen dat je egoïstisch of zelfzuchtig bent.

Of wat er ook misgaat, of wie er ook ongelukkig is, je hebt het gevoel dat het op de een of andere manier jouw schuld is.

3. Je hebt geen eigen mening.

Je zoekt eerst de mensen om je heen die je nabij zijn voordat je besluit hoe je je moet voelen en wat je moet denken. En het is altijd: “Wat moet ik voelen of denken?”, niet: “Hoe voel of denk ik nu echt ?”, ongeacht de situatie.

4. Je bent emotioneel gevoelloos tegenover jezelf.

Vaak komt het pas laat in de ervaring tot je door hoe je je werkelijk voelt, waardoor je je vreselijk ellendig voelt voordat je beseft hoe je de dingen eigenlijk wilt of nodig hebt.

5. Je zegt vaak: ‘Maar ik moet wel.’

Je voelt je verplicht om in de behoeften van je gezin te voorzien en wilt iedereen gelukkig maken. Je voelt je een slecht mens als je dit niet kunt of wilt doen.

Als de behoeften of wensen van iemand anders botsen met die van jou, voel je je één met hun gevoelens van verdriet. Het lijkt alsof je geen andere keuze hebt dan hen gelukkig te maken, ongeacht wat je wilt of wat het je kost.

Het kan zijn dat u alleen een of twee extreme opties ziet voor wat u moet doen, terwijl u in werkelijkheid veel meer opties hebt en deze gewoon niet op uw radar staan.

6. Je hebt het gevoel dat je niet echt weet wat gezond of normaal is in een relatie.

Het is alsof je door onbekend terrein navigeert zonder duidelijke kaart of gids. Dit gebrek aan duidelijkheid kan je een gevoel van verlorenheid en kwetsbaarheid geven, onzeker of je verwachtingen en grenzen wel overeenkomen met wat als normaal of evenwichtig wordt beschouwd.

Deze onzekerheid kan leiden tot allerlei uitdagingen in je relaties, zowel platonische als romantische.

7. Je hebt tientallen onafgemaakte projecten.

Je hebt moeite om dingen af ​​te maken. Het is alsof je constant worstelt met die laatste zetje om af te maken wat je begonnen bent. Deze uitdaging om door te zetten kan zich in verschillende aspecten van je leven manifesteren, van werk tot persoonlijke taken/klusjes.

8. Je wilt anderen altijd een plezier doen.

Er is een klassieker met de titel “When I Say No, I Feel Guilty”. Die titel is eigenlijk de volwassen versie van een liedje over drugs of  alcohol.

Je wilt niemand van streek maken door ‘nee’ te zeggen, dus zeg je ‘ja’ tegen dingen waarvan je weet dat je ze niet wilt doen of waar je geen tijd voor hebt. Vervolgens ‘vergeet’ je ze gemakshalve of probeer je eronderuit te komen.

9. Je bent bang voor stemverheffing.

Misschien ben je opgegroeid in een huis waar constant ruzie was en de situatie zelfs gewelddadig is geworden. Hoewel het jaren geleden is, word je nog steeds beïnvloed door harde geluiden of mensen die hun stem verheffen, zelfs als die niet op jou gericht zijn.

10. Je gelooft dat de wereld een sombere en trieste plek is.

Je krijgt niet veel van je eigen behoeften vervuld, je werkt de hele tijd, je krijgt weinig rust en het leven voelt nooit echt leuk. Je hebt als kind nooit plezier gehad en dat doe je nog steeds niet.

Je hebt het gevoel dat je gewoon niet bent zoals anderen. Diep van binnen weet je gewoon dat er iets mis met je is en dat daarom niemand ooit echt van je zal houden.

11. Je kunt de juiste middenweg niet vinden.

Ofwel ben je iemand die altijd maar voor anderen moet zorgen, ofwel ben je iemand die het gewoon niet zo goed lijkt te doen.

Misschien woon je nog thuis, of kun je niet de baan of het salaris krijgen of behouden die je intelligentie of vaardigheden je bieden. Of ben je de partner, partner of ouder van zo iemand, en ben jij degene die de last voor die persoon draagt ​​—en daar heb je een hekel aan.

Dit soort onevenwichtigheid in relaties komt vaak voor: de ene persoon heeft te veel invloed en de ander te weinig.

12. Je blijft veel langer in slechte relaties dan je zou willen.

Je merkt vaak dat je veel langer in relaties blijft hangen die verzuurd of schadelijk zijn geworden dan redelijk of gezond zou zijn. Het lijkt alsof je de neiging hebt om vast te houden, zelfs als de tekenen van problemen duidelijk zijn.

13. Je bent erg ongelukkig.

Maar je ziet niet veel opties om je leven te veranderen. En bij de opties die je wel ziet, zeg je: “Maar dat kan ik niet, want…”

Je relatie wisselt voortdurend van dichtbij naar veraf, van goed naar slecht en weer terug.

14. Je bent misschien impulsief.

Als volwassen kind van een alcoholist merk je misschien dat je soms impulsief handelt. Dit betekent dat je bij het maken van keuzes of het reageren op situaties niet altijd de tijd neemt om na te denken over de mogelijke uitkomsten of andere opties te overwegen.

Hierdoor bent u vaak veel tijd kwijt aan het oplossen van problemen die voortkomen uit uw impulsieve handelingen en aan het verbergen van de gevolgen die daaruit voortvloeien.

15. Je isoleert jezelf vaak.

Je vindt het vaak lastig om te weten hoe je in verschillende situaties gepast moet reageren. Je kunt uiteindelijk gissen naar de juiste reactie, en dit kan ertoe leiden dat je je anders voelt dan de rest van je omgeving.

Soms denk je misschien zelfs dat je niet goed met anderen kunt functioneren of dat je een speciale behandeling verdient voor je gedrag. Deze gedachten kunnen het moeilijk maken om positieve relaties te onderhouden en kunnen ertoe leiden dat je in zelfisolatie gaat.

16. Je bent niet consistent.

Je vindt het moeilijk om je aan je afspraken te houden. Deze moeite met doorzetten beperkt zich niet alleen tot je werk; het heeft ook gevolgen voor je privéleven en relaties.

Vaak neemt u veel op u omdat u een sterke drang voelt om voor alles en iedereen om u heen te zorgen. Toch kan het een uitdaging zijn om uw beloftes consequent na te komen, wat tot stress en frustratie kan leiden.

Hoe je als volwassen kind van een alcoholist hulp kunt zoeken

Als dit op u van toepassing is, is het slechtste wat u kunt doen uw kop in het zand steken en zeggen: “Ik kan er niets aan doen.”

Het kan heel eng zijn om met therapie te beginnen of een boek te lezen over volwassen kinderen van verslaafden of over co dependentie. Je hebt het gevoel dat je straks precies te horen krijgt wat er mis met je is, dat niemand je beter behandelt en dat het allemaal jouw schuld is, maar dat is niet wat er gaat gebeuren.

Het beste wat je kan overkomen, is dat je je blik kunt richten op de horizon van je jeugd, hoe je altijd behandeld bent, wat andere mensen zullen zeggen en hoe het leven altijd voor je is geweest. Je zult niet veel vreselijke dingen over jezelf horen. Je bent niet gek of dom. Je hebt alleen een vogelperspectief op je leven nodig.

Er ontbreken veel puzzelstukjes in je begrip van waarom je leven is gelopen zoals het is, en het kan veel beter. Maar dat zal nooit lukken als je bang bent voor informatie en goede hulp.