Roep
Ik wilde je liefde, lief,
je lichaam, je ogen
op mij gericht, in
diepe diepten verder gaan.
Verlaat mij niet, riep ik wanhopig, ga niet..
En toch ging je heen,
ver, ver weg van mij.
Soms hoor ik je roepen,
in eenzaamheid voel ik je verdriet,
je fluistert dan mijn naam.
Mijn ziel wil antwoorden maar het
blijft stil.
Ik blijf hier,
met een hart dat voelt,
dat leert los te laten,
ademt zacht,
maar jij bent weg, misschien wel voor altijd.
Als een echo in de tijd…
