Nog Iets van Jou

Nog Iets van Jou

Jouw stem in de leegte,
een echo van wat ooit was,
herinneringen vlechten zich in stilte,
in dat lied waarvan het hart breekt.

Ze zingt van loslaten, van hoop,
van iemand zoals jij —
en ik luister, met tranen
aan de rand van mijn ziel.

Is het sluiten van ogen,
of het open blijven —
datgene wat blijft zeggen:
er was liefde, en hij was echt.

En ook al is hij nu ver,
ook al viel het doek al neer,
er zit troost in het weten
dat hij deel was van mij, wij van ons samen,
alsof we ooit dansen in het licht,
en de melodie blijft stromen
in wat we deelden.