Papa…

Papa

Ik kon je geen papa noemen
Nog
Die avond huilde je
Toen ik het eindelijk zei
Je adopteerde mij
Als je eigen kind
Jij was er wel voor mij
Ondanks problemen
Gaf je liefde
Zonder een tweede plaats
Liepen we samen
Weilanden ver
Door regen en gras
Water en heide
De honden aan onze zijde
Zaten wij stilzwijgend samen
Zo samen als maar kan zijn
Bij het branden van een vuurtje
In onze grote tuin
Kreeg ik vele knuffels
Van een papa waardig
Voedde jij mij op
Leerde je mij van alles
In dat mooie grote rode huis
Voor enkele jaren
Was dat mijn thuis
Het gemis van jou
Was verdrietig
Pijnlijk
Jarenlang
Droomde ik nog vaak over jou
Heb ik in jou gevonden, wat een ander niet was
En ben ik jou nog dankbaar
Voor alles en hoe het was

Angel-Wings

Voor mijn 2e vader, die eigenlijk mijn vader was!

Facebooktwitterpinterestmail

Gerelateerde Berichten