Britse Met Office onder vuur vanwege het vervalsen van temperatuurgegevens van niet-bestaande stations
Op 26 augustus bevond het Britse Met Office, de officiële meteorologische dienst van Groot-Brittannië, zich in het middelpunt van een schandaal nadat er bewijs naar boven kwam dat suggereerde dat het temperatuurgegevens van meer dan 100 niet-bestaande weerstations had verzonnen . Deze onthulling, onthuld door burgerjournalist Ray Sanders en gerapporteerd door Climate Skeptic, roept ernstige vragen op over de integriteit van wetenschappelijke gegevens en het klimaatbeleid van de overheid . De implicaties zijn groot, aangezien de verzonnen gegevens zijn gebruikt om het Verenigd Koninkrijk te informeren over zijn streven naar netto-nuluitstoot.
Samenvatting van de belangrijkste punten
-
- Het Britse Met Office wordt ervan beschuldigd temperatuurgegevens van ruim 100 niet-bestaande weerstations te hebben vervalst.
-
- Ray Sanders deed meerdere verzoeken om informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur, die door het Met Office werden afgedaan als ‘lastig’.
-
- Het Met Office beweert dat ze voor het schatten van de hoeveelheid gegevens gebruik maken van ‘goed gecorreleerde aangrenzende locaties’, maar veel van deze locaties zijn ook gesloten of bestaan niet.
-
- De gemanipuleerde gegevens hebben invloed op het Britse beleid voor nuluitstoot en op de energierekeningen.
-
- Deskundigen en journalisten eisen dat de onjuistheid van de gegevens openlijk wordt bekendgemaakt, om te voorkomen dat er onjuiste conclusies worden getrokken in wetenschappelijk onderzoek.
Het fabricageschandaal onthuld
Uit het onderzoek van Ray Sanders bleek dat het Britse Met Office meer dan 100 niet-bestaande weerstations heeft waar het temperatuurgegevens schat met behulp van informatie van zogenaamd “goed gecorreleerde aangrenzende locaties”. Toen Sanders deze locaties echter bezocht, ontdekte hij dat veel van de zogenaamde “aangrenzende locaties” gesloten of niet-bestaand waren. Zo blijft het station in Dungeness, dat in 1986 sloot, temperatuurgegevens rapporteren tot op de tweede decimaal.
Een bijzonder vernietigend voorbeeld is het meetstation in Lowestoft. Ondanks de sluiting in 2010 staat het nog steeds als open geregistreerd en blijft het temperatuurgegevens rapporteren.
Volgens Sanders zijn de dichtstbijzijnde klimaatstations bij Lowestoft Hemsby (vier mijl verderop), Coltishall (40 mijl), Scole (42 mijl) en Morley St Botolph (48 mijl). Al deze stations zijn ook gesloten, waardoor het moeilijk te begrijpen is hoe het Met Office de temperaturen in Lowestoft nauwkeurig kan schatten.
Verzoeken om informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur en vexatoire claims
Ray Sanders diende talloze verzoeken in op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (FOI) bij het Met Office om te achterhalen hoe temperatuurgegevens van deze niet-bestaande locaties werden verkregen. Het Met Office wees deze verzoeken herhaaldelijk af en bestempelde ze als “ergerlijk” en niet in het algemeen belang. Deze weigering om transparante informatie te verstrekken heeft geleid tot argwaan en kritiek vanuit de wetenschappelijke gemeenschap en bezorgde burgers.
Chris Morrison, milieuredacteur van The Daily Skeptic, benadrukte het belang van deze bevindingen en stelde: “Het Met Office zou dit gemakkelijk kunnen ophelderen door alle informatie te verstrekken. Het is een regelrecht schandaal dat de wetenschappelijke gegevens waarvan ons wordt verteld dat ze de basis vormen voor deze beweringen, mogelijk verzonnen zijn.”
Beleidsmatige implicaties en financiële gevolgen
De gefabriceerde temperatuurgegevens hebben verstrekkende gevolgen, met name in de context van het Britse beleid voor netto-nuluitstoot. Dit beleid, dat gericht is op het bereiken van koolstofneutraliteit in 2050, is gebaseerd op de nep-temperatuurgegevens van het Britse Met Office . Chris Morrison wees erop: “De subsidies voor projecten voor hernieuwbare energie lopen uit de hand en bedragen £15 miljard per jaar, wat neerkomt op een regressieve belasting voor de armen. De gegevens die worden gebruikt om dit beleid te rechtvaardigen, worden nu onder de loep genomen en roepen ernstige vragen op over de legitimiteit van de netto-nulagenda.”
De financiële last van dit beleid is al merkbaar in de stijgende energierekeningen. Morrison noemde het voorbeeld van Dale Vince, de eigenaar van Ecotricity, die de afgelopen twintig jaar £145 miljoen aan subsidies heeft ontvangen. “Dit is een agressieve belasting voor de armen”, zei Morrison. “We bouwen windmolenparken op afgelegen locaties, zoals de Shetlandeilanden, waar de wind waait, maar niemand woont er. Vervolgens moeten we miljarden betalen om deze parken te sluiten als de wind te sterk of te zwak is, waardoor het hele beleid een piramidespel wordt.”
Oproep tot transparantie en verantwoording
De onthullingen hebben geleid tot een oproep tot transparantie en verantwoording van het Met Office. Sanders eist een “openlijke verklaring” over de waarschijnlijke onjuistheid van de gepubliceerde gegevens om te voorkomen dat andere instellingen en onderzoekers tot onjuiste conclusies komen. Hij stelde: “Geen enkel wetenschappelijk doel kan worden gediend met verzinsels. Het Met Office moet ter verantwoording worden geroepen voor zijn daden.”
Sociaal commentator Toby Young, die schreef over X, sloot zich hierbij aan: “Er is schokkend bewijs naar boven gekomen dat erop wijst dat het Britse Met Office temperatuurgegevens van meer dan 100 niet-bestaande weerstations heeft verzonnen. Dit is een schandaal dat om uitleg vraagt.”
De noodzaak van strikte wetenschappelijke integriteit
Het schandaal rond de gefabriceerde temperatuurgegevens van het Britse Met Office onderstreept het cruciale belang van wetenschappelijke integriteit. Het gebruik van niet-bestaande weerstations en de weigering om transparante informatie te verstrekken, werpen een schaduw van twijfel op over de legitimiteit van klimaatbeleid en de betrouwbaarheid van wetenschappelijke gegevens. Nu de Britse overheid haar klimaatneutraliteitsagenda blijft voortzetten, is het van cruciaal belang dat het Met Office en andere wetenschappelijke instellingen zich houden aan de hoogste normen van transparantie en verantwoording. Alleen door middel van strenge controle en openheid van zaken kan het publieke vertrouwen in de wetenschappelijke gemeenschap en het beleid dat daaruit voortvloeit, worden hersteld.
Bronnen voor dit artikel zijn onder meer:
