Hijgers

En dan die hijgers.
Dat soort types belden vroeger half Nederland — tot ze mij eens aan de lijn kregen.

Ik ben niet iemand die “hallo?” zegt. Ik  ben iemand die dan zegt:
“Wat drijft jou nou eigenlijk, emotioneel gezien? Welke leegte probeer je te vullen?”
En terwijl hij probeert te hijgen, ben ik dan al bezig hem terug te brengen naar zijn jeugdtrauma’s.

Die man zat waarschijnlijk na één gesprek met mij op de bank, duim in de mond, zichzelf af te vragen waarom hij überhaupt ooit begon met hijgen.
Ik had hem psychologisch zo uitgekleed dat hij z’n hele hobby is kwijtgeraakt.
 Het is wel een soort hobby zeg maar, maar tijdens dat gehijg toen brak ik hem blijkbaar mentaal af met één opvallende zin.

Je had geen internet hé? Wat moest je dan doen?